Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 110507
تاریخ انتشار : 2 مرداد 1387 0:0
تعداد مشاهدات : 120

تولیدات دارویی ایران در 2 سال اخیر

دارو یکی از نیازهای استراتژیک هر کشور و خودکفایی در تولید آن نشان دهنده توانمندی آن کشور است و تولید داروهای مبتنی بر فناوری و یا با منشاء گیاهی در دو سال اخیر گام بلند جمهوری اسلامی ایران در نشان دادن این توانمندی است. در حالی که در حال حاضر 95 درصد داروهای مصرفی در بازار دارویی کشور در داخل تولید می شود، سهم ریالی و ارزی 5 درصد وارداتی حجم بزرگی از اعتبارات بخش دارویی کشور را در خود هضم می کند که خوشبختانه با تولید بخشی از این داروهای وارداتی به دست توانمند محققان ایرانی داخل کشور، صرفه جویی ارزی قابل توجهی صورت گرفته است. در این میان پزشکان ایرانی باید به تجویز این داروها که از مرجع وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی مجوز تولید دریافت کرده اند توجه کنند چرا که کارشکنیهای برخی شرکتهای خارجی سازنده دارو همواره سدی در برابر رشد داروسازی در داخل کشور است. در این گزارش به صورت اجمالی به تولید داروهای ایرانی در دو سال گذشته پرداخته شده است. اول اردیبهشت ماه 1386 تولید "فاکتور 8" برای بیماران هموفیلی یکی از محصولاتی است که به زودی در بخش فناوریهای نوین علوم پزشکی تولید آن از سوی محققان ایرانی آغاز می شود. این دارو با روش نوترکیب و به طور کاملاً خالص و در مقیاس مورد نیاز کشور تولید و تهیه می شود. 21 خردادماه سال 1386 مدیرعامل سازمان تأمین اجتماعی از تولید داروی ضد سرطان گوارش با منشاء گیاهی از سوی محققان ایرانی خبر داد. داروی گیاهی که ضد سرطان گوارش است با نام Spinal - Z از سوی شرکت سرمایه گذاری دارویی تأمین اجتماعی و پس از 16 سال حاصل شد و به گفته مددی - مدیرعامل وقت سازمان تأمین اجتماعی تا زمان اعلام رسمی دارو 700 نفر به کمک این دارو درمان شده و از 5 سال پیش تاکنون مراحل تولید خود را در شرکت داروپخش طی کرده است. 4 مردادماه سال 1386 با رونمایی داروی ایرانی اسورال، ایران به دومین کشور تولید کننده قرص خوراکی بیماران تالاسمی در دنیا تبدیل شد. این دارو نوع خوراکی داروی "دفراسیروکس" است که در کشور با نام "اسورال" Osveral تولید شد. داروی "دفراسیروکس" با نام دسفرال داروی تسهیل دفع آهن در بیماران تالاسمی است که باید هفته ای پنج بار به صورت زیرجلدی به سویله پمپ مخصوص به مدت 4 تا 5 ساعت تزریق شود که با تولید داروی جدید اسورال این بیماران امکان مصرف داروی خوراکی را خواهند داشت. این دارو نخستین داروی کاملا مبتنی بر فناوری داخلی ایران است و ایده اولیه تولید این دارو در سال 82 و پس از اطلاع یافتن از تولید داروی اصلی به نام Exjade که نوع خوراکی دفراسیروکس است در دانشگاه علوم پزشکی تهران و در نهایت تولید آن زا سوی یکی از شرکت های مستقر در مرکز رشد این دانشگاه انجام شد. 18 شهریور ماه سال 1386 سازمان انرژی اتمی ایران توانست به تولید انبوه رادیو داروی مولیبدن 99 - تکنسیم M 99 در کشور و خودکفایی در این زمینه دست یابد. این ماده دارویی که در تشخیص بسیاری از بیماری ها از جمله بیماری هایی که نیاز به اسکن از ماهیچه های قلبی ، مغز استخوان ، غدد بزاقی ، تیروئید ، پاراتیروئید ، شش ها ، کبد ، کلیه و ... دارند در تمام مراحل توسط متخصصان و فارغ التحصیلان دانشگاه های داخلی تهیه و تولید شد. ماده مولیبدن 99 - تکنسیم M 99 در حال حاضر تنها در چند کشور از جمله بلژیک ، کانادا ، آفریقای جنوبی ، هلند ، انگلیس ، چین ، هند و دو الی سه کشور دیگر تولید می شود و ایران در حقیقت جز معدود کشورهای تولید کننده این رادیو داور است. 30 شهریور ماه سال 1386 جدیدترین داروی درمان آلزایمر با نام "دونپزیل" که به صورت قرص مصرف می شود، توسط متخصصان داخل کشور و با مجوز وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در کشور به تولید انبوه رسید. این دارو تنها از سوی مدیرعامل شرکت دارو درمان پارس و به مناسبت روز جهانی آلزایمر معرفی شد. به گفته مدیرعامل این شرکت دارویی، مصرف دونپزیل در درمان آلزایمر شدید به تایید سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) و وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی کشورمان را نیز دریافت کرده است. آلزایمر نوعی بیماری پیش رونده مغزی است که در صورت درمان نشدن، موجب زوال عقل شده و فرد قدرت تفکر و اعمال عالی مغز خود را به همراه حافظه از دست می دهد. 14 بهمن ماه سال 1386 آنژی پارس داروی گیاهی درمان زخم پای دیابتی که برای نخستین بار