Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 120156
تاریخ انتشار : 10 بهمن 1387 0:0
تعداد مشاهدات : 314

شکفتن استعداد جوانان در بهار آزادى - پایانی

حسن آقایی
حسن آقایی استقلال افکار عمومی و کشور به یک مفهوم یعنی این که فرد و افراد خود با کمک یکدیگر لوح سرنوشت شان را رقم می زنند. چنین ملتی است که می باید از ثمرات مکفی حاکمیت بر نیازهای زندگی و پیشرفت ها در عرصه های متنوع و گوناگون برخوردار شود. انقلاب اسلامی که والاترین انگیزه اش در بزرگراه های فرهنگی، اخلاقی و ایمانی روشنگری می کند، تحقق استقلال در تصمیم سازی ها و برنامه هایش در قالب توسعه اقتصادی - سازندگی و خیزش در نوآوری های خودباوری را نیز برمی تاباند. از دیگر سو خود سکانداری ثبات مدیریت ملی - فردی را رصد می کند ... و بدین سبب است که کشورمان که هنوز زخمه های جنگ تحمیلی و عقب ماندگی های سالیان دراز گذشته را جبران می کند،از پدیداری دستاوردهای نوین و افزونی تحقق نیازهای حیاتی جامعه غفلت نورزیده است. بازخورد دستاوردهای انقلاب و نظام اسلامی در زندگی فردی و اجتماعی جامعه را می توان مشاهده کرد. فرهنگ مداری، معنویت گرایی و حرمتگذاری به مبانی دینی و باورهای ملی از جمله ویژگی های انقلاب اسلامی بوده است. انسجام تمام عیار ذهنیت یک جامعه بالنده و هدفمند، نخستین شرط محوریت وجود یا زمینه سازی انگیزه است. طبعاً آنچه که حاصل می شود ایجاد تحول مثبت و سازنده در پروسه امنیت جامع زندگی افراد، جامعه و کشور است. ظهور انقلاب متکی به اراده سراسری مردم بود و مهم دیگر متکی به ایمان آنان است که هیچ نوع انگیزه، القا و الگو از آن سوی مرزها به ذهنیت ایرانی تزریق نشده و هر آنچه در میدان این رخداد سترگ تاریخی جریان یافت، جوشش مردمی بود و هیچ ردپایی هم از مدل سازی بیگانگان در اهداف موردخواست جامعه، نبود چرا که اندیشه و فرهنگ مستقل، یکی از مؤلفه های ارزشمند انقلاب بود و است. ... دستاورد انقلاب طی سه دهه اخیر بسیار آشکار است. امور عمرانی و توسعه در سرشاخه های کلان خودکفایی و از رهگذر خودباوری، برنامه های عظیم از پرتو اندیشه ایرانی، به دست ایرانی و با مدیریت خودی در گستره جغرافیای کشور به اجرا درمی آید. دستاوردها در زمینه های مختلف تأمین نیازهای جامعه و وسعت پیشرفت های کشور که همه متضمن استحکام بن مایه توانایی های برآمده از ذات انقلاب و دلبستگی به استقلال است، موجب امنیت و غرور ملی شده اند. کوشایی مدیریت ها در دهه های اخیر مبنی بر گسترش هرچه بیشتر فضاهای صناعی، اقتصادی، هنری، اجتماعی، آبادانی، علمی، رفاهی، آموزشی و... و... و نیز ایجاد فضاهای مسئولیت پذیری و خلاقیت نسل جوان نشانه هایی بارز از دستاوردهای حیاتی در ایران بعد از انقلاب هستند. در عین حال در استمرار فعالیت ها کندی و یا گاه نارسایی وجود داشته اما مسیرهای پیشروی و توسعه در هر مورد، مسدود نخواهند شد زیرا اقتضای زمان و نیاز جامعه و کشور، ایستایی را برنمی تابند. *استقلال سیاسی- فرهنگی انقلاب اسلامی با پیام فرهنگی و شعار اصلی استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی به متن جامعه راه یافت و با استقبال افکار عمومی به ظهور رسید. در سایه فرهنگ، معنویت و کرامت اسلامی دستاوردهای انقلاب معطوف به این شعار ارزیابی می شوند. از این رو دستاوردهای زیاد و متناسب با این شعار حاصل شده است. اما محصول دستیافت ها، تکیه به نیرو و تربیت شایان و لایق و ایجاد فضای باز میدان عمل و ابتکار برای نمود خلاقیت ها با محوریت آرمان های انقلاب اسلامی است. «دکتر فرهاد کریمی» مشاور پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش از آنجا می گوید که انقلاب اسلامی با پیام فرهنگی کار خود را شروع کرد. شعارهای اصلی تشکیل جمهوری اسلامی، استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی است. این