Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 105578
تاریخ انتشار : 6 اردیبهشت 1387 0:0
تعداد مشاهدات : 10

نخستين جشنواره داستان پيامكي برگزار شد

داستان نويسان، منتقدان و مديران مسئول نشريات ادبي در نخستين جشنواره داستان هاي كوتاه پيامكي ديدگاه هاي خود را درباره داستان كوتاه در ايران بيان كردند. به گزارش خبرنگار ادبي فارس، گردهمايي نخستين جشنواره داستان هاي كوتاه پيامكي با حضور داستان نويسان، منتقدان، مديران مسئولان نشريات ادبي و داوران اين جشنواره طي ديروز و امروز در تالار خورشيد اداره فرهنگ و ارشاد اسلامي شهرستان انديمشك برگزار شد. در نخستين روز، برخي از نويسندگان آثار راه يافته خود به مرحله نهايي را قرائت كردند و داوران جشنواره متشكل از جواد جزيني، عليرضا محمودي ايرانمهر و اسدالله امرايي به نقد و بررسي آثار آنها پرداختند. همچنين در سلسله نشست هاي مربوط به اين جشنواره حسين مرتضاييان آبكنار درباره داستان، فرم گرايي و تجربه گرايي در سال هاي اخير صحبت كرد و گفت: چيزي كه در ادبيات مي تواند ما را به جايي برساند تكيه بر تجربيات فردي است. وي افزود: فرم، پرداختن به شكل بيروني اثر است كه به سادگي بدست نمي آيد و براي رسيدن به آن بايد دنبال تجربه هاي فردي باشيم تا بتوانيم ذهنيت خود را نشان دهيم. نويسنده رمان «عقرب روي پله هاي راه آهن انديمشك» با اشاره به وانموده ها در ادبيات پست مدرن اظهار داشت: بسياري از تجربيات ما از وانموده ها حاصل مي شود. از بخش عدم قطعيت پيش مي آيد و بر اين اساس داستان پست مدرن پلاك ندارد، محور گريز است و در آن عدم قطعيت جريان دارد. آبكنار به داستان نويسان توصيه كرد: با مطالعه خاطرات شخصيت هاي مختلف در دهه هاي اخير كشور از آنها تأسي بگيرند تا به خلق ادبيات داستاني بپردازند. وي تأكيد كرد: پست مدرن ها مي گويند هنري كه نتواند خودش را تكثير كند هنر نيست و اين كه ادبيات داستاني اين قابليت را پيدا كرده كه بتواند با پديده هاي جديد تكثير شود نشان دهنده پويايي آن است. حسن ميرعابديني نيز در اين گردهمايي به صحبت درباره واقعيت و خيال در داستان كوتاه دهه هاي اخير ايران پرداخت و عنوان كرد: واقع گرايي فقط يك مكتب نيست بلكه بنياد و اساس ادبيات داستاني در پرداختن به جزييات زندگي است. وي ادامه داد: دوره اول داستان نويسي ما داستاني هاي نقلي است اما هرچه نويسندگان با دانش تر و متواضع تر مي شوند مي فهمند كه نمي توانند همه واقعيت را در داستان بگنجانند و مثل خداي داناي كل همه چيز را بدانند و در موردش نظر بدهند. ميرعابديني اذعان داشت: از سال 1320 به بعد داستان كوتاه در ادبيات ما شكل جدي مي گيرد و از داستان هاي نقلي به داستان هاي شفاهي تبديل مي شود و مهمترين داستان نويسي كه در اين زمينه كار كرد صادق چوبك است. ميرعابديني با بيان اينكه وضعيت داستان نويسان از اينجا به بعد مشابهت را به مشاورت تبديل مي كند به بحث درباره روايت كتماني پرداخت و افزود: در روايت كتماني، زبان حالت كتماني پيدا مي كند و ديگر تنها وسيله ارتباطي محض نيست. در اينجا زبان تصميم گر واقعيت بيروني نيست بلكه واقعيتي مي سازد كه به كشف و آفرينش نياز دارد و دو نويسنده اي كه در اين زمينه كار كردند و سنتي ايجاد كردند غلامحسين ساعدي و بهرام صادقي بودند. در ادامه سلسله جلسات گردهمايي نخستين جشنواره داستان هاي كوتاه اس ام اسي، جواد جزيني نويسنده و داور اين جشنواره به بحث درباره ريخت شناسي داستان هاي ميني ماليستي پرداخت و گفت: جنبش داستان كوتاه تحت تأثير آلن پو، چخوف و همينگوي بوده است. وي با بيان ويژگي هاي هركدام از اين سه نويسنده بيان داشت: آلن پو تلاش كرد تا شكل پيشنهادي خود براي داستان كوتاه را براي منتقدان توجيح كند. او مي گفت داستان كوتاه داستاني است كه حوصله خواننده را سر نبرد و براي توجيه اين حرف ها از مصداق فنجان قهوه استفاده مي كرد. با اين مضمون كه داستان كوتاه داستاني است كه هنگام خواندن آن بتوان يك فنجان قهوه را خالي كرد. وي درباره ويژگي داستان هاي همينگوي گفت: او راوي و روايتگر را از جهان داستان حذف كرد و تلاش كرد تا به خواننده اين فرصت را بدهد تا جهان را ببيند و روايت را با زباني شفاف و به دور از آرايه ها نشان دهد. جزيني درباره چخوف اظهار داشت: تجربه نگارش نمايشنامه هاي تك پرده اي و نمايشنامه هايي كه در آنها زمان و مكان تغيير نمي كرد توسط چخوف به جهان داستان ارائه شد و اين آراء، بيانيه هاي غيررسمي داستان ميني ماليستي بودند. اين نويسنده در بيان ديگر ويژگي هاي اين سه نويسنده اظهار داشت: تغيير نكردن زمان و مكان در اثر، طرح هاي خيلي ساده و روايت هاي به دور از كوشش، زبان شفاف و شيشه وار از ديگر ويژگي هاي آثار آلن پو، همينگوي و چخوف است. جزيني خاطرنشان كرد: اين نويسندگان به حوزه هاي اعتقادي خواننده وارد نمي شوند و به جاي اينكه عقل خواننده را مورد هدف قرار دهند، حس را منتقل مي كنند و از احساسات مشترك بشري سخن مي گويند. عليرضا محمودي ايرانمهر نيز جوهره ادبي در داستانك ها را موضوع بحث خود قرار داد و گفت: ادبيات به مثابه تمهيد است. تمهيدي كه در زبان رخ مي دهد ادبيات را تبديل به ادبيات مي كند و اين تمهيد فقط يك تكنيك نيست بلكه آن جوهره اي است كه متن را تبديل به چيزي مي كند كه نظرها را جلب مي كند. ايرانمهر به نقل سخناني از ديگران ادامه داد و گفت: يك متن ادبي متني است كه با اتفاقي كه در زبان آن مي افتد زبانش به درجه اي مي رسد كه هيچ متني به پاي آن نمي رسد. از ميان 40 اثر راه يافته به مرحله پاياني اين جشنواره بعدازظهر امروز در انديمشك 10 اثر نهايي معرفي مي شوند كه بر اين اساس به داستان هاي اول، دوم و سوم به ترتيب يك سكه تمام بهار آزادي، نيم سكه بهار آزادي و ربع سكه بهار آزادي همراه با تنديس و لوح تقدير اهدا مي شود. خاطرنشان مي شود، برگزاركنندگان اين جشنواره در فراخوان و پوستر از واژه اس ام اس استفاده كرده بودند.