Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 101729
تاریخ انتشار : 28 بهمن 1386 0:0
تعداد مشاهدات : 10

محققان ايراني به درمان قطعي لكه هاي پوستي دست يافتند

محققان ايراني با استفاده از پيوند اتولوگ سلول هاي ملانوسيت موفق به درمان قطعي بيماري ويتيليگو (لكه هاي پوستي) شدند. به گزارش خبرنگار اجتماعي فارس، سعيد شفيعيان محقق پژوهشكده رويان در يك نشست خبري خاطرنشان كرد: بيماري ويتيليگو (لك و پيس)، بيماري است كه با از دست دادن موضعي و پيشرونده سلول هاي رنگدانه و ايجاد لكه هاي سفيد رنگ در پوست فرد، مشخص مي شود كه مي تواند به صورت موضعي و يا سيستميك بروز كند. اين بيماري با فراواني يك تا 2 دهم درصد، حدود 5 تا 100 مليون نفر از جمعيت جهان را درگير كرده است. وي ادامه داد: در ايران نيز حدود 600 هزار نفر به اين بيماري مبتلا هستند كه اكثر آن ها با دارو درمان مي شوند اما در حدود 200 هزار نفر با روش هاي متداول قابل درمان نيستند. شفيعيان اظهار داشت: وجود ضايعات با رنگ غير طبيعي بخصوص در نواحي معرض ديد مي تواند مشكلات روحي و رواني جدي در فرد ايجاد كرده و در زندگي طبيعي و كار او اختلال ايجاد كند. همچنين هزينه نسبتا زياد براي مداوا و در برخي موارد پوشاندن ضايعات مصرف مي شود. وي با ارشاره به اينكه مشكل اصلي در اين بيماران ناكارآمد بودن سلول هاي ملانوسيت است، افزود: جايگزيني اين سلول ها مي تواند درمان مناسبي براي برطرف كردن اين ضايعات باشد. طرح تحقيقاتي پيوند اتولوگ (خودي) سلول هاي ملانوسيت، در پژوهشكده رويان با هدف جايگزيني اين سلول ها طراحي و در حال اجرا است. اين محقق ادامه داد: در اين مطالعه ابتدا سلول هاي ملانوسيت از بيوپسي هاي به دست آمده از نواحي سالم پوست با استفاده از جداسازي آنزيمي تحت شرايط كاملا استريل جدا و براي درمان آن دسته از بيماران مبتلا به ويتيليگو كه پاسخ قابل قبولي براي درمان هاي متداول نداده اند به صورت داخل اپيدرمي به خودشان بزريق مي شود. وي افزود: نتايج به دست آمده در مراحل اوليه نشان مي دهند كه استفاده از اين روش كاملا بي خطر بوده و هيچگونه عارضه اي براي بيمار ندارد و به سبب اينكه سلول ها منشاء خودي دارند مشكل رد پيوند نيز در اين بيماران مطرح نيست. مطالعه صورت گرفته براي اثربخشي روش، در گروه بيماران مبتلا به نوع موضعي بيماري نشان مي دهد كه تزريق متوسط تعداد 450 هزار سلول در ناحيه اي به وسعت متوسط 5/3 سانتي متر مربع بعد از 2 هفته باعث شروع پيگمانتاسيون و بعد از گذشت 4 هفته تكميل پيگمانتاسيون اوليه در كل سطح مي شود. شفيعيان تصريح كرد: نتايج بارز باليني در بيماراني كه ضايعه موضعي داشتند باعث شد تا مطالعه ديگري براي بررسي استفاده از اين روش درماني در بيماران مبتلا به ضايعات سيستميك نيز طراحي و به اجرا درآيد كه نتايج اين مطالعه نيز نشان مي دهد تزريق متوسط 600 هزار سلول در مساحت متوسط 6 سانتي متر مربع مي تواند بعد از دو هفته موجب شروع پيگمانتاسيون شود. محققان اميدوارند با توسعه روش هاي كشت و جداسازي براي سلول هاي ملانوسيت در آينده اي نزديك بتوانند با انجام يك بيوپسي كوچك مشكل ضايعات بيماري ويتليگو را در اين بيماران براي هميشه درمان كنند. وي با اشاره به مطالعات انجام شده در خارج از كشور گفت: در مطالعات مشابه در ساير كشورها معمولا به همراه تزريق سلول از اشعه ماوراي بنفش نيز استفاده مي شود كه مي تواند براي بيمار عوارض ناگواري همانند سرطان هاي پوستي را به همراه داشته باشد، اين مطالعه كه براي اولين بار در سطح جهاني انجام مي شود نيازي به استفاده از اشعه ماوراي بنفش بعد از تزريق سلول ندارد. وي يادآور شد: پيش بيني مي شود اين روش از اوايل تابستان سال آينده در خدمت درمان بيماران كشورمان قرار گيرد.