رویکرد تا حدود زیادی نسبت به جنبه های دیگر، بار فرهنگی غالب دارند. وی با اشاره به شعارهای اصلی انقلاب یعنی اصلاح فرهنگ، تقویت معنویت و کرامت اسلامی می گوید: «طبیعتاً جنبه دستاوردهای انقلاب با توجه به این شعارها ارزیابی می شوند. به نظر من از این حیث، انقلاب اسلامی در کشورمان دستاوردهای مطلوب و مفید و متناسب با شعارها داشته است.» وی با اشاره به موضوع استقلال در کشورهای جهان سوم و مقایسه آن با جمهوری اسلامی ایران ادامه می دهد: «یکی از مهمترین مباحث دهه های اخیر در کشورهای جهان سوم، بحث استقلال است که جنبه سیاسی و اقتصادی دارد. از این منظر در بین اغلب کشورهای حوزه جنوب (جهان سوم)، جمهوری اسلامی ایران دارای یک استقلال سیاسی است، یعنی تصمیمات خود را براساس منافع ملی انجام می دهد. طبعاً منافع ملی ما متأثر از دیدگاه اسلامی و دفاع از مظلومان و مبارزه با ظلم و طاغوت است.» *روشنی افق پیش رو دکتر فرهاد خرمی استاد اقتصاد دانشگاه در ارزیابی خود از دستاوردهای انقلاب و خروجی آنها به رئوس چند نمونه از دستاوردهای کلان و گسترده عمرانی، رفاهی و بهداشتی با توجه به افزایش جمعیت کشور اشاره می کند و معتقد است تا رسیدن به حد مطلوب البته، فاصله است. او همچنین با اذعان به آن که مراکز آموزش عالی در مقایسه با پیش از انقلاب، افزون تر شده است، اما کیفیت های آموزشی، متناسب با کمیت مراکز مذکور نیست و با تأکید بر ضرورت بها دادن به شایسته سالاری، دلیل کمبود کیفیت تحصیلات دانشگاهی را ناکافی بودن امکانات تحقیق برای محققان و نخبگان دانشگاهی می خواند. برطرف کردن نارسایی ها در بخش کارایی مدیریتی از جمله سوق دادن به سمت بهره وری از ابزارهای نوین، سویه دیگر نگاه استاد، مرتبط با ضعف در این مورد است. *نیاز به سرعت عمل این استاد اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی، در ارزیابی خود از مسیر حرکت انقلاب می گوید: «به دستاوردهای بسیاری می توان اشاره کرد از جمله در زمینه های سدسازی که تعدادشان در مقایسه با قبل از انقلاب بسیار زیاد شده است. همچنین برق رسانی و لوله کشی آب قابل شرب به مناطق محروم، راهسازی و توسعه خطوط تلفن پیشرفت داشته است اما به آن حد ایده آل که همه مناطق -سراسر کشور- بهره مند از آب سالم، برق و تلفن شوند، فاصله داریم. به زعم وی، علت این فاصله، ناکافی بودن سرعت عمل در توسعه و انجام کار و منابع مالی بوده است.» «دکتر خرمی» پیشر فت های قابل توجه در بخش بهداشت و درمان از جمله درمناطق آسیب پذیر را از دیگر دستاوردهای نظام و انقلاب اسلامی می داند و می گوید: «در زمینه بهداشت پیشرفت هایی انجام شده است و خانه های بهداشت در روستاها وجود دارند لیکن به لحاظ وسعت کار- تکاپوی بهداشتی- درمانی مردم آسیب پذیر و دسترسی آن طور که باید، کافی نیست. علت، عدم تخصیص منابع- مالی- و متمرکز نبودن تصمیمات بوده است.» وی دراین باره اعتقاد دارد برای رفع کاستی ها، تصمیمات در استان ها؛ محلی و در هر بخش اتخاذ شوند. در آن صورت، انجام امور، زودتر کارسازی می شود. می گوید: «به طور کلی کارهای انجام شده با توجه به افزایش رشد جمعیت نسبت به پیش از انقلاب مفید بوده است.» «دکتر کریمی» به انقلاب فرهنگی می پردازد و از این نگاه، عملکرد سال های نخستین انقلاب فرهنگی را بسیار حساس و در عین حال تاثیرگذار ارزیابی می کند چرا که توانست در آن مقطع زمانی، گفتمان جامعه فرهنگی و علمی کشورمان را از آنچه که شیوه رایج جهانی در حوزه علمی و پژوهشی بود به سوی تغییرات پایه ای هدایت کند. وی درباره موقعیت انقلاب فرهنگی در جامعه می گوید: «اگر بخواهیم در مورد ابعاد علمی کشور بحث کنیم، باید گفت در زمینه انقلاب فرهنگی در سال های آغازین پیروزی انقلاب حرکت های خوبی آغاز شد و گفتمان جامعه فرهنگی و علمی کشور به سمت تغییر رویه های مرسوم جهانی علمی و پژوهشی