Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 101196
تاریخ انتشار : 18 بهمن 1386 0:0
تعداد مشاهدات : 21

موفقيت پژوهشگران ايراني در توليد دو تركيب جديد «ضد تشنج»

پژوهشگران دانشگاه علوم پزشكي مازندران در تحقيقات خود موفق به سنتز مشتقات شيميايي جديد با قابليت پيش گيري و تاخير در بروز حملات تشنجي شدند. دكتر سعيد امامي، دانشيار دانشگاه علوم پزشكي و خدمات بهداشتي و درماني مازندران در گفت وگو با خبرنگار «پژوهشي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، با بيان اين كه داروهاي ضد تشنج از لحاظ ساختماني متعلق به دستجات شيميايي مختلفي هستند و از تنوع زيادي برخوردارند، اظهار كرد: در حدود 30 درصد موارد اين بيماري، پاسخ درماني مناسب به داروهاي خط اول حاصل نمي شود، بنابراين نياز به داروهاي ضد صرعي كه بتوان با آن انواع مختلف صرع را كنترل كرد وجود دارد. وي با معرفي آريل آكليل آزول ها و ساختار شيميايي آنها به عنوان دسته ويژه اي از داروهاي ضد تشنج كه ساليان گذشته مورد توجه قرار مي گرفتند، خاطر نشان كرد: در اين طرح، 18 مشتق جديد 3 ــ آزوليل كرومان به عنوان آنالوگ هاي سيكليك و ريجيد آريل اكليل آزول ها طراحي و سنتز شده است كه در آنها علاوه بر حفظ اسكلت فارماكوفوريك آريل آكليل آزول حلقه كرومان كه در برخي تركيبات ضد تشنجي ديده شده وجود دارد. مجري اين طرح خاطر نشان كرد: فعاليت ضد تشنجي تركيبات سنتز شده با استفاده از مدل «پنتيلن تترازول» (PTZ) و با اندازه گيري زمان تاخير در بروز حمله تشنجي و درصد مرگ و مير در موش مورد بررسي قرار گرفته و از بين 18 تركيب سنتز شده، چهار تركيب پروفايل ضد تشنجي از خود به نمايش گذاشتند كه در اين ميان نيز دو تركيب 7ــ كلرو ــ 3ــ (ايميدازول ــ 1 ــ ايل) كرومان ــ 4 ــ اون و 3ــ (1، 2، 4، تريازول ــ 1ــ ايل) كرومان ــ 4ــ اون بيشترين اثرات را در به تاخير انداختن و جلوگيري از حملات تشنجي و مرگ ناشي از آن از خود نشان دادند. دكتر امامي با اشاره به مقاومت بدن نسبت به داروها به عنوان يكي از مشكلات بيماران صرعي كه مجبورند از چندين داروي متنوع استفاده كنند، تاكيد كرد: محققان همواره به دنبال داروهاي جديدي هستند كه اثربخشي بيشتري داشته باشد بنابراين ما نيز در اين راستا به دنبال آن بوديم كه به تركيبات جديدي دست پيدا كنيم. البته تركيبات سنتز و بررسي شده در اين طرح بايد فرايندهاي طولاني و مختلفي را طي كنند تا در عمل به عنوان دارو قابل استفاده باشند و در واقع اين طرح، نخستين گام در مسير توليد داروهاي جديد ضدتشنج با اين تركيبات است.