Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 118735
تاریخ انتشار : 10 دی 1387 0:0
تعداد مشاهدات : 5

عاشورا بهانه انقلاب

غلام رضا گلي زواره
غلام رضا گلي زواره حماسه پرشكوه عاشورا، تداعي بخش نهضت خونين امام حسين(ع) و يارانش بر ضد استبداد، فساد و تباهي است؛ قيامي كه ماهيت و محتوايي مقدس و معنوي دارد و تبلور ستيز همه جانبه و گسترده تمامي حق طلبان تاريخ عليه جفا پيشگان و قدرت هاي طاغوتي است. اين قيام، چراغي فروزان فراروي همه آزادي خواهان جهان و انسان هاي بي شماري است كه در صدد ترتيب دادن قيام هايي براي محو جهالت ها، تبعيض ها و زورگويي ها بوده اند؛ البته بايد اين واقعيت را در نظر داشت كه قيام عاشورا، سنت عملي و مسلّم امام معصوم به شمار مي آيد و ائمه هدي بر لزوم بزرگ داشت آن تأكيد كرده اند؛ بنابراين هم خود نهضت و هم تعظيم شعائرش ريشه دار و با اصالت است؛ به همين دليل بر پايي مراسم سوگواري براي حماسه آفرينان عاشورا، يك مكتب همگاني و كلاسي تربيتي است. شرق شناس فرانسوي، دكتر رينو مي گويد: شيعيان، با برپاداشتن مراسم محرم، به صورتي داوطلبانه و عاشقانه توانسته اند مكتب خويش را به جهان معرفي كنند و نيز افرادي حق جو را از نقاط گوناگون جهان، با خويش همراه سازند، زيرا هركس با هر گرايشي به لحاظ سرشت دروني، حامي مظلوم است. *هراس ستمگران از برپايي مجالس محرم عاشورا هم چون خورشيدي فروزان، بر اثر مرور زمان، درخشندگي افزون تري مي يابد، كاروان اسيران نينوا كه طلايه داران تأثيرگستري عاشورا بودند، به هرجا رفتند، بذرهاي قيام كربلا را افشاندند؛ تا جايي كه دربار جنايتكار شام از آن در وحشت افتاد. از آن هنگام هر وقت كه مردماني عاشق و شجاع، خواسته اند از عاشورا الهام بگيرند و آتش در خرمن ستمگران افكنند، دشمنان را به رغم قدرت و توانايي هايي فراوان، به سوي زوال سوق داده اند. رضاخان كه از تأثير شگفت مجالس حسيني وحشت داشت، تمامي آداب و رسوم عزاداري را كه مركز تجمع و حركت بود و نيروگاه قيام ها به شمار مي رفت، ممنوع كرد. روشن فكران خود باخته نيز درصدد تخريب و تخطئه كردن عزاداري هاي محرم بوده اند. ميرزا فتحعلي آخوند زاده(1295 ـ 1228) كه داعي و ناشر مدنيّت غربي است و قصد سنت شكني و دور ساختن ديانت از عرصه هاي سياسي و اجتماعي دارد، در مقام مخالفت با عزاداري هاي عاشورا بر مي خيزد و تأكيد مي كند: «چه لزومي دارد آدمي به خاطر نقل حادثه اي كه چندين قرن از آن مي گذرد، اوقات خود را دائماً تلخ كند و به دليل عملي بي خاصيت، از كسب و كار باز بماند، اين عزاداري ها، نه براي ما فايده دارد و نه براي امام حسين(ع)؟!»1 قيام پانزده خرداد 1342 كه طليعه حركت مقدس امام خميني(ره) عليه رژيم پهلوي در شكلي گسترده به شمار مي آيد، با دوازدهم محرم 1383 هـ .ق مصادف بود، همين تقارن مي توانست توان قيام را بالا ببرد و به استبداد و استعمار ضربه اي سهمگين وارد كند. محرم، ماه ايثار و دل كندن از دنيا، ذكر و عزاداري براي فداكاران نينواست، اعلاميه ها و بيانيه هاي امام نيز در جهت بهره مند شدن از چشمه حسيني براي نابودي باتلاق يزيدي بود و به همين دليل در ابتدا خطاب به دسته ها و هيأت هاي مذهبي است. رژيم از اين كه تظاهرات مردم با ايام محرم هم زمان گرديده است، اظهار نگراني مي كند و براي كنترل حركات احتمالي بخشنامه اي محرمانه به كلانتري ها صادر مي كند كه در مجالس عاشورايي جز مسايل مذهبي و ذكر مصيبت چيزي ديگري مطرح نشود، شاه نيز در اين ايام، با دست زدن به يك تبليغ رواني خود را نظركرده معصومان مي شمارد و مي كوشد خود را به حربه مخالفان مجهز كند، اما اين حركت منافقانه، از خيزش نهضت جلوگيري نمي كند و دسته هاي عزاداري در ايام محرم در چندين شهر كشور ـ كه مركز ثقل آن ها قم و تهران است ـ در خيابان ها به حركت در مي آيند و جنبشي بزرگ را سامان مي دهند. امام در قم به مقايسه بين