Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 117427
تاریخ انتشار : 20 آذر 1387 0:0
تعداد مشاهدات : 48

دبير كل سازمان همكاري شانگهاي

ايران جايگاه استراتژيك قدرتمندي در منطقه دارد

بولات نورگاليف با اشاره به اهميت تعامل و همكاري اين سازمان با ايران گفت: ما معتقديم كه ايران كشوري است كه جايگاه استراتژيك قدرتمندي دارد. اين كشور حدود 8/7 هزار كيلومتر مرز با 15 كشور ديگر دارد...
خبرگزاري فارس: دبير كل سازمان همكاري شانگهاي با اشاره به اهميت تعامل اين سازمان با تهران گفت: ايران كشوري است كه موقعيت استراتژيك قدرتمندي در منطقه دارد. "بولات نورگاليف" در گفت و گو با خبرنگار بين الملل خبرگزاري فارس با اشاره به اهميت تعامل و همكاري اين سازمان با ايران گفت: ما معتقديم كه ايران كشوري است كه جايگاه استراتژيك قدرتمندي دارد. اين كشور حدود 8/7 هزار كيلومتر مرز با 15 كشور ديگر دارد. وي افزود: همسايه هاي ايران از جمله عراق و افغانستان و در حال حاضر پاكستان دچار چالش هايي هستند. خليج فارس هم منطقه اي است كه گاهي اوقات درباره آن نگراني هايي مطرح مي شود. ايران ظرفيت هاي بالايي را براي مشاركت در سازمان دارد. نورگاليف با اشاره به برنامه هاي سازمان براي همكاري با ايران اظهار داشت: ما در نظر داريم كه با رهبران ايران گفتگوهاي صادقانه اي را داشته باشيم تا بتوانيم ايده ها مطرح شده را عملي كنيم. قرار است بدون حضور ديگران ملاقات ها و گفت و گوهايي در سطح سران بين ايران و سازمان همكاري شانگهاي بر سر يك ميز صورت گيرد. دبير كل سازمان همكاري شانگهاي در بخشي از گفتگوي خود به تشريح دلايل عدم توسعه اين سازمان تا اطلاع ثانوي پرداخته و گفت: هيچ تصميمي براي نپذيرفتن اعضاي جديد در سازمان وجود ندارد، اما بناي ما بر اين است كه فعلا سازمان گسترده تر نشود. در اصل، كشورهاي عضو اين سازمان اكنون درباره چگونگي تقويت اين سازمان با هم مذاكره و همكاري مي كنند و در اين زمينه ديدگاه هايي درباره بهترين راه موجود وجود دارد. وي ادامه داد: يكي از ديدگاه ها اين است كه سازمان با همان 6 عضو باقي مانده و به برخي از نتايج و اهداف مورد نظر خود در ابعاد سياسي و اقتصادي برسد، چون تجربه به ما نشان مي دهد كه ايجاد تفاهم بين شش كشور كار چندان آساني نيست. برخي اوقات تداخل هايي در ديدگاه ها وجود دارد، بنابراين نگراني ما اين است كه با پيوستن اعضاي جديد روند فوق (رسيدن به تفاهم و نقاط مشترك) دشوارتر شود. نورگاليف تاكيد كرد: البته بحث من درباره ايران نيست، بحث ما كلي و درباره هر كشور و عضو ديگري است. براي پذيرفتن عضو جديد ما نياز به هماهنگي هاي بيشتر و صرف زمان براي امضاي تمام مداركي داريم كه طي 7 سال تاسيس سازمان همكاري شانگهاي نهايي شده اند. ما هنوز جوان هستيم و بايد ابتدا به اهداف مشخصي برسيم تا خودمان را اثبات كنيم. وي اظهار داشت: موارد فوق در حالي است كه ما در زمينه توسعه سازمان تلاش مي كنيم و در اين باره به بحث درباره اينكه اعضاي جديد چه شرايطي را داشته باشند و از چه منطقه اي باشند، مطرح است. آيا بايد از غرب آسيا، شرق آسيا يا خاورميانه باشند؟ اگر ما تقاضاهايي را از اروپا داشته باشيم چكار بايد بكنيم؟ اين ها سئوالاتي هستند كه جواب دادن به آنها آسان نيست و اين موضوع بر خلاف آنچه كه در ظاهر بسيار ساده به نظر مي رسد كار بسيار پيچيده و عميقي است. اين روندي است كه در حال بررسي است و من انتظار دارم كه ما در آينده اي نزديك پيشرفت هاي جديدي داشته باشيم. وي خاطر نشان كرد: ما تصميم گرفته ايم كه كشورهاي ناظر اعم از ايران، هند، پاكستان و مغولستان بايد در روند همكاري هاي عملي حضور فعال داشته باشند و همچنين بايد با آنها مشورت هاي نزديك و فشرده اي در همه زمينه ها از جمله توسعه سازمان داشته باشيم. نورگاليف به مشاركت كشورهاي ناظر در فعاليت ها و تصميم گيري هاي سازمان اشاره و تصريح كرد: اعضاي ناظر پيشنهادهاي خود را درباره نحوه توسعه و پيشرفت سازمان ارائه مي كنند. ما تفاوتي بين اينكه پيشنهادي از طرف عضو دائم است يا عضو ناظر، قائل نمي شويم و همه پيشنهادها در سازمان به طور دقيق بررسي مي شوند. اگر پيشنهادي در راستاي تامين اهداف يا ايجاد تفاهم در بين اعضا باشد ما آن را مي پذيريم. دبير كل سازمان همكاري شانگهاي اظهار داشت: ما در سازمان قانون يا اصلي نداريم كه مطابق آن اقليت بايد از تصميم اكثريت تبعيت كنند. برخي سازمان ها كه اعضاي بيشتري را دارند شايد بدينگونه عمل كنند اما بناي ما بر توافق و تفاهم همه است. حتي اگر ما يك مخالف داشته باشيم، تصميمي نهايي نخواهيم داشت. به همين دليل ما فعلا معتقد به فرمول 1+4+6 هستيم. در كل ما منافع سازمان را دنبال مي كنيم و با تغيير شرايط مفاهيم از جمله توسعه سازمان تغيير خواهند يافت. وي به ميزان موفقيت سازمان در رسيدن به اهداف مورد نظر خود اشاره كرد و گفت: مهمترين محوري كه مد نظر سازمان است ايجاد و حفظ اتحاد و همبستگي بين سازمان است. ما قصد داريم كه رويكردهاي مشتركي را در زمينه هاي مختلف بدست آوريم. نورگاليف افزود: سازمان همكاري شانگهاي، نهادي نيست كه به ساخت و ساز بپردازد. اين سازمان در زمينه هاي اقتصادي و سياسي فعال بوده و توافقنامه ها يا قوانيني را وضع مي كند. حال ديگر اين موضوع به كشورهاي عضو بستگي دارد كه در اين زمينه ها مشاركت كرده و به سرمايه گذاري هاي لازم روي بياورند. بنابراين ميزان پيشرفت ها بستگي به همكاري و پايبند بودن كشورها دارد. وي گفت: سازمان همكاري شانگهاي با تشكيل جلسات بين سران و وزيران كشورهاي عضو درباره مسائل مختلف به بحث و گفت و گو پرداخته است تا در اين زمينه ها به نقاط مشتركي دست يابد. در اين زمينه مي توانم بگويم كه ما نتايج عملي مثبتي را داشته ايم. نورگاليف در ادامه به تشريح نقش سازمان در شرايط بحراني براي اعضا به ويژه مناقشه روسيه-گرجستان پرداخته و اظهار داشت: مناقشه گرجستان در ماه آگوست آغاز شد. سران سازمان همكاري شانگهاي حدود دو هفته پس از پايان اين مناقشه با هم در شهر "دوشنبه"، پايتخت تاجيكستان گرد هم آمدند. در اين نشست درباره موضوع مناقشه و اينكه اين درگيري چگونه و چرا آغاز شده به بحث و بررسي پرداخته شد. دبير كل سازمان همكاري شانگهاي ادامه داد: "ديميتري ميدويديف"، رئيس جمهور روسيه به همتايان خود درباره اين موضوع توضيحاتي را ارائه كرد. پس از ارائه اطلاعات دقيق و خاص از سوي رئيس جمهور روسيه سران كشورهاي حاضر در نشست سازمان با ميدويديف ابراز تفاهم كرده و متقاعد شدند كه گرجستان آغاز كننده جنگ و كشور متجاوز بوده است. وي تاكيد كرد: در سازمان با تاكيد بر اينكه نبايد خصومت ها و درگيري ها را ادامه داد، خاطر نشان شد كه در صورت حمله عليه عمليات هاي صلح و تعدي بر ضد مردم بيگناه و غيرنظامي نبايد ساكت نشسته و بايد واكنش نشان داد. در اين زمينه سازمان همكاري شانگهاي همبستگي خود را با اقدامات روسيه در قالب مجوز نيروهاي حافظ صلح اعلام كرد. نورگاليف گفت: در سال 2007 در "بيشكك"، پايتخت قرقيزستان پيماني بين اعضا امضا شد مبني بر اينكه اگر تهديدي عليه تماميت و امنيت يكي از امضا كنندگان اين پيمان مطرح شد، ساير اعضا در اين زمينه موضعي مشترك را اتخاذ كنند. در اين زمينه بستگي به شرايط موجود تصميمات مقتضي اتخاذ مي شوند و