استوار شد. در واقع دستاورد انقلاب فرهنگی می توانست- در استمرار کار خود- به تغییر بنیادهای فکری و اندیشه ای منجر شود اما به دلیل تحمیل جنگ و دلمشغولی های بعد از آن، بحث انقلاب فرهنگی تا حدی از اهداف خود دور شد. مثلا در مورد نظام آموزشی که باید به طور بنیادین تغییری را شاهد می بودیم، ملاحظه کردیم که بیشتر روبناها تغییر کردند. به عنوان نمونه، کار دانش و پیش دانشگاهی تغییرات روبنایی هستند. درحالی که براساس برنامه ریزی ها توقع آن بود که انقلاب با تحرک انقلاب فرهنگی، مرزهای عقیدتی و اندیشه های فلسفی را طی کند. *ابتکار عمل سکاندار انقلاب اسلامی این مقام پژوهشگاه مطالعات آموزش و پرورش، در ارتباط با خلأ اهداف بایسته انقلاب فرهنگی می گوید: «البته طی سالهای گذشته با ابتکار عمل مقام معظم رهبری، آن نقیصه در حال جبران است.» وی اظهار امیدواری می کند با اهتمام مراکز علمی و پژوهشی به سمت و سوی توسعه نظریه ها و افکاری حرکت کنیم که با جهان بینی اسلامی متناسب باشد و زمینه های تحقق تمدن ایرانی- اسلامی فراهم شوند. *حاکمیت مردم بر سرنوشت خود «دکتر کریمی» در ادامه صحبتهای خود، به مهمترین دستاوردهای انقلاب اسلامی اشاره می کند: «مهمترین دستاورد انقلاب، استقلال، آزادی و حاکمیت مردم بر سرنوشت خود و رسیدن به خودباوری درعرصه های فکری و سیاسی است.» وی همچنین مهمترین داده ها و ره آوردهای موصوف انقلاب در جامعه و کشور را تکیه به نیروی انسانی کشور، تربیت نیروهای انسانی شایسته، بازگذاشتن عرصه عمل و ابتکار جهت بروز خلاقیت های فردی هموطنان در جهت دستیابی به اهداف انقلاب اسلامی می خواند. *همگام نبودن کمیت ها با کیفیت ها «دکتر خرمی» در ادامه برآوردهای نظری- علمی خود، پیرامون موقعیت آموزش عالی درسطوح مختلف، به توسعه کمیتی مراکز دانشگاهی اشاره دارد البته معتقد است همگام با افزایش کمی، کیفیت های علمی پایاپای نبوده است. یک علت را ناکافی بودن تجهیزات کتابخانه ها و شایسته سالاری و عدم مبادله استاد و دانشجو با کشورهای معتبر ذکر می کند. وی در این موارد چنین می گوید: «در زمینه آموزش عالی، تعداد دانشگاه ها و دانشجویان نسبت به پیش از انقلاب، زیاد شده است اما به کیفیت علمی نیز باید توجه داشت بیشتر، «کمی» بوده است. درسال های قبل چیزی حدود 12-10 دانشکده پزشکی داشتیم اما حالا تعدادشان زیاد شده است، ولی همه دانشجویان، دارای کیفیت تحصیلی مطلوبی نیستند. در مراکز دولتی هم، همه، کیفیت عالی ندارند. ازسوی دیگر، دبیرستان ها هم گسترش پیدا کرده اند اما موقعی که محصل وارد دانشگاه می شود، آن نتیجه عالی که باید در دانشگاه کسب کند را ندارد...» می گویم طی سال های اخیر و حتی در دهه های اخیر. خیلی از همین جوان های تحصیلکرده و دانشجو درعرصه های علمی و فناوری درونی و برونی خوش درخشیده اند. استاد می گوید نسبت به خروجی دانشگاهها و فارغ التحصیلان مان بروز این تعداد استعدادها، کم است. *تاکید بر افزایش زمینه تحقیقات برای افزایش سطح کیفی علمی چه پیشنهادی دارید؟ -«زمینه تحقیق را برای دانشجویان باید -بیشتر- فراهم کنیم. مبادله استاد و دانشجو با کشورهای معتبر باشد. باید شایسته سالاری را بهای بیشتری داد و به رابطه سالاری میدان نداد. امکانات برای افزایش کیفیت، کافی نیست. کتابخانه ها مجهز نیستند. توجه داشته باشید ما در باره سی سال صحبت می کنیم. ظرفیت کشورمان از جهات نیروی با استعداد زیاد است لیکن مدیریت ها می باید به صورت قوی عمل کنند با توجه به این که نقش غالب، مدیران دولتی هستند، باید ابزارهای نوین مدیریتی به کارگیرند. همچنین توجه داشته باشیم طی سال های گذشته پروسه رشدمان در زمینه های مختلف، بطئی از درآمد نفت بوده است. از سال ها پیش باید بهره وری بدون تکیه به درآمد نفت افزایش داده می شد.» * منبع : روزنامه کیهان، پنج شنبه ۱۰ بهمن ۱۳۸۷، شماره ۱۹۲۹۰