Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 100801
تاریخ انتشار : 13 بهمن 1386 0:0
تعداد مشاهدات : 18

ادبيات انقلاب و جوانه هاي جهاني شدن

در دو قرن اخير اروپا، آسيا و آمريكاي لاتين انقلاب هايي را تجربه كردند كه ادبيات آنها را تحت تأثير قرار داد و آثاري جهاني پديد آورد اين در حالي است كه ادبيات انقلاب اسلامي پس از چند دهه تازه جوانه هاي جهاني شدن را با ترجمه پاره اي آثار تجربه مي كند. به گزارش خبرنگار فارس، با پيروزي انقلاب اسلامي در بهمن 57 به تدريج ادبياتي شكل گرفت كه از آن به عنوان ادبيات انقلاب نام برده مي شود. شعر و داستان هايي كه پس از اين تاريخ سروده و نوشته شدند در واقع منعكس كننده وقايع آن دوران و ارزش ها و آرمان هاي انقلاب اسلامي هستند. داستان ها و رمان هايي كه در اين ادبيات خلق شدند با زاويه ديد داستاني و شخصيت هاي داستانيِ عمدتاً مذهبي بازتاب دهنده ارزش ها و آرمان هاي امام و انقلاب هستند. در سال هاي نخست پيروزي انقلاب كتاب هاي بسياري در حوزه شعر و داستان نوشته شد و با شروع جنگ تحميلي عراق عليه ايران نويسندگان بسياري شروع به تجربه زبان و ادبيات ديگري كردند كه به ادبيات دفاع مقدس معروف شد. اگر چه ادبيات انقلاب همپاي ادبيات دفاع مقدس پيش آمد ولي در مواجهه با آن به تدريج كم رنگ تر شد به گونه اي كه تعداد آثار ادبي خلق شده در ژانر ادبيات انقلاب به لحاظ كمي اندك تر از ژانر ادبيات دفاع مقدس است. البته توجه نهادها به ادبيات دفاع مقدس را نمي توان در اقبال نويسندگان و شاعران به اين ژانر بي تأثير دانست. به گونه اي كه براي شعر و داستان و گونه هاي ديگر ادبي مرتبط با ادبيات دفاع مقدس جوايز ادبي، حمايت ها و مشوق هاي بيشتري وجود دارد. موضوع انقلاب اسلامي ايران و آرمان ها و ارزش هاي پديدآورندگان آن موضوعي گسترده و جذاب و حتي جهان شمول است كه مي تواند دستمايه خيلي از نويسندگان قرار گيرد. با اين حال، نويسندگان در فاصله بين پيروزي انقلاب و شروع جنگ تحميلي فرصت اندكي براي به تصوير كشيدن حضور مردم در انقلاب و عوامل شكل گيري آن را داشتند و پس از جنگ نيز، كمتر نويسنده اي موضوع انقلاب را دستمايه كار خود قرار داد. با گذشت تقريباً سي سال از پيروزي انقلاب اسلامي، آثار ادبي توليد شده در اين موضوع آنچنان رضايت بخش نبوده است. در قرن بيستم چندين انقلاب در كشورهاي مختلف شكل گرفت كه ماهيت هر يك از آن ها با انقلاب اسلامي متفاوت بود. انقلاب اسلامي در ايران بر اساس يك زير ساخت فرهنگي شكل گرفت و به همين خاطر نمي توان آن را با انقلاب هاي ديگر مقايسه كرد. ايران بعد از پيروزي انقلاب تصوير ديگري داشت با روسيه بعد از انقلاب اكتبر 1917. در روسيه بعد از انقلاب بين سال هاي 1918 تا 1920 جنگ داخلي باعث ويراني كشور شد. اقتصاد كشور از هم پاشيد و مردم براي يافتن غذا حاضر به ترك شهرها و پناه بردن به روستاها شدند. هزاران نفر در اثر قحطي جان سپردند. با اين همه بلشويك ها به حكومت خود ادامه دادند. به همين خاطر شايد چندان درست نباشد كه ادبيات بعد از انقلاب روسيه را با ادبيات بعد از انقلاب اسلامي مقايسه كرد. مكزيك، چين، كوبا از كشورهايي بودند كه در قرن گذشته تجربه انقلاب را پشت سر گذاشتند و همان انقلاب ها بر ادبيات آن كشورها تأثير گذاشت. همان طور كه بسياري از كشورهاي اروپايي در قرن بيستم درگير جنگ خانمان سوز جهاني بودند و بعد از جنگ و يا درون جنگ نويسندگان تجربه هاي خود را داستان كردند در ايران اين اتفاق آنگونه كه شايسته انقلاب اسلامي و وقايع آن بود رخ نداد. اگر به آثار پديد آمده بعد از انقلاب هاي فرانسه و روسيه و آمريكاي لاتين نگاهي بيندازيم بدون شك به اين فاصله زياد در اين ژانر ادبي نيز پي مي بريم. اين در حالي است كه پديد آورندگان انقلاب به صدور آن و به جهاني كردن آن فكر مي كنند و در اين ميان ادبيات محمل بسيار مهمي براي آن به حساب مي آيد ولي آيا ادبيات انقلاب اين ظرفيت را دارد كه از آن چنين استفاده اي شود؟ در واقع آيا ادبيات اين قابليت را دارد كه بخواهد پيام رسان باشد؟ ادبيات انقلاب به هر حال امروز بازتاب دهنده ارزش ها و آرمان هاي انقلاب اسلامي است. در اين سال ها اگرچه آثاري از اين ادبيات و ژانر به زبان هاي ديگر ترجمه شد و حتي در برخي موارد مورد استقبال قرار گرفت، آيا مي توان ترجمه بعضي آثار و اقبال و علاقه جهاني به انقلاب اسلامي را آغازي براي تلاشي جديد در حوزه توليد آثار ادبي با نگاه بين المللي دانست