Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 106084
تاریخ انتشار : 16 اردیبهشت 1387 0:0
تعداد مشاهدات : 7

ابداع روش جديد درمان افسردگي

محقق ايراني و رئيس هيئت مديره مركز ترميم نورولوژيكي آمريكا در تحقيقات خود موفق به ايجاد روشي جديد براي درمان نوعي از افسردگي شد. تحقيقات وي نشان داد كه افسردگي ماژور مي تواند با تكنيك تحريك مغزي عميق درمان شود. به گزارش خبرگزاري مهر، "علي رضايي" رئيس هيئت مديره مركز ترميم نورولوژيكي آمريكا و سرپرست تيمي متشكل از محققان كلينيك كلولند، دانشگاه براون و بيمارستان دولتي ماساچوست در تحقيقات خود نشان داد كه مي توان با استفاده از تكنيك تحريك مغزي عميق، افسردگي ماژور را درمان كرد. بسياري از بيماران مبتلا به افسردگي ماژور تحت معالجات استاندارد اين قيبل بيماريها قرار مي گيرند. اين معالجات شامل دارو درماني و روان درماني مي شود. متاسفانه بعضي از اين بيماران نسبت به اين روشها از خود مقاومت نشان مي دهند. به همين دليل در سالهاي اخير و به خصوص در موارد بسيار ويژه در درمان اين بيماران از روش الكتروشوك درماني استفاده مي شود و به نظر مي رسد اين بيماران به اين روش درماني پاسخهاي مثبتي مي دهند. اكنون تيم تحقياتي علي رضايي كه نتايج يافته هاي خود را در كنگره انجمن جراحي نورولوژي آمريكا (AANS) مطرح كرده نشان داده است كه براي اين بيماران مي توان امكانات درماني جديدي در نظر گرفت و آن تحريك مغزي عميق است. در اين تكنيك از ايمپلنتهاي بسيار باريك "ميكرو الكترود" كه پالسهايي را گسيل مي كنند استفاده مي شود. اين پالسها توانايي بازداشتن فعاليت ناهنجار بعضي از فضاهاي مغز را دارند و مي توانند علائم بيماري افسردگي را متوقف كنند. براساس گزارش MedPage Today، از جمله علائم افسردگي ماژور مي توان به علائم فيزيكي مثل درد و رعشه و علائم روحي رواني مثل آزار رساندن، اضطراب و حالت افسردگي اشاره كرد. بررسي اثرات اين تكنيك از سالها قبل و با هدف درمان رعشه در بيماران مبتلا به پاركينسون آغاز شد. به گزارش مهر، علي رضايي در اين خصوص توضيح داد: "ما از سال 2001 درمان بيماران با اختلال وسواس اضطراري آغاز كرديم و به نتايج رضايت بخشي دست يافتيم و سپس از سال 2003 اين مطالعات را در خصوص درمان بعضي از بيماران مبتلا به افسردگي ماژور ادامه داديم." نتايج اين تحقيقات كه 48 ماه پس از درمان بيماران نيز پيگيري مي شد نشان داد كه بيش از 53 درصد از بيماران تحت درمان به اين معالجات پاسخ مثبت دادند.