Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 117760
تاریخ انتشار : 25 آذر 1387 0:0
تعداد بازدید : 32

پيش درماني با هيپراكسي سبب كاهش سكته در قلب هاي سالم مي شود

يافته هاي يك تحقيق در دانشگاه تربيت مدرس نشان داد كه پيش درماني با هيپراكسي نورموباريك قبل ‏از القاي ايسكمي و جريان مجدد، سبب كاهش حجم سكته ميوكارد در قلب هاي سالم مي شود. ‏ به گزارش گروه علمي «شبکه خبر دانشجو»، مطالعات قبلي نشان داده است كه ‏پيش درماني با هيپراكسي، قلب را در برابر آسيب هاي ناشي از ايسكمي- جريان ‏مجدد محافظت مي کند، بنابراين هدف از اين تحقيق كه با عنوان «مطالعه اثرات پيش ‏درماني با هيپراكسي بر آسيب ناشي از ايسكمي- جريان مجدد در قلب ايزوله ‏موش هاي صحرايي سالم و ديابتي حاد» در قالب رساله دكتراي تخصصي خليل پور‏خليلي در رشته فيزيولوژي انجام شد، بررسي اين فرضيه بود كه پيش درماني با ‏هيپراكسي نورموباريك سبب كاهش سايز انفاركتوس، كاهش آپوپتوز ميوسيت هاي ‏قلب و كم كردن آريتمي هاي ناشي از ايسكمي - جريان مجدد در قلب ايزوله موش هاي ‏صحرايي سالم و ديابتي حاد مي شود. ‏ ‏در اين پژوهش، موش هاي صحرايي سالم و ديابتي حاد يا در معرض هواي معمولي ‏‏(اكسيژن 21 درصد، گروه هاي كنترل، ‏C‏) قرار گرفته يا به مدت 60 و 180 دقيقه در ‏محيط هيپراكسيك از اكسيژن با فشار بالا استنشاق کردند، سپس قلب ها بلافاصله يا 24 ساعت بعد ايزوله شده و به صورت رتروگراد تحت ‏پروفيوژن قرار گرفتند، ايسكمي ناحيه اي با بستن شريان كرونر نزولي قدامي چپ به ‏مدت 30 دقيقه اعمال و به دنبال آن 120 دقيقه جريان مجدد برقرار شد پارامترهاي ‏عملكردي قلب، سايز انفاركتوس، آپوپتوز ميوسيت ها و آريتمي هاي ناشي از ‏ايسكمي و جريان مجدد مورد بررسي قرار گرفتند. ‏ ‏نتايج نشان داد كه هيپراكسي هم در فاز اوليه و هم در فاز ثانويه سايز انفاركتوس در ‏قلب هاي نرمال را كاهش داد؛ ديابت به طور معني داري سبب كاهش سايز انفاركتوس شده، در حالي كه هيپراكسي ‏قادر به اعمال اثر ضد سكته اي بيشتري نبود، درصد آپوپتوز ميوسيت ها به وسيله 180 ‏دقيقه درمان با هيپراكسي در فاز اوليه و ثانويه كاهش يافت، ولي هيپراكسي اثر ضد ‏آپوپتوزي معني داري در شرايط ديابت ايجاد نکرد.‏ اين تحقيق نشان داد که در شرايط نرمال، هيپراكسي سبب كاهش شدت آريتمي ها مخصوصاً در فاز اوليه ‏درمان مي شود؛ ديابت به تنهايي شدت آريتمي ها را كاهش مي دهد، در حالي كه ‏هيپراكسي اثر ضد آريتمي مضاعفي در ديابت ايجاد نمي كند. ‏ يافته هاي اين تحقيق نشان مي دهد كه پيش درماني با هيپراكسي نورموباريك قبل ‏از القاي ايسكمي و جريان مجدد، سبب كاهش حجم سكته ميوكارد و تخفيف درصد ‏آپوپتوز ميوسيت ها در قلب هاي سالم مي شود، ديابت حاد سبب محافظت قلب در ‏برابر آسيب هاي ناشي از ايسكمي، جريان مجدد مي شود، ولي اثرات مفيد ديده ‏شده هيپراكسي در شرايط نرمال، در قلب هاي ديابتي حاد ديده نمي شود. ‏ لازم به ذکر است، اين پژوهش با راهنمايي دكتر سهراب حاجي زاده و با مشاوره دكتر ‏علي خوش باطن و دكتر تقي طريحي در دانشكده علوم پزشكي دانشگاه تربيت ‏مدرس صورت پذيرفت.