Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 119905
تاریخ انتشار : 7 بهمن 1387 0:0
تعداد مشاهدات : 169

چرا از ایران نمی آموزیم؟ - ٣

*اشاره : کتاب «چرا از این نمی آموزیم؟» توسط پایگاه اطلاع رسانی دستاوردهای انقلاب اسلامی جمع آوری، تدوین و منتشر شده است. در این کتاب گفته ها و نوشته های سیاستمداران، دانشمندان و ... خارجی در مورد دستاوردهای انقلاب اسلامی ثبت شده و گاه به مناسبت موضوع توضیحی در پاورقی داده شده است. پایگاه اطلاع رسانی دستاوردهای انقلاب اسلامی به مناسبت سی امین سالگرد پیروزی انقلاب به ترتیب این کتاب را بر روی سایت اینترنتی خود قرار می دهد. اینک خوانندگان گرامی را به مطالعۀ این مجموعه دعوت می کنیم. *اتمسفر آرامش بخش خانم «گايانا سيرانيان» خبرنگار خبرگزاري نووستي روسيه بعد از سفري که به ايران داشت ، يادداشتي در رسانه هاي کشورش منتشر کرد که بخشي از آن بدين شرح است : زماني که عزم سفر به ايران کردم ، سعي داشتم به ياد بياورم که درباره اين کشور ، چه چيزهايي مي دانم . اشعار «سرگي يسنين» درباره ايران (سرگي الکساندويچ يسنين شاعر توانمند روسي اشعار زيبايي در مورد ايران ، عرفان ايراني و فرهنگ پارسي سروده است ) غزليات پندآموز سعدي ، شراب ، زن و خدا در رباعيات خيام در ذهنم پرسه مي زدند . تصوري از کشوري مقتدر ، بامردمي پرنشاط ، با درايت و مغرور داشتم ، اما هرچه در ذهنم به ايران معاصر نزديکتر مي شدم ، تصوري مه آلود و تاريک به وجود مي آمد . وقوع انقلاب اسلامي در سال 1979 ، قطع تقريبي روابط بين ايران و شوروي کمونيستي ، جنگ طولاني ايران و عراق ، نيروگاه بوشهري که هنوز ساخته نشده است ، غني سازي اورانيوم ، برنامه هسته اي و مقابله هاي ايران و آمريکا ، همين نيز سبب کنجکاوي بيشتر مي شد . ديدار از کشوري جالب و نادر ، و ديدن اين که مردم در آنجا چگونه زندگي مي کنند . پيش از سفر آشناياني که از خاورشناسي اطلاعي نداشتند . سوالاتي شايد احمقانه اما قابل درک مي پرسيدند « نمي ترسي؟ » بيشتر مردم روسيه درباره ايران تنها از طريق اخبار اطلاع دارند که در اين اخبار نيز نه تنها از زندگي معاصر کشور ، اخلاق ، آداب و سنن چيزي گفته نمي شود ، بلکه همانند آمريکا هراس از به دست آوردن بمب هسته اي در ايران و تهديدهاي بي پايان از بمباران ايران توسط آمريکا با هدف جوانمردانه ! جلوگيري از پديد آمدن يک قدرت هسته اي ديگر را ترسيم مي کنند ، ايران دولتي مقتدر است که پس از انقلاب اسلامي به خودکفايي اقتصادي رسيده و مي تواند مدعي تبديل شدن به قدرتي منطقه اي باشد. از اين رو نيز مقامات ايران به هر تلاشي براي دست درازي به استقلال آن پاسخي بسيار سخت مي دهند. من چنين برداشت کردم که کنترل کلي بر طرز فکر ايرانيان وجود ندارد، برخلاف آنچه که مطبوعات مي گويند ، چادر سياه که زيبايي خيره کننده زنان و دختران ايراني در آن پوشيده شده است ، اولين چيزي است که به چشم يک خارجي مي خورد و در ابتدا برداشتي منفي درباره فراموش شدگي و عدم تساوي حقوق زن و مرد ايجاد مي کند ، اما در حقيقت زنان ايران از حقوقي برابر برخوردارند ، آنان مي توانند تحصيلات دانشگاهي داشته باشند ، کار کنند و مراحل ترقي را بپيمايند . بارزترين برداشتها و خاطرات من از سفر به ايران مربوط به شبهاي تهران و اصفهان است . شهر پس از پايان روز کاري نيز به زندگي خود ادامه مي دهد . خانواده و دوستان ، شبها در پارکها قدم مي زنند و در اصفهان روزها روي چمن کنار زاينده روز فرش پهن مي کنند ، قليان مي کشند و واليبال بازي مي کنند . يک چنين اتمسفر آرام بخشي بسيار دلنواز است . به نظر مي رسد که امنيت در کشور را علاوه بر رژيم و قوانين سخت ، اخلاق اجتماعي نيز تامين مي کند . با سفر به ايران و آشنا شدن با زندگي معاصر اين کشور مردم با نشاط ، فراستمند و مغرور آن ، مي فهمي که تا چه حد وجهه ساخته شده از اين کشور توسط رسانه ها ساختگي است . همه شايعات را مي توان رد کرد . براي درک ايران و شناخت آن بايد بخواهي که آن را بشناسي و درک کني .١ *مهمان نوازي تحسين آميز «شانا ليتل» محقق و کارشناس مطالعات خاور نزديک از دانشگاه آريزوناي آمريکا که براي انجام مطالعات دانشگاهي به ايران سفر کرده بود ، در بازگشت به روزنامه محلي «اوتومواکورير» گفت : بعد از واقعه يازده سپتامبر بسياري تصور مي کردند که ايران شيطان است . در حالي که اگر شما به اين کشور برويد و با ايراني ها ديدار کنيد ، متوجه مي شويد که آنها مردمان بسيار خوبي هستند و به حقوق يکديگر احترام مي گذارند . پيش از اين اصلاً نمي دانستم که ايران و افغانستان در کجاي جهان واقع شده اند اما بعد از يازده سپتامبر در همه کلاسها و سخنراني هاي مربوط به خاورميانه شرکت کردم . واقعاً شيفته اين موضوع شدم و توجه من را به خود جلب کرد . از اين رو تصميم گرفتم که بخشي از مطالعات دانشگاهي خود را به موضوع خاورميانه اختصاص دهم و اميدوارم به ايران برگردم . در اين کشور خيلي به من خوش گذشت . مردم بسيار صميمانه برخورد مي کنند ، مهمان نوازي آنها قابل تحسين است . زماني که در ايران بودم . مردم با آغوش باز از من استقبال کردند و در ضمن سوال مي کردند زندگي در آمريکا چگونه است و آمريکايي ها درباره مردم ايران چه نظري دارند . من به آنها گفتم آمريکاييها اخباري را باور دارند که در آن تنها زناني سياه پوش در حال گريه کردن و جيغ زدن نشان داده مي شود.٢ *پی نوشت : ١ - www.fardanews.com، ٣مهر 1386 ٢ - www.asriran.com، ١٠مرداد 1386 ادامه دارد...