در جهان از سوی محققان ایرانی تولید شد. این دارو برای درمان زخم پای دیابتی کاربرد دارد و دارای اثرات بلند مدت و اثربخش بوده است و می تواند از قطع عضو نیز پیشگیری کند. تحقیقات این دارو با همکاری دانشگاه های علوم پزشکی تهران، شیراز، تبریز و ایران، سازمان هلال احمر و دانشگاه تربیت مدرس انجام شد. اساس داروی آنژی پارس گیاهی و از گیاهان دارویی با یک باز ترکیب دوباره تولید شده است. تحقیقات اولیه نشان داد که این دارو در مورد سایر زخم ها می تواند مورد استفاده قرار بگیرد. این دارو نتیجه 7 سال تلاش محققان ایرانی است و توانسته مهمترین عارضه دیابت که اشکال در عروق بسیار ریز و کوچک است را درمان کند. 21 اسفندماه سال 1386 محققان ایرانی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی به "آلواسکین" (Alloskin) به عنوان جانشینی مناسب برای درمان بیماران دچار سوختگی دست یافتند. این محصول جدید پس از کشت پوست به منظور کمک به بیماران دچار سوختگی تولید شده است. آلواسکین برای درمان سوختگی های عمیق با درجه 2 و 3 کاربرد دارد زیرا این بیماران در مراحل اولیه در اثر عفونت یا از دست دادن آب و الکترولیتها از بین می روند. این روش با استفاده از فیبروپلاستهای کشت داده شده آلوژنیک می توان از این عوارض مثل نفوذ میکروب از محیط بیرون زخم و از دست دادن آب و الکترولیت جلوگیری می کند و چنین بیمارانی را از مرگ نجات می دهد. از این سلولها می توان در درمان زخمهای مزمن سیاهرگی ساق پا و دیابتیک استفاده کرد. برای تهیه فیبروبلاست از نمونه پوست ختنه گاه نوزاد استفاده شده است و بعد از پاساژهای متعدد فیبروبلاست ها بعد از بین بردن آنتی ژنیسیته و سپس کنترل سلولها از نظر آلودگی های میکروبی و اختلالات ژنتیکی، فیبروبلاستهای آلوژنیک روی زخم پیوند شده است. 25 فروردین ماه سال 1387 داروی گاما ایمونکس توسط پژوهشگران ایرانی در کشور تولید شد و ایران به سه کشورتولید کننده داروی اینترفرون گاما-1Bنوترکیب انسانی پیوست. این دارو به منظور کاهش تکرار و شدت عفونت های همراه با بیماری گرانولوماتوز مزمن به عنوان درمان کمکی و همچنین در کاهش روند پیشرفت بیماری استئوپتروزیس بدخیم و شدید به کار می رود. استفاده از داروی گاما ایمونکس در مسائل بالینی جدید، جانبازان شیمیایی، عفونت های CGD، برخی عفونت های ویروسی و سرطانها از عرصه های جدید کاربرد این دارو است. تحقیقات تولید دارو از ده سال پیش آغاز شد. دوم اردیبهشت ماه سال 1387 محققان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی دستاوردهای جدیدی در زمینه مهندسی بافت و تولید نانوکریستال های موثر در ترمیم بافت های آسیب دیده داخل بدن بدست آوردند. تولید نانوکریستالهای جدید برای ترمیم بافت، ایجاد نانوفنجان هایی برای دارورسانی و درمان سل مقاوم به کمک نانو کریستال ها از جمله این دستاوردها است. نانوکریستال هایی که محققان ایرانی به آن دست پیدا کرده اند موجب تکامل بافت، رشد و جذب سلول ها به شکل طبیعی خواهد شد و به طور همزمان داربست و سلول های سوار شده بر آن به صورت بیولوژیکی رشد می کند. ایجاد نانوفنجان هایی برای دارورسانی نیز از سوی محققان ایرانی محقق شد. نانو فنجان ها به گونه ای طراحی شده اند که غشاهای بیولوژیک بر روی آن ساخته شده است و در بخش ضخیم آن این توانایی وجود دارد که داروهای مورد نظر را بر روی آن سوار کرده و به سلول هدف مورد نیاز ارسال می شود تا ضمن اتصال به آن بتواند عملکرد دارویی خود را به انجام برساند. محققان دانشگاهی همچنین توانستند با تغییر باکتری سل مقاوم به درمان به کمک نانو کریستال توانسته اند یک زائده به آن بچسبانند و آن باکتری را از بین ببرند. 28 تیرماه سال 1387 توزیع و تولید داروی "پگیلیتد اینترفرون" با نام پگافرون برای درمان هپاتیت C از سوی محققان ایرانی محقق شد. تولید داروی پگیلیتد اینترفرون ایران را به عنوان دومین تولید کننده داروی بیوتکنولوژی هپاتیت C در جهان تبدیل کرد. داروی "پگیلیتد اینترفرون" به دلیل وجود این مولکول از اثربخشی طولانی مدت تری نسبت به دیگر داروهای مورد مصرف بیماران مبتلا به هپاتیت C برخوردار است. در حال حاضر در دنیا، داروی "پگیلیتد اینترفرون" به عنوان یک داروی خاص در درمان بیماران هپاتیت C بکار می رود که در واقع اینترفرون با اثر طولانی است و قیمت بالایی نیز دارد. این دارو در دنیا از سوی شرکت سویسی "Roch" یکی از معروف ترین شرکت های بیوتکنولوژی دارویی جهان تولید می شود و محققان ایرانی توانسته اند این دارو را در کشور و با کمک دانش بومی تولید کنند. * منبع : www.mehrnews.com ، ٢ مرداد ١٣٨٧