Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 102214
تاریخ انتشار : 7 اسفند 1386 0:0
تعداد مشاهدات : 51

شعله های پارس درخشان تر از دُرهای فارس

گزارشي از عسلویه
گزارشي از عسلویه عسلویه تجلی گاه اراده ملی ایرانیان است. در این منطقه همواره مردانی را مشاهده می کنی که با تلاش شبانه روزی خود شعله مشعل های پارس جنوبی را در سواحل خلیج فارس چون نگینی درخشان تر از دُرهایش به درخشش کشانده و چشمان رقیب سفره مشترک را خیره کرده است. توگویی این مردان قصد آن دارند تا با افروختن این شعله ها تاریکی هیاهوهای بی سرانجام قدرت را برای سعادت ملتی روشن نمایند که همیشه با ظلمت ها سرستیز داشته است. با سفر به عسلویه غرور ملی در قلوب هر فرد تجلی می یابد، چرا که با آرایش دنیایی لوله فولادی آرامش در خود احساس می کنی که حاصل دانش متخصصانی است که در نهایت آسایش را برای هموطنانت به ارمغان می آورند. حقیقت آن است که واقعیت های این منطقه هنوز برای بسیاری از هموطنان ناشناخته مانده و واقعیت ها بازگو نشده است که شاید علت اصلی آن را باید در ضعف اطلاع رسانی به خصوص در رسانه ملی جستجو کرد. حالا نمایندگان رسانه های گروهی به منطقه آمده اند که واقعیت ها را از نزدیک ببینند و برای مخاطبان خود منعکس کنند. البته این بخشی از واقعیت است، حقیقت این است که رقیب 10 سال پیش از ما از سفره مشترک 9700 کیلومتر مربعی برداشت کرده است و اگر قطری ها طرح های مصوب خود را به اجرا درآورند با شرایط فعلی 10 سال دیگر هم آنها جلوتر اند!چرا که غول های نفتی جهان بر خوان سفره شیوخ خیمه زده و پروژه های گازی را یکی پس از دیگری کلید بدست تحویل می دهند و میلیارد ها دلار به جیب می زنند و به این ترتیب قطری که بر روی نقشه با ذره بین هم به سختی دیده می شود می خواهد بزرگترین تولیدکننده گاز و پتروشیمی جهان بشود! ولی در این سو؛ تهدید و تحریم و حتی تحقیر! تا تعطیلی تحویل تجهیزات و تاخیر در تکمیل پروژه ها که در پی اراده استقلال بر این ملت تحمیل شده است. این هم سندی دیگر در اثبات حقانیت ملتی که باید تقاص مقاومت خود در برابر مداومت جور و ظلم را اینچنین پس بدهد. چه زیباست مشاهده توانایی های مردمانی سخت کوش در گرمای طاقت فرسای منطقه که وقتی با دود و بوی مشمئز کننده گاز ترش و گوگرد و دمای صددرصد شرجی توأم شود جانانه برای پیشبرد طرح های اقتصادی کشور تلاش و کوشش می کنند و با تعهد و تخصص خود به مقابله با تحریم ها و تهدیدها می روند تا توان و اراده ملتی را به نمایش بگذارند، که مستحق این همه محرومیت نیست! بر آن بازوان پرتوان باید بوسه زد که به دور از خانواده و تحمل تمامی سختی ها قدم به عرصه ای نهاده اند که استقلال اقتصادی را برای میهن به ارمغان می آورند و درود هموطنان خود را بدرقه راهشان می ببینند. آنان را با این اراده چه باک از تحریم و حتی جدال داخلی و خارجی بر سر قدرت؟! باشد که آیندگان قاضی اعمالشان باشند. بسی شرمندگی و روسیاهی برای تشنگان قدرت و دشمنان ملت از نوجوان راهنمای سیرافی که بی ادعا و با شور و حال وصف ناپذیر از افتخار عسلویه و سیراف با هیات همراه سخن می گفت و گویی از بازگویی این همه افتخار ملی با آن لهجه گرم جنوبی سیراب نمی شود و با عشق از عسلویه و خلیج فارس یاد می کند. از دشمنان خارجی این ملت توقعی نیست ولی خودی ها چرا؟ مقاومت در برابر اجرای طرح های عظیم اقتصادی کشور از جمله پارس جنوبی که هر روز تاخیر در بهره برداری از آنها میلیون ها دلار ضرر نصیب کشور می کند با چه منطقی قابل قیاس است؟ زیر پانهادن امید و آرزوی میهن پرستانی چون این نوجوان سیرافی که علی رغم تحمل فقر با فخر از آینده یاد می کند چه نتیجه ای جز خفت برای خطاپیشگان دارد؟ مدتی است بحث تحریم و تاثیر آن در اجرای طرح های پارس جنوبی مطرح است عده ای با بدبینی نتیجه تحریم را در تعطیلی کامل پروژه ها می بینند و برخی نیز خوش بینانه بر بی تاثیر بودن آن در تکمیل طرح ها یاد می کنند. به مدیر یکی از پروژه ها گفتم چه اصراری است بر کتمان واقعیت؟ حقیقت آن است که تکنولوژی نفت در انحصار کارتل های نفتی جهان که تعداد آنها نیز محدود است قرار دارد ولی طی سال های اخیر متخصصان داخلی موفق شده اند با تکیه بر دانش و تخصص خود بر بخش عظیمی از این تکنولوژی احاطه یابند و درصد زیادی از تجهیزات مورد نیاز را تامین نمایند ولی این تمام ماجرا نیست چرا که هنوز هم در بخشی از زمینه ها وابستگی تکنولوژیکی داریم و برای تامین قطعات مورد نیاز باید به واسطه هایی رو آوریم که با چند برابر قیمت هم حاضر به تحویل قطعات نیستند. کمبود اعتبار نیز مشکل دیگر تسریع در اجرای طرح ها محسوب می شود. شرکت های داخلی نیز هنوز از توان کافی در تامین تجهیزات و اعتبارات مورد نیاز پروژه های بزرگ نفتی برخوردار نیستند. بنابراین طبیعی است بهره برداری از برخی فازها با تاخیر مواجه باشد که این امر در فازهای 6، 7 و 8 و 10 و 12 نیز تا حدودی صدق می کند. اما اینکه چه اصراری بر کتمان واقعیت ها وجود دارد برای نگارنده جای سوال دارد؟ چه، بیان حقایق علاوه بر احترام به شعور مخاطب از بار روانی فشار تبلیغاتی علیه مجریان کاسته و زمینه را برای همراهی و همگامی هر چه بیشتر مردم در تحقق اهداف ملی مهیا می سازد. آنچه که در بازدید از فازهای 6، 7، 8، 9 و 10 و همچنین 17 و 18 پارس جنوبی مشاهده شد حکایت از پیشرفت پروژه ها داشت هر چند که در بخشی از طرح ها از برنامه عقب هستیم. فازهای 6، 7 و 8 تقریبا رو به تکمیل است و در همین ماه اولین فاز به بهره برداری می رسد و فاز نهایی نیز قرار است فروردین 87 به مدار آید عملیات بخش خشکی تمام شده و عمده طرح های عقب مانده مربوط به تاسیسات دریایی است.مهندس قاسمی مجری طرح های توسعه پارس جنوبی اهداف اجرایی این سه فاز را تزریق به چاه های نفت خوزستان اعلام کرد و گفت قرار است میعانات گازی و گاز مایع (پروپان و بوتان) نیز صادر شود. هدف از تزریق گاز به میادین نیز افزایش ظرفیت بازیافت از میدان های نفتی است که پس از سال ها برداشت، دچار افت شدید شده و نفت موجود نیز قابل برداشت نمی باشد. این گاز از طریق یک خط لوله 56 اینچ به طول تقریبی 512 کیلومترمربع از عسلویه به خوزستان منتقل می گردد.قاسمی با اعلام اینکه قرارداد این سه فاز به صورت بیع متقابل منعقد شده یادآور شد: براساس قرارداد منعقده در سال 79 شرکت نفت و گاز پارس عهده دار راهبری اجرای طرح می باشد.به گفته وی، فعالیت توسعه دریایی در عمق 70 متری خلیج فارس را شرکت استات اویل بر عهده داشته و مجتمع کشتی سازی و صنایع فراساحل ایران در بندرعباس نیز پیمانکار اجرایی آن است.حفاری 27 حلقه چاه توسعه ای و تبدیل 3 حلقه چاه توصیفی توسط استات اویل انجام شده و مدت اجرای عملیات حفاری جمعا 740 روز زودتر از برنامه زمانبندی شده به انجام رسیده است. سهم ساخت داخل در فازهای 6 و 7 و 8 در چارچوب قرارداد می بایست 51 درصد ساخت تجهیزات پروژه در داخل کشور تامین می گردید که در عمل این مقدار به بیش از 52 درصد افزایش یافته است.در مجموع 160 شرکت داخلی در عملیات توسعه این سه فاز مشارکت دارند و در طول اجرای طرح ها 16200 نفر فعالیت داشته ولی به دلیل پیشرفت پروژه این تعداد در حال حاضر به 5300 نفر کاهش یافته است.سرمایه گذاری این طرح دو میلیارد و 680 میلیون دلار برآورد شده و میانگین درآمد روزانه بهره برداری از فازها حدود 10 میلیون دلار است.