Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 120766
تاریخ انتشار : 16 بهمن 1387 0:0
تعداد مشاهدات : 13

پس از انقلاب، نسل جديدي از نويسندگان كودك شكل گرفتند

خبرگزاري فارس: منوچهر اكبرلو با اشاره به تحولات عميق سياسي و اجتماعي جامعه در دوران پس از انقلاب، گفت: در اين سال ها همپاي اين دگرگوني ها، نسل جديدي از نويسندگان كودك و نوجوان شكل گرفتند. اكبرلو، نمايشنامه نويس كودك و نوجوان و مدرس دانشگاه به خبرنگار فارس، گفت: نمايشنامه نويسي كودك و نوجوان در سال هاي پس از انقلاب روند پرافت و خيزي را پشت سر گذاشته است و از ابعاد و زواياي گوناگوني مي شود آن را ارزيابي كرد. وي رهيافت تاريخي به نمايشنامه نويسي كودك و نوجوان را شيوه مناسبي در جهت روشن تر شدن ابعاد هنري و ادبي انقلاب عنوان كرد و گفت: استفاده از اين روش تحليل عميق تري از وضعيت اكنون نمايشنامه نويسي كودك و شايسته ها و بايسته هاي آن ارايه مي دهد و نقش و تأثير انقلاب بر اين گونه ادبي را نيز باز مي نمايد. نويسنده كتاب «پرواز پروانه خيال» سپس به پيشينه نمايشنامه نويسي كودك و نوجوان در ايران اشاره كرد و يادآور شد: يك آگهي از مدرسه عالي موسيقي در سال 1306 داريم كه فراخوان نمايشنامه نويسي كودك داده است اما متأسفانه متن هاي آن را امروزه نداريم. وي افزود: در سال 1324 در برخي تماشاخانه ها، نمايش هاي كودك اجرا مي شده است. پس از آن در مدارس اقليت هاي مذهبي، نمايش دانش آموزي شكل گرفت و سپس به تدريج اجراي نمايش به عنوان فعاليت هاي فوق برنامه به مدارس راه پيدا كرد. اكبرلو از جبار باغچه بان به عنوان يكي از آغازگران جدي و صاحب كتاب نمايشنامه نويسي كودك در ايران ياد كرد و گفت: او در سال 1303 كودكستاني به نام باغچه اطفال در تبريز بنا كرد و در آنجا خود مي نوشت و خود كودكان را براي اجراي نمايش هدايت مي كرد. وي ادامه داد: بعدها نمايشنامه نويسي براي كودكان توسط كسان مختلفي ادامه پيدا كرد تا در دهه 50 كه كانون پرورش فكري كودكان و نوجوانان تأسيس شد و در آنجا نمايشنامه نويسي كودك به صورت جدي و عملي شكل گرفت. وي سپس به تحولات عميق ساختار سياسي و اجتماعي جامعه در دوران پس از انقلاب اشاره كرد و يادآور شد: در اين سال ها همپاي دگرگوني هاي اجتماعي نسل جديدي از نويسندگان كودك و نوجوان شكل گرفتند و البته هستند نمايشنامه نويس هايي كه همزمان براي كودك و نيز بزرگسال مي نويسند. اكبرلو در ادامه نمايشنامه نويسي را قالب مناسبي براي كودكان دانست و توضيح داد: روانشناسي، جامعه شناسي و تعليم و تربيت امروز هيچ گاه نمي تواند نقش گسترده و فراگير و ژرف نمايش را بر كودكان انكار كند و وجود شاخه هاي گوناگون مانند تئاتر آموزشي، تئاتر درماني و ... نشانگر توانايي متنوع تئاتر براي كودكان است. وي با انتقاد از عدم استفاده مناسب از اين ظرفيت ها براي ارايه مضامين مذهبي و انقلابي در نمايشنامه هاي كودك و نوجوان تصريح كرد: متأسفانه نمايشنامه نويسي با مضامين انقلابي و مذهبي در ميان اهل هنر به نام آثار سفارشي و ضعيف مهر خورده است. وي از فقدان برنامه هاي مدون فرهنگي به عنوان مهم ترين عامل ايجاد اين وضعيت ياد كرد و توضيح داد: در نبود اين برنامه كلان صعود و نزول موفقيت هاي نمايشنامه نويسي كودك و نوجوان تابع ذوق و علاقه شخصي نويسندگان بوده است. وي در ادامه با بيان اينكه نمايشنامه نويسي كودك بخشي از كليت تئاتر ماست، يادآور شد: مشكلات تئاتر كودك هم دقيقا مانند تئاتر كلي ماست. نشناختن دقيق مخاطب، حديث نفس، جدي نگرفتن مخاطب، بي توجهي كامل به تفاوت سخنراني و تئاتر، گريز از آموختن، خود شيفتگي و ... به صورتي يكسان در نمايشنامه نويسي كودك و نيز بزرگسال تكرار مي شود. اكبرلو با اشاره به ضعف نگارش و پرداخت هنري مناسب در نمايشنامه هاي مذهبي و انقلابي كودك و نوجوان اظهار كرد: متأسفانه نويسندگان اين آثار نوشتن براي بچه ها را با اين ديدگاه نادرست كه آنها بچه اند و بايد ساده حرف زد، دست كم مي گيرند و در نتيجه سادگي را با سطحي نگري هم معني مي گيرند. وي با تأكيد بر ضرورت تدوين برنامه حمايتي مناسب از نويسندگان و دست اندركاران تئاتر كودك، عنوان كرد: زماني كه برنامه هاي كارشناسي شده فرهنگي پا به عرصه وجود بگذارد و اين برنامه ها ارتباطي با تغيير مديريت فردي نداشته باشد مي توان اميدوار بود كه نمايشنامه نويسي كودك و نوجوان برخلاف آنچه در طول سه دهه پس از انقلاب شاهد بوده ايم سيري رو به رشد و پيوسته پيش رونده را آغاز كند.