Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 105865
تاریخ انتشار : 10 اردیبهشت 1387 0:0
تعداد مشاهدات : 57

کسب رتبه اول ارتباط با صنعت توسط دانشگاه امیرکبیر

رئیس دانشگاه امیرکبیر گفت: این دانشگاه با 15 دانشکده و 14 مرکز فعال تحقیقاتی علاوه بر تحقیقات پایه، انتشارات علمی قابل توجهی داشته به طوری که سال گذشته رتبه اول ارتباط با صنعت را از آن خود کرده است. به گزارش خبرنگار مهر، دکتر علیرضا رهایی رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر امروز در اولین همایش بین المللی زئولیت ایران با بیان اینکه دانشکده شیمی این دانشگاه جزء 5 دانشکده قدیمی و پایه گذار دانشگاه بوده است، افزود: این دانشکده توانسته به عنوان قطب علمی شناخته شود و با حضور محققانی در این دانشکده فعالیتهای زیادی را انجام داده است. وی به اهمیت زئولیت در تولید کاتالیست ها اشاه کرد و گفت: این کاتالیست در صنایع پتروشیمی، گاز و شوینده ها بسیار کاربرد دارد. ضمن آنکه سازگار با محیط زیست بوده و در جهت کاهش آلایندگی های محیط زیست از آن استفاده می شود. رئیس دانشگاه امیرکبیر ادامه داد: با توجه به اهمیت محیط زیست، یک گروه بین رشته ای و یک مرکز تحقیقات محیط زیست در این دانشگاه ایجاد شده است. وی با بیان اینکه تهیه و تولید کاتالیستها به عنوان یک ماده استراتژیک باید مورد توجه قرار گیرد، اظهار داشت: این مسئله هم از جهت زیست محیطی و هم اقتصادی به سود است و باید مورد توجه محققان قرار گیرد. رهایی با ابراز امیدواری از اینکه برگزاری چنین کنفرانس هایی بتواند زمینه مناسب ارتباط مراکز تحقیقاتی و صنایع را فراهم نماید خاطر نشان کرد: امسال سال نوآوری است و فعالیت هایی که دانشجویان زیر نظر اساتید انجام می دهند امیدواریم بتواند زمینه تحولات و نوآوری های مناسب برای توسعه، تولید علم در این زمینه و زمینه های دیگر را فراهم کند. رئیس دانشگاه امیرکبیر اضافه کرد: در این راستا درصددیم تا حد امکان از فعالیتهای علمی اساتید پشتیبانی کنیم به طوری که در سال جدید با تامین تجهیزات و وسایل آزمایشگاهی محققان را در انجام تحقیقات کاربردی و توسعه نوآوری های مورد نیاز کشور کمک کنیم. وی با ابراز نارضایتی از عدم حضور مسئولین صنایع به ویژه نفت و گاز در این همایش تاکید کرد: برگزاری چنین همایش هایی به منظور در اختیار قرار دادن محصول فکرها و ایده ها در اختیار صنایع است که چنانچه استقبال صورت نگیرد جای دلگیری و نگرانی است.