Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 112916
تاریخ انتشار : 16 شهریور 1387 0:0
تعداد مشاهدات : 25

در پژوهشگاه نيرو

توليد نيمه صنعتي قرص وريستور نانو پودر اكسيد روي

قرص هاي وريستور بيش تر در تجهيزات برقگير استفاده مي شوند. اين تجهيزات، وظيفه محافظت از تجهيزات برقي گران قيمت داخل پست ها را در مواقع اضطراري (در برابر صاعقه) بر عهده دارند. در حال حاضر كشور براي تأمين اين قطعات، اقدام به مونتاژ آن ها كرده و قرص هاي وريستور مورد نياز را وارد مي كند. با صنعتي شدن پژوهش انجام شده، قرص هاي وريستور در داخل كشور و با كيفيت بالاتري توليد خواهند شد...
خبرگزاري فارس: قرص وريستور نانو پودر اكسيد روي با همت يك تيم تحقيقاتي ايراني در پژوهشگاه نيرو نيمه صنعتي شد. به گزارش خبرگزاري فارس، قرص هاي وريستور بيش تر در تجهيزات برقگير استفاده مي شوند. اين تجهيزات، وظيفه محافظت از تجهيزات برقي گران قيمت داخل پست ها را در مواقع اضطراري (در برابر صاعقه) بر عهده دارند. در حال حاضر كشور براي تأمين اين قطعات، اقدام به مونتاژ آن ها كرده و قرص هاي وريستور مورد نياز را وارد مي كند. با صنعتي شدن پژوهش انجام شده، قرص هاي وريستور در داخل كشور و با كيفيت بالاتري توليد خواهند شد. در تحقيق حاضر، نانوپودري متشكل از Zno و چند ماده ديگر توليد شده است. اين كار به نحوي انجام شده كه پودر اكسيد روي با مواد ديگر دوپت شده است. ستتز نانو پودر خالص Zno قبلاً در كشور انجام شده بود اما نتايج حاكي از آن است كه پودر جديد براي ساخت قرص وريستور مناسب تر بوده و نتايج بهتري مي دهد. روش هاي مختلفي براي ساخت نانو پودر Zno مانند هم رسوبي، سل ژل، احتراقي وجود دارد. در اين تحقيق براي نخستين بار از روشي تركيبي به نام «سل ژل احتراقي» و از اسيد سيتريك بعنوان سوخت استفاده شده است. محققان اين طرح اعلام كردند: ما براي ساخت قرص، ابتدا نانو پودر توليد شده را با يك چسب مخلوط كرديم و سپس آن ها را گرانوله كرديم. در ادامه، نمونه پرس و زينتر شد. براي عايق كاري كناره هاي قرص، آن ها را لعاب داده و داخل كوره قرار داديم تا لعاب قرص پخته شود. در پايان براي اين كه قرص بتواند ولتاژ اعمالي را بخوبي انتقال دهد، كل سطح را اسپري آلومينيوم كرديم. اين پروژه با مسئوليت مهدي خاني (مجري)، با همكاري بيرامي (مدير گروه مواد غير فلزي پژوهشگاه)، نسترن رياحي (دانشجوي دكتري دانشگاه تربيت مدرس) و با بهره مندي از مشاوره صراف مأموري (عضو هيئت علمي دانشگاه تربيت مدرس) انجام شده است.