Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 118701
تاریخ انتشار : 10 دی 1387 0:0
تعداد مشاهدات : 89

دکتر مسعود درويش گنجي عضو هيات علمي دانشگاه آزاد اسلامي واحد قائم شهر

شبیه سازی رفتار سوئیچی نانولوله های بور نیترید با استفاده از رایانه

در اين تحقيق، با استفاده از محاسبات بسيار دقيق و سنگين کوانتومي (تابع چگالي - تابع گرين غير تعادلي) فرآيند انتقال الکترون از نانولوله هاي بور – نيتريد مورد بررسي قرار گرفته است. هدف اصلي ، شناسايي خاصيت سوئيچي اين دسته از نانولوله ها است که بر اين اساس، فن آوري STM که يکي از کارآمدترين فن آوري هاي امروزي در حوزه نانوالکترونيک مولکولي است، مورد شبيه سازي قرارگرفت... خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: محققان ايراني موفق شدند، طي پژوهشي، فرايند انتقال الکترون از نانولوله هاي بور – نيتريد را با استفاده رايانه، شبيه سازي كرده و خاصيت سوئيچي اين دسته از نانولوله ها را شناسايي كنند. به گزارش خبرنگار فن آوري خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، دکتر مسعود درويش گنجي، دانش آموخته شيمي - فيزيک و عضو هيات علمي دانشگاه آزاد اسلامي واحد قائم شهر درباره پژوهش خود گفت: در اين تحقيق، با استفاده از محاسبات بسيار دقيق و سنگين کوانتومي (تابع چگالي - تابع گرين غير تعادلي) فرآيند انتقال الکترون از نانولوله هاي بور – نيتريد مورد بررسي قرار گرفته است. هدف اصلي ، شناسايي خاصيت سوئيچي اين دسته از نانولوله ها است که بر اين اساس، فن آوري STM که يکي از کارآمدترين فن آوري هاي امروزي در حوزه نانوالکترونيک مولکولي است، مورد شبيه سازي قرارگرفت. وي، درباره الکترونيک مولکولي و کاربردهاي آن، اظهار داشت: الکترونيک مولکولي، فن آوري جديدي است که در آن سعي مي شود، تا با استفاده از يک مولکول تنها و يا گروه کوچکي از مولکول ها، نانولوله هاي کربن يا فلزات در اندازه هاي نانومتري، سيم هاي نيمه رسانا و قطعات الکترونيکي با خواص ويژه الکتريکي، طراحي كرد. يکي از مسائل مهم در اين فن آوري، قراردادن مولکول ها به صورت مجزا و يا به صورت گروه هاي ويژه اي از مولکول ها در مکان هاي مشخص است؛ به طوري که بتوان، عملکرد مورد نظر را از آنها به دست آورد. گنجي درباره نانولوله هاي مورد استفاده در اين پژوهش نيز افزود: نانولوله هاي از جنس بور و نيتروژن که به «بورون-نيتريدها» (BNNT) معروفند، از نظر شيميايي و حرارتي از نانولوله هاي کربني پايدارتر هستند. اين ترکيبات، مواد بسيار مناسبي براي جذب و ذخيره سازي گازها، به ويژه هيدروژن بوده و همچنين، خاصيت نيمه رسانايي دارند که قطعات الکترونيکي مناسبي در صنعت الکترونيک و مخابرات خواهند بود. وي، پژوهش انجام شده را مربوط به صنعت الکترونيک (نانوالکترونيک مولکولي) دانست و قطعه شناسايي شده را يک «نانوسوئيچ» ناميد و افزود: به طور کلي، از اين قطعات در رايانه هاي کوانتومي، که نسل آينده رايانه هاي فوق پيشرفته را تشکيل مي دهند، استفاده مي شود. بنابر اعلام ستاد ويژه توسعه فن آوري نانو، جزئيات اين پژوهش که با همکاري امير محمدي نژاد دانشجوي مهندسي رايانه دانشگاه غيرانتفاعي علوم - فنون بابل انجام شده، در مجله Physics Letter A (جلد 372، صفحات 4844-4839، سال انتشار 2008) منتشر شده است.