Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 115827
تاریخ انتشار : 18 آبان 1387 0:0
تعداد مشاهدات : 100

تفاوت جنگ ما با دیگران

حمید داوودآبادی
همین ماه ها و سال های گذشته، گروه های تحقیقاتی بسیاری از خارج آمده اند تا روی فرهنگ جبهه کار کنند. خود من تا به حال با چندین گروه محقق آمریکایی، فرانسوی، هلندی، فنلاندی و انگلیسی بحث کرده ام. حتی با ایرانیان مقیم آمریکا که پایان نامه هایشان درباره هشت سال جنگ ایران و عراق بوده است. چند سال پیش هم «انجمن دوستی ایران و فرانسه» سمیناری را در تهران برگزار كرد با عنوان «بررسی خاطره نویسی در جنگ ایران و عراق و در جنگ فرانسه». چند دکتر و پرفسور از فرانسه برای شرکت در این سمینار سه روزه که اصلا کار تبلیغی روی آن نشد، آمدند تهران. پرفسور «ادوون روزو» رئیس موزه جنگ فرانسه، پرفسور «کریستف بالایی» رئیس وقت انجمن دوستی ایران و فرانسه، پرفسور «هوتکا» و دکتر «اریک بوتل». در مقابلشان هم گذشته از اساتید بزرگوار، آقایان علیرضا کمره ای، مرتضی سرهنگی و هدایت الله بهبودی، چند تن از نویسندگانی که زمان جنگ فقط رزمنده بودند و حالا خاطراتشان را منتشر کرده اند، نشسته بودند و بحث می کردند. رئیس موزه جنگ فرانسه، توی جلسه یك سری اسلاید و عکس از موزة جنگشان نشان داد كه مثلا بله، ما این جوری هستیم و... و مدعی بود که من بیست سال كار تحقیقاتی روی جنگ های دنیا كرده ام و... خیلی متكبر بود. فرق داشت با بقیه. روز آخر سیمنار، اینها را با هواپیما به آبادان بردند و یك ساعتی هم شلمچه. یکی از بچه ها که همراه آنان به شلمچه رفته بود، می گفت: وقتی رفتیم شلمچه، همین ادوون روزو، كه تو از او بدت می آید و خیلی متكبر و بد دماغ بود، وقتی توی شلمچه راه می رفت، هی آه می كشید و می گفت: وای اینجا كجاست؟! گفتم: بابا اینجا میدان مین و سیم خاردارها را جمع كرده اند. گفت: « اینها كه آشغال است. توی فرانسه و آلمان هم میدان مین و سیم خاردار پیدا می شود، این زمین با آدم حرف می زند. اگر یك وجب از این خاک توی فرانسه بود، بهت می گفتم مردم چه زیارتگاهی درست می كردند.» بعد می گفت:«من یك آرزو دارم و این را عملی خواهم کرد كه یك هفته بیایم ایران، پای برهنه روی زمین شلمچه راه بروم.» روزی كه داشت از ایران می رفت، گفت: «من بیست سال كار تحقیقاتی روی جنگ های دنیا كردم. همه یك طرف، این سه روزی كه اینجا بودم طرف دیگر.» توی جلسه اینها نشسته بودند و بحث می كردند كه آقای علیرضا كمره ای به نكته ی مهم و جالبی اشاره کرد. ایشان گفت: «یكی از بزرگ ترین تفاوت های جنگ ما با جنگ های دنیا این است كه اگر تمام جنگ های دنیا را بررسی كنید، می بینید که وقتی یك سرباز خطا یا اشتباهی مرتكب می شود، از شهر تبعیدش می كنند به خط مقدم. این مسئله در جبهه های ما برعكس بود، یعنی یك بسیجی اگر در خط مقدم از فرمانده اش اطاعت نمی كرد و خطایی مرتكب می شد، تبعیدش می كردند به شهر. مثلا می گفتند شش ماه حق نداری بیایی جبهه. در این حال او گریه می كرد، التماس می كرد كه شما را به خدا بگذارید من برگردم خط مقدم! اینها وقتی این موضوع را شنیدند، خیلی شگفت زده شدند. آدم های با منطقی هم بودند. گفتند انصافا در هیچ جای دنیا چنین چیزی نیست. اینها در برابر فرهنگ دفاع مقدس و روحیه و اعتقادات این بچه ها كرنش كردند. *منبع : www.sajed.ir ، ١٨ آبان ١٣٨٦