Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 116575
تاریخ انتشار : 4 آذر 1387 0:0
تعداد بازدید : 107

جهش فناوري نانو در ايران

مهشيد بابايي
مهشيد بابايي ميليونها سال است كه در طبيعت ساختارهاي بسيار پيچيده با ظرافت نانومتري ساخته مي شود. بشريت اينك در آستانه تسلط بر اين عرصه است، تا ساختارهائي بي نظير بسازد كه در طبيعت نيز يافت نمي شوند. كاربرد فناوري نانو از كاربرد عناصر پايه نشات مي گيرد. هر كدام از اين عناصر پايه، ويژگي هاي خاصي دارند كه استفاده از آنها در زمينه هاي مختلف، موجب ايجاد خواص جالبي مي گردد. مثلا از جمله كاربردهاي نانوذرات مي توان به دارورساني هدفمند و ساده، بانداژهاي بي نياز از تجديد، شناسايي زود هنگام و بي ضرر سلول هاي سرطاني، و تجزيه آلاينده هاي محيط زيست اشاره كرد. همچنين نانولوله هاي كربني داراي كاربردهاي متنوعي مي باشند كه موارد زير را مي توان ذكر كرد: - تصوير برداري زيستي دقيق - حسگرهاي شيميايي و زيستي قابل اطمينان و داراي عمر طولاني - شناسايي و جداسازي كاملا اختصاصي DNA - ژن درماني كه از طريق انتقال ژن به درون سلول توسط نانولوله ها صورت مي پذيرد. - از بين بردن باكتري ها اينها تنها مواردي از كاربردهاي بسيار زيادي هستند كه براي عناصر پايه قابل تصور مي باشند. ! ايران در توليد علم نانو فناوري طي يك دوره هفت ساله با 35 پله صعود در زمينه علوم و فناوري نانو، به جايگاه بيست و پنجم جهان دست يافته است.ايران در سال 2000 در زمينه علوم و فناوري نانو در رتبه 60 جهاني قرار داشت و در بين كشورهاي اسلامي رتبه ششم را داشت، اما در سال 2007 رتبه ايران در زمينه علوم و فناوري نانو در سطح جهاني به رتبه 25 و در بين كشورهاي اسلامي به رتبه اول رسيد. ايده فناوري نانو در ايران از سال 1359 مطرح بوده است، اما عملياتي شدن آن به عنوان يك نگرش جديد و يك يافته جديد از 10 سال پيش شروع شد. در مجموع اگر كشورهاي جهان را به تناسب ميزان پيشرفت در زمينه فناوري نانو از شماره 1 تا 60 رتبه بندي كنيم ايران در سال 2000 در رتبه 60 يعني در نقطه شروع قرار داشت. امروز به جرات مي توان ادعا كرد ايران در عرصه فناوري نانو نه تنها عقب نيست، بلكه در برخي عرصه ها نسبت به بعضي كشورها پيشرفت نيز كرده است. اما متاسفانه همگام با اين پيشرفتها ايران در كسب ثروت از فناوري نانو وضع خوبي ندارد كه البته هيچ كشوري نمي تواند مدعي پيشرو بودن در اين زمينه باشد. رييس انجمن نانو فناوري ايران در اين باره معتقد است: به دليل ناشناخته بودن فناوري نانو بايد دولتمردان كشورمان مستقيما در اين زمينه سرمايه گذاري كنند چرا كه در حال حاضر بخش خصوصي براي سرمايه گذاري در اين بخش توجيه نشده است.شريعتي گفت: در زمينه نانو نيز مانند ديگر فناوري ها براي رسيدن به ثروت بايد يك دوره 10 ساله طي شود تا در اين عرصه وارد بازار بهره برداري ديگر كشورها نشويم. به گفته رييس انجمن نانو فناوري ايران ، بدون سرمايه گذاري در پژوهش هاي بنيادين نمي توان بودجه اي در اختيار صنعتگران قرار داد. متاسفانه وضع سرمايه گذاري نانو در كشور بسيار ضعيف است و كشورهاي ديگر از 10 سال پيش سرمايه گذاري خود در بخش نانو را آغاز كرده اند. ژاپن، آمريكا و اتحاديه اروپا اولين سرمايه گذاري هاي خود را با هزينه اي معادل 120 ميليون دلار آغاز كردند كه اين ميزان در سال گذشته به يك ميليارد دلار رسيد. در سرمايه گذاري سرانه نانو سنگاپور و رژيم صهيونيستي رتبه هاي برتر را از آن خود كرده اند كه اين به معناي درگير بودن شمار زيادي از افراد جامعه اين كشورها در فعاليت هاي فن آوري نانو است. امروز بايد اذعان كرد كه كشور ما دچار يك پارادوكس شده است چرا كه از يك طرف پتانسيل دانشمندان ايراني در زمينه نانو بسيار بالا است و از طرف ديگر سرمايه گذاري هاي نانو در كشورمان سير نزولي داشته است. مسئولان بايد ضمن ايجاد تعادل در سرمايه گذاري از اين مزيت نسبي علمي حداكثر استفاده را ببرند. * منبع : www.resalat-news.com، دوشنبه ٤ آذر ١٣٨٧