Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 125062
تاریخ انتشار : 16 فروردین 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 6

اگر انقلاب نمي شد امروز ما نبوديم

سارا احمديان
پرويز مظلومي: اگر انقلاب نمي شد امروز ما نبوديم وقتي مي گويد اگر انقلاب نمي شد حتما الان ما نبوديم، مي توان فهميد يكي از فعالان روزهاي پرشور دوازدهم تا بيست ودوم بهمن بوده است، روزهايي كه سرانجام به جشن پايكوبي ايرانيان در روز پيروزي انقلاب اسلامي ختم شد، پرويز مظلومي از آن دوران مي گويد: 30 سال پيش چند سال داشتيد؟ حدودا 21 سال. از بهمن ماه 57 بگوييد. كجا بوديد و چه مي كرديد؟ در چنين روزهايي با جمعي از بچه هاي خيابان پيروزي در مسجد امام مجتبي(ع) واقع در ميدان وثوق بوديم و دائما آنجا دور هم جمع مي شديم و در تمام درگيري ها تا پيروزي انقلاب اسلامي شركت داشتيم. حتما تمام آن روزها برايتان خاطره است. دقيقا همين طور است. حدودا يك سال با همان گروه همكاري داشتم كه جزو افتخارات زندگي ام است. شب 22 بهمن تا صبح در خيابان ها درگيري بود. تانك ها به خيابان ريخته بودند و در همان محله در درگيري هاي نيروي هوايي شركت داشتيم، پشت بام ها به جبهه جنگ تبديل شده بودند. همه با سلاح هر كاري كه از دستشان برمي آمد براي پيروزي انقلاب انجام مي دادند، در همان درگيري ها تعدادي از دوستانمان شهيد شدند و تعدادي ديگر امروز از افتخارات انقلاب و سرداران نظام هستند. اگر انقلاب نمي شد شما الان كجا بوديد؟ قطعا من و خيلي از دوستانم الان نبوديم، چون خيلي فعال بوديم و قطعا اگر انقلاب نمي شد زنده نمانده بوديم، اما ما اطمينان داشتيم كه انقلاب مردم پيروز مي شود، چون اين حركت يك خواست جمعي از طرف مردم بود. يك خاطره خوب از آن دوران؟ بهترين خاطره همان همدلي و گذشت مردم بود. حرف ها همه يكي بود. همه با اتحادي خاص در يك راه قدم برداشته بودند و اگر مشكلي هم بود خود مردم حل مي كردند. آن موقع كه مثل الا ن گاز نبود، زمستان آن سال نفت هم خيلي كم بود و مشكل اساسي براي مردم شده بود. يادم هست مردمي كه نمي توانستند نفت تهيه كنند همسايه هاي ديگر هرطور بود به آنها كمك مي رساندند اميدواريم كه اين همدلي ها هميشه وجود داشته باشد. در فوتبال كجا بوديد و چه مي كرديد؟ من در تاج آن زمان بازي مي كردم كه بعد از انقلاب باشگاه استقلال در بهارستان تشكيل شد، به تيم ملي هم توسط آقاي حبيبي دعوت شدم، اما در همان دوران مينيسك پايم پاره شد و نتوانستم تيم ملي را در بازي هاي آسيايي همراهي كنم. *منبع : www.jamejamonline.ir (ویژه نامۀ سی بهار) دوشنبه 21 بهمن 1387