Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 117926
تاریخ انتشار : 26 آذر 1387 0:0
تعداد مشاهدات : 123

انقلاب اسلامی و معنای صحیح غدیر

عبدالرحیم اباذری
عبدالرحیم اباذری دوران رژیم ستمشاهی که فساد و تباهی همه جا را فرا گرفته بود، روزهای اعیاد اسلامی اقشار متدین به طور مظلومانه و غریبانه در مراکز مذهبی اجتماع می کردند و مراسم جشن و سرور بر پا می داشتند این مراسم و مجالس با همۀ شادی ها، خوشی ها و لذت هایی که به همراه داشت ، چون در فضای حاکمیت طاغوت برگزار می شد هرگز از تحریف در امان نبود و اغلب به یک نوع انحراف و کاستی دچار می شد. از جمله وقتی عید غدیر فرا می رسید، با همۀ ابعاد سیاسی و اجتماعی که این واقعۀ عظیم داشت اما با کمال تاسف، این عید را تنها به عنوان « عید سادات» ! به خورد مردم می دادند و می گفتند چون امام علی(ع) داماد پیامبر(ص) بود، پس آن حضرت، بعد از خود علی بن ابیطالب را در رسیدگی به امور خانوادگی و شخصی، وصی و جانشین خود قرار داد. همان معنایی که برخی از علمای اهل سنت بدان اعتقاد و تاکید داشته و دارند. با این نگاه چون روز عید غدیر فرا می رسید، تودۀ مردم با یک شور و شوق خاصی به دیدار سادات می شتافتند و در کوچه و بازار و مراکز مذهبی از آنها عیدی می گرفتند. حال و هوای خوبی ترسیم می شد با معنویت خاصی نیز همراه بود ولی به نوعی تحریف و نقصان در آن دیده می شد. از طرفی این نوع تلقی از غدیر، چون به جایی هم بر نمی خورد، بنابراین ایادی رژیم ستمشاهی و استعمارگران خارجی با آن کاری نداشتند، شاید از جهاتی مروج این تفکر هم بودند و غیر مستقیم دست اندرکاران این گونه محافل و مجالس را تشویق و ترغیب نیز می کردند. یکی از مراجع عظام تقلید، می فرمود: سابق در عراق و شهر نجف نیزوضع به همین شکل بود و ایادی بیگانه به ویژه استعمار پیر انگلیس به ترویج این فرهنگ غلط بیشتر دامن می زدند.این روزگار سیاه و آمیخته با تحریف هر چه بود، گذشت. در سال 1357 انقلاب اسلامی به رهبری حضرت امام خمینی (ره) به پیروزی رسید و حکومت جمهوری اسلامی در ایران تشکیل شد. در این هنگام رهبر کبیر انقلاب، تفکر اسلام شاهنشاهی و اسلام آمریکایی را از این کشور شیعی بیرون ریخت و واژه های ارزشی اسلام را از نو بازسازی کرد. از جمله مسأله غدیر و عید غدیر را از چهار دیواری تحریف و حصار فردی و خانوادگی رهانید و آن را عید همۀ مسلمانان و بلکه عید همۀ انسانهای آزادی خواه و عدالت محور، تعریف کرد. رهبر فرزانۀ انقلاب با الهام از مکتب راستین تشیع و بهره برداری از تفکر ناب فقهای شیعه در طول تاریخ، مسأله غدیر را مساوی با ولایت و حکومت امامان معصوم(ع) در عصر حضور و امامت و رهبری فقهای جامع شرایط در زمان غیبت معنا نمود و اساس حکومت اسلامی ایران را بر مبنای این تفکر حیات بخش بنا نهاد. در اینجا بود که حاکمیت های استکباری و غیرالهی در دنیا احساس خطر جدی کردند و موجودیت خود را در معرض نابودی دیدند و در صدد توطئه چینی برآمدند به طوری که پس از 30 سال هنوز هم این ترفندها و توطئه ها در اشکال و ابعاد گوناگون ادامه دارد. روشن است که در اصل واقعۀ غدیر، هیچ اختلافی میان علمای بزرگ شیعه و سنی وجود ندارد. مرحوم علامه امینی در کتاب الغدیر خود، این واقعۀ تاریخی را از قول 110 صحابی بزرگ پیامبر، 84 نفر از تابعین و تعداد 360 اندیشمند شیعی و سنی با سند و مدرک معتبر نقل می کند.