قابل ذکر است براساس برنامه زمانبندی شده تا مرحله پایان عملیات اجرایی، بین یک تا 9 ماه تاخیر در بهره برداری صورت گرفته که به گفته مجری طرح علت اصلی آن تاخیر در تخصیص اعتبار و همچنین تعلل تعدادی از پیمانکاران در انجام پروژه بوده است. فازهای 9 و 10 متخصص سپید موی با 35 سال سابقه مدیریت اجرایی این 2 فاز را به عهده دارد. رضا مستاجران که خوشرو بود و تسلط به بیان داشت در تشریح عملیات اجرایی طرح گفت: میزان پیشرفت پروژه 82 درصد است و براساس قرارداد 56/1 میلیارد دلار هزینه اجرای طرح است.او هم مانند دیگر همکارانش در مواجه با خبرنگاران با یک سوال تکراری روبرو است. «علت تاخیر در اجرای پروژه»- مستاجران کمی مکث می کند و انگشت مصلحت به گوش فرو می برد و می چرخاند و با زبان دیپلماسی می گوید: کارها خوب پیش می رود، تاخیر در انجام بخشی از امور پروژه هم با شرایط موجود غیرطبیعی نیست.- چقدر تاخیر؟ - 8 ماه تاخیر مجاز داریم! - تاخیر مجاز؟!- بله بعضی مسایل پیش بینی نشده به هنگام اجرا بروز می کند که در نهایت منجر به تاخیر می شود مثلا برنامه های جدیدی که کارفرما برای پیمانکار تعریف می کند و یا نارسایی در تامین تجهیزات و اعتبار، 8 ماه تاخیر هم برای پروژه اینچنین قابل تحمل است.براساس قرارداد باید این دو فاز در مدت 52 ماه به پایان می رسید که اکنون این زمان به 60 ماه رسیده و البته که هنوز تا پایان عملیات اجرایی زمان باقی است.8 هزار پرسنل در این دو فاز مشغول فعالیت هستندمرحله بعدی دیدار ما از پارس جنوبی بازدید از فازهای 17 و 18 بود. براساس مصوبه شورای عالی اقتصاد قرارداد اجرای این دو فاز در سال 84 به مبلغ 6/2 میلیارد دلاریش شرکت ملی نفت ایران و کنسرسیومی متشکل از سازمان گسترش و نوسازی صنایع، شرکت مهندسی و ساختمان صنایع نفت و شرکت تاسیسات دریایی منعقد شد. این پروژه با مشارکت 100 درصدی بخش ایرانی در حال اجراست و مدت زمان اجرای آن نیز 52 ماه شامل دو بخش خشکی و دریایی پیش بینی شده است. این پالایشگاه در زمینی به مساحت تقریبی 160 هکتار ودر مجاورت فازهای 9و10 پارس ساخته می شود. بزرگواری به عنوان نماینده سایت به ما توضیح می دهد. هر قدر که آقای مستاجران در برخورد با خبرنگاران خوشرو نشان داد برعکس ،این جناب اخمو و عصبی به نظر می رسید که علت آن را هم دوست خوبم آقای ماجدی که به عنوان نماینده نفت و گاز پارس همراهان بود، نمی دانست فازهای 18 و 17 هنوز در مرحله تسطیح و خاکبرداری است و تاکنون حدود یک میلیون و 200 هزار متر مکعبت خاکریزی و بیش از یک میلیون و 800 هزار متر مکعب خاکبرداری شده است. سیری در سیراف و اما دیدار ما از عسلویه به پارس جنوبی ختم نشد، مدیر خوش ذوق روابط عمومی نفت وگاز پارس بازدید از منطقه تاریخی «سیراف» را نیز در برنامه این گروه گنجانده بود. شهر سیراف که نام قدیمی بندر طاهری است در فاصله 250 کیلومتری جنوب شرقی بوشهر و 25 کیلومتری غرب مجتمع پارس جنوبی قرار دارد. این بندر که در کنار شکوه پارس نقش فرهنگی گسترده ای ایفا می کند قرار است در آینده به عنوان منطقه مهم گردشگری کشور درآید. این منطقه که چهار هزار سال قدمت دارد در دوره ساسانیان یکی از بزرگترین ومشهورترین بنادر جهان بوده و جزو عجایب تاریخی کشور قلمداد شود جاذبه های طبیعی، آثار بی نظیر قبور سنگی که در دل کوه تعبیه شده، قلعه زیبای «نصوری» که در یونسکو هم به ثبت رسیده و مجاورت بناهای احداثی با ساحل زیبای خلیج فارس هر گردشگری را به حیرت وا می دارد. ولی افسوس اینجاست که با همه عظمت تاریخی این منطقه متاسفانه سازمان های ذیربط از جمله میراث فرهنگی همچون بسیاری دیگر از مناطق تاریخی و باستانی کشور توجه لازم را به حفظ و نگهداری این ابنیه مبذول نداشته و حتی از حامیان و حافظان محلی آن از جمله همان جوان سیرافی(یوسف صابر) که با عشق و علاقه از سیراف برایمان می گفت حمایت به عمل نمی آورد. تاسف بارتر اینکه در کنار عظمت ثروت پارس جنوبی شاهد فقر مطلق ساکنان منطقه ای باشی که وارثان هویت تاریخی این کشور وملت اند! *منبع : www.shana.ir،