سردمداران اموي و رژيم پهلوي مي پردازد و نتيجه مي گيرد كه هر دو با اساس اسلام مخالفند. ايشان در مدرسه فيضيه قم، فرياد زد: «عصر، عصر روز عاشورا است»، مردم با تأثيرپذيري از عاشورا و نيز به دليل بيانات روح بخش امام، از خود هيجان افزون تري بروز مي دهند و عوامل رژيم، سراسيمه و آشفته، ناگزير براي حفظ تشكيلات سلطنتي، به سركوبي نهضت مي پردازند و پيوند خود را با يزيديان و امويان به اثبات مي رسانند. در اواسط سال 1357 هـ . ش يكي از مسايلي كه رژيم شاه را به شدت نگران كرد، فرا رسيدن ماه محرم بود. شاه در مذاكرات خصوصي گفته بود: اگر بتوان اين ماه را با آرامش پشت سرنهاد، مي توان به بقاي رژيم اميدوار بود، اما محرم با شعار «پيروزي خون بر شمشير» كه از حلقوم ميليون ها نفر بر مي آمد، حضور خود را اعلام كرد و با تابش خود انقلاب را به پيروزي رساند و رژيم جبار پهلوي را نابود ساخت. *خورشيد درخشان در دوران رژيم طاغوتي، اگرچه مراسم عاشورا به طور گسترده در سراسر ايران برگزار مي گرديد، اما بيش تر عزاداري ها خالي از هرگونه حماسه و پيامي بود. در حالي كه در تمامي مراحل انقلاب عاشورا سخن از ديانت، عدالت، آشتي ناپذيري با ستم و يورش به دشمن ضد ارزش هاست، با شروع نهضت امام خميني(ره) كه خود تأثيرپذيرفته از عاشوراي حسيني بود، عزاداري ها شكل ديگري به خود گرفت؛ كانون اصلي خيانت و فساد معرفي شد و نيروي محركه انقلاب مراسم عاشورا گرديد و بدين سان همه سرزمين ايران به يك باره كربلا شد. از رژيم شاه به عنوان يزيد زمان و از امام خميني به عنوان حسين عصر، سخن گفته شد؛ محرم سال 57 هـ . ق حيات ديگري را به جامعه انقلابي تزريق كرد و به قول سايروس برام، نويسنده ايرلندي، تظاهرات سراپا سياسي تاسوعا و عاشوراي سال 57، به جاي سوگواري مذهبي، يه يك رفراندوم پرجوش و خروش تبديل گشت، آشكارترين اثر اين حركت، محكوميت رژيم شاه و انكار ناپذيري نقش رهبري انقلاب بود. در اين ايام، مسلمانان ايراني همه فريادهايي را كه طي قرون و اعصار گذشته در گلوي خود، فرو خورده بودند و تمام نيرويي را كه پادشاهان ستم پيشه در هم كوبيده بودند، در يك مبارزه سترگ و مقاومتي جانانه، متراكم ساختند ويكي از سفاك ترين ستمگران تاريخ را از تخت طاغوتي به زير آوردند. ابتكار شگفت مردم با فريادهاي الله اكبرشان بر بام ها آغاز شد و در همان شب با ياد شهيدان كربلا به خيابان ها ريختند و پيكر به خون خفته آنان مشعلي براي استمرار حركت در شبي تاريك و رسيدن به صبح صادق گرديد. فردايش نيز هم چنان با شعارهاي كوبنده: «توپ، تانك، مسلسل ديگر اثر ندارد» پيروزي خون بر شمشير را ندا دادند. تقارن محرم با ايام حساس مبارزه، باز هم شكوهي خاص آفريد. تظاهرات و درگيري با رژيم، هم چنان در تمام كشور با شدت ادامه يافت. دولت نظامي، با شكست روبه رو شد. وقتي بختيار بر سر كارآمد، عقب نشيني رژيم كاملاً مشخص گرديد، مردم با خودآگاهي انقلابي از همان روزهاي آغازين روي كارآمدن بختيار، وي را نوكري بي اختيار خواندند و امام خميني، طي اطلاعيه اي حكومتش را دست نشانده و غيرقانوني اعلام كرد. شاه در 26 دي ماه 1357 فرار مي كند و اين در حالي است كه امام، سه روز قبل از آن، تشكيل شوراي انقلاب را اعلام مي كنند. سرانجام در زمستاني سرد، رودخانه اي كه از سينه عاشورا سرچشمه گرفته بود، ضمن آن كه بساط استبداد را درهم پيچيد، با صفا و طراوت خود، آزادگي و رهايي از يوغ سلطه را براي امت ايراني به ارمغان آورد. اميد آن كه به فرموده امام خميني، پرچم پرافتخار اسلام بر فراز قله جهان به اهتزاز درآيد و به بركت خورشيد عاشورا، سياهي ها و خاموشي ها از آسمان انسانيت كنار رود و ملت هاي محروم و صالح و رنج ديده سرنوشت خود را به دست گيرند و از شر استبداد و استكبار، رهايي يابند. پي نوشت ها 1. فريدون آدميت، انديشه هاي ميرزا فتحعلي آخوندزاده، ص 191 *منبع : http://noorportal.ne ،