اينگونه نيست كه ما در هر شرايطي كمك هاي نظامي براي كشوري اعزام كنيم. اين حمايت ها بستگي به شرايط موجود مي توانند شامل اقدامات عملي يا حمايت اخلاقي يا مشاوره باشند. وي در خصوص اينكه سازمان از چه كشورهايي حمايت مي كند، گفت: سازمان از امضا كنندگان پيمان بيشكك حمايت مي كند. البته اين پيمان توسط 6 كشور عضو سازمان امضا شد و امضاي آن براي كشورهاي ديگر بر اساس قوانين سازمان آزاد است. نورگاليف افزود: بر اساس اينگونه پيمان ها ما در ابعاد جزئي تر همكاري ها تصميم خواهيم گرفت. ما در صدد هستيم تا مكانيزمي را براي چگونگي همكاري اعضا و كشورهاي حاضر در اين سازمان تعريف كنيم تا در قالب آن فعاليت هاي سازمان ادامه پيدا كند. دبير كل سازمان همكاري شانگهاي در ادامه در پاسخ به اين سئوال كه سازمان چه نقشي را مي تواند در مقابله با يكجانبه گرايي و ايجاد تعادل در قدرت جهاني ايفا كند، اظهار داشت: ما در تمام اسنادي كه در سازمان امضا مي كنيم بر اين موضوع تاكيد مي كنيم. تمام مشكلاتي كه مربوط به استفاده از زور مي شوند بايد از طريق سازمان ملل تصميم گرفته شوند. تنها مرجع جهاني كه صلاحيت تصميم گيري درباره استفاده از زور را دارد فقط سازمان ملل است. وي تصريح كرد: ما با تقويت نقش سازمان ملل مي توانيم ديپلماسي چند جانبه داشته باشيم و از تعبير يكجانبه از قوانين بين الملل جلوگيري كنيم. برخي ها معتقدند كه روند سازمان ملل كند است و بايد به طور جداگانه در زمينه هاي مختلف وارد عمل شد. ما با اين قضيه و تشكيل بلوك هاي سياسي-نظامي مخالف هستيم و با تقسيم بندي هاي منطقه اي و ايدئولوژيكي يا مذهبي موافق نيستيم و معتقديم كه بايد با تركيب و همكاري سازمان ها در اين زمينه اقدام كرد. نورگاليف گفت: اگر همكاري هاي دسته جمعي در كار باشد اشتباهات كمي رخ خواهد داد. كشورهاي پيشرفته و مقتدر نمي توانند به نمايندگي از ساير كشورها درباره موضوعات مختلف تصميم بگيرند. وي ادامه داد: پس از بحران اقتصادي حاضر، جهان تغيير خواهد كرد تا ديگر چنين بحران هايي در آينده تكرار نشوند. من معتقدم كه بهترين راه حل خردهاي جمعي هستند. در اين زمينه تمام ملت ها بايد صرفنظر از اندازه يا ميزان پيشرفتشان از راي و حقوق مساوي برخودار باشند تا بتوانند عقيده هاي خود را بيان كنند. بنابراين تصميم ها بايد به طور جمعي اتخاذ شوند و سپس بايد اقدامات عملي در پي آن بيايند. فلسفه تشكيل شانگهاي نيز همين است كه همه با هم تصميم بگيرند. من مي دانم كه ايران نيز به اصل پايبند است. به همين دليل ما تعامل سازمان همكاري شانگهاي با ايران را داراي آينده روشن مي دانيم، چون رويكردهاي ما به هم شبيه هستند. نورگاليف به نشست آتي سازمان همكاري شانگهاي اشاره كرد و اظهار داشت: ما آماده مي شويم تا در ماه مارس آينده كنفرانس بين المللي را با موضوع افغانستان در مسكو برگزار كنيم. در اين نشست گفت و گوهايي را با حضور اعضا و همسايگان افغانستان درباره نحوه عادي سازي شرايط در اين كشور خواهيم داشت و اينكه از تماميت اين كشورها براي انجام حملات تروريستي عليه افغانستان صورت نگيرد. در اين كنفرانس همچنين درباره نقشي كه سازمان مي تواند درباره كنترل اوضاع در افغانستان ايفا كند به بحث و گفت و گو خواهيم نشست. دبير كل سازمان همكاري شانگهاي در پايان گفت: من بسيار خوشحالم كه نهايتا توانستم به ايران سفر كنم. مذاكرات ما با وزير خارجه ايران نشان داد كه تمايل خوبي براي مشاركت فعال ايران در سازمان همكاري شانگهاي وجود دارد. كشورهاي عضو سازمان نيز از اين امر استقبال مي كنند. ما معتقديم كه اين همكاري هاي براي دو طرف منافع مهمي را در بر دارند.