(1) علاوه شخصیتهای سرشناس تفسیری مانند فخررازی و صاحب تفسیر المنار در ذیل آیۀ مبارکه:« یا ایها الرسول بلغ ما انزل الیک من ربک(2) ... و آیۀ الیوم اکملت لکم دینکم» (3) به ولایت امام علی(ع) و مسأله غدیر تاکید و فرمایش پیامبر در مورد امام علی(ع) مبنی بر «هرکه من مولای اویم، علی مولای اوست» را قبول دارند، لکن در معنای ولایت دچار اختلاف شدند. بعضی از علمای اهل سنت، ولایت را در این حدیث شریف، فقط به معنای دوستی و محبت گرفتند. بعضی دیگر آن را به معنای وصایت، آن هم وصایت در امور شخصی و خانوادگی که اختصاص به سادات و خانوادۀ پیامبر(ص) دارد، تلقی کردند. که البته در تفکر مکتب پویای شیعه هر دو قول ناقص و بلکه مردود است. پیام غدیر و معنای ولایت در نگاه نافذ فقها و اندیشمندان شیعه، امامت و رهبری امامان معصوم ویا فقهای جامع شرایط از جانب خدای متعال بر امور مسلمین است و بر این اساس همواره بر ضرورت تشکیل حکومت جهت ادارۀ مردم از گهواره تا گور تاکید دارد چرا که بدون حکومت، امامت و رهبری و هدایت هرگز نمی تواند معنا و مصداق داشته است. اگر چه لازمۀ آن دوستی، محبت و وصایت نیز هست. پس لازم است تأمل و تدبر کنیم که عید غدیر، تنها عید فردی و خانوادگی نیست و اختصاص به یک قشر و مذهب خاصی ندارد بلکه عید همۀ مسلمانان و عید همۀ انسان های مظلوم و مستضعف در همۀ نقاط جهان است زیرا در این روز، شخصیتی همچون امام علی به امامت و رهبری آنان انتخاب شد که اگر می گذاشتند و کارشکنی نمی کردند، مدینۀ فاضله اسلامی را بنا می گذشت و همۀ انسانها را به تکامل واقعی سوق می داد و باز در این روز تاریخی بر امت اسلامی روشن شد، تنها کسانی حق حاکمیت بر مردم دارند که از مکتب حیاتبخش آن امام همام الهام بگیرند و با هرگونه مظاهر ظلم، ستم، کفر، شرک و نفاق و استکبار جهانی در ستیز باشند. در نهایت جهت تکمیل بحث و حسن ختام نوشته، به فرازهایی از کلام حضرت امام خمینی در تشریح معنای صحیح عید غدیر تبرک می جوییم که آن رهبر بزرگ فرمود:«... زنده نگه داشتن این عید نه برای این است که چراغانی بشود و قصیده خوانی بشود و مداحی بشود. اینها خوب است، اما مساله این نیست... قضیۀ غدیر، قضیۀ جعل حکومت است... ولایتی که در حدیث غدیر است به معنای حکومت است، نه به معنای مقام معنوی... مسالۀ، مسالۀ حکومت است. مساله، مساله سیاست است. حکومت، عِدل سیاست است، تمام معنای سیاست است. خدای تبارک و تعالی این حکومت را واین سیاست را امر کرد که پیغمبر به حضرت امیر واگذار کنند. چنانچه خود رسول خدا سیاست داشت و حکومت بدون سیاست ممکن نیست. این سیاست و این حکومتی که عجین با سیاست است در روز عید غدیر برای حضرت امیر ثابت شد... این که اینقدر صدای غدیر بلند شده است و این قدر برای غدیر ارج قائل شده اند و ارج هم دارد برای این است که با اقامۀ ولایت یعنی با رسیدن حکومت به دست صاحب حق، همۀ این مسائل حل می شود. همۀ انحرافات از بین می رود... غدیر آمده است که بفهماند که سیاست به همه مربوط است. در هر عصری باید حکومتی باشد با سیاست. منتها سیاست عادلانه که بتواند به واسطۀ آن سیاست، اقامۀ صلوة کند، اقامۀ صوم کند، اقامۀ حج کند، اقامۀ همۀ معارف را بکند... از اعوجاج هایی که پیدا شده است مع الاسف... که بگویند که دین علی حده از مسائل است و سیاست علی حده از حکومت است... این طور کردند که ما هم باورمان آمده بود که دین چکار دارد به سیاست، سیاست مال امپراتورهاست. این معنایش این است که تخطئه کنیم خدا را و رسول خدا را و امیرالمؤالمنین را...»(4) پاورقی: 1.ر، ک: الغدیر، علامۀ امینی، ج اول، ص 14 تا 15. 2.مائده، 67. 3.مائده، 3. 4.صحیفۀ امام، ج 20، ص 112 تا 115.