Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 125405
تاریخ انتشار : 19 فروردین 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 26

باور کنیم که می توانیم

محمد ولی سهرابی محمد ولی سهرابی بهمن ماه سال 87، در یک روز نه چندان زمستانی، یکی از شبکه های رادیویی خبر دستیابی متخصصان ایرانی به فناوری تولید نوعی شناور دریائی برای جمع آوری لکه های نفتی را اعلام می کند و در گفتگوی تلفنی با یکی از مجریان طرح، جزئیات کار را می پرسد و کارشناس می گوید هزینۀ چند میلیون دلاری برای واردات آن صرف می شد که با بومی سازی و تولید انبوه، این هزینه از کشور خارج نخواهد شد و... آقای 60 ساله ای که در تاکسی، کنار دست من نشسته است، می گوید: مردم را با همین دروغ ها سرگرم کرده اند، در حالی که مردم زیر بار گرانی و فقر نابود می شوند. این ها روز روشن به مردم دروغ می گویند که ماهواره هوا می کنیم و داروی ضد سرطان تولید می کنیم. تمام این خبرها مشتی دروغ است که تحویل من و شما می دهند، ملت را بُز گیر آورده اند و... ما توانائی تولید سوزن ته گرد را هم نداریم و از چین وارد می کنیم، ماشین هایی که در خیابانها می بینیم و تبلیغ می کنند ملی و... است، حتی یک قطعه کوچکش را هم نمی توانند خودشان تولید کنند و در بوق می کنند که خودرو ملی یا موتور ملی تولید می کنیم و...، راننده هم هر از چند گاهی با تکان تائید آمیز سر یا گفتن (بله) گفته های او را تأیید می کند و سخنران سری به عقب بر می گرداند و می پرسد: خلاف عرض می کنم؟، جوان بغلی دستی ام می گوید، ماهواره هواپیما را نمی دانم، ولی از اهل فن شنیده ام که در قطعه سازی خودرو و صنایع نظامی پیشرفت های خوبی داشته ایم، سخنران محفل هم می گوید: آقا، همۀ این ها تبلیغاتی بیش برای بقای خودشان نیست، ما مگر می توانیم ماهواره به فضا بفرستیم، می گویند همینکه از زمین جدا شده، در روستایی فرود آمده و منفجر شده و خیلی ها را هم بادام و طیورشان کشته است!. یاد حرف همکارمان – آقای سیروس برزو می افتم که خودش در زمینه تاریخ کیهان نوردی، فضا و ماهواره و... ساله ها مطالعه و تحقیق کرده و از نزدیک با پیشرفت های این صنعت در روسیه آشناست، می گفت: در تعجبم از برخی مردم کشورمان که عظمت و بزرگی این کار – ارسال ماهواره در مدار، طنزهای پیامکی است که بین مردم ردّ و بدل می شود و... می گفت: اگر فرض کنیم که ماهواره حتی 20 متر هم از زمین فاصله بگیرد و ناکام بر زمین فرو آید و منفجر شود، باز دید به خودمان ببالیم که کاری بزرگ است، صنعت هوا و فضا، صنعت پیچیده ای است. قدم اول را هم برداشتن، برای کشور ما که سال ها از قافلۀ علم دور مانده، قدم بزرگی است، هر چند همراه با موفقیت کامل نباشد؛ که هست. اتفاقاً من هم همین حرف ها را به آن آقای از همه جا با خبر گفتم و پرسیدم: این اطلاعات را از کجا گرفته اید که با اطمینان از انفجار و کشته و مجروح شدن روستائیان و گاو و گوسفند حرف می زنید، گفت: می گویند!. گفتم همین (می گویند) عامل بخشی از عقب ماندگی و خود کم بینی ما ایرانی هاست و مرغ تمام همسایه ها برای ما غاز است و خیلی وقت ها غرور ملی و میهنی و افتخارات بومی خود را نادیده می گیریم و خیلی زود تحت تأثیر فرهنگ های دیگر قرار می گیریم و... راننده تاکسی حرفمان را قطع کرد و گفت : آقا، از صبح تا شب ماشین من همین بحث هاست و من هم عادت کرده ام همیشه با شروع کنندۀ این بحث های مهم همصدا شوم، اما گاهی وقت ها هم حرف های منطقی از افراد می شنوم و نظرم عوض می شود، ولی شهامت مخالفت با کسی را ندارم! گفتم حکایت موافق و مخالف نیست، باید همیشه از حقیقت دفاع کرد. این مقدمۀ نه چندان کوتاه که حکایت همیشگی جامعۀ امروزی ماست، برای ورود به این بحث بود که قبول کنیم پس از انقلاب اسلامی، علیرغم دشمنی ها، تحریم ها، تهدیدها و... حرکت های اصولی، مثبت و سازنده ای را در عرصه های گوناگون علمی شاهد بوده و هستیم و باید بپذیریم که در نیم قرن گذشته، به دلیل بی توجهی حاکمان کشور، فاصلۀ ما با قافلۀ علم و فناوری جهان، فاصلۀ نجومی بوده و پر کردن این فاصله و خلاء، با توجه به سرعت شتابان علم، به عزم و اراده ای ملی نیاز دارد، تا این شکاف و فاصله هر روز کمتر شود که مقدمات این کار سال هاست به همت تلاشگران و اندیشمندان عرصۀ علم در جامعه فراهم آمده و عزم رهبری، دولت، مجلس، دانشگاه ها، مراکز علمی و تحقیقی برای همراهی با این قافله، انگیزۀ نیروهای خلاق علمی و تحقیقی را دو چندان کرده که ثمرۀ این همراهی و همگامی رفته رفته در جامعه بروز و ظهور می یابد که حاصل این تفکر و تلاش را که پایه های آن، سال ها پیش توسط دولتمردان پیش پی ریزی شده، اکنون در کشور خود می بینیم. اوج به ثمر نشستن تلاش های علمی جوانان و دانشمندان خوش فکر ایرانی را در سال 87 که رهبر معظم انقلاب اسلامی – حضرت آیت الله خامنه ای این سال را سال نوآوری و شکوفایی نامیدند، می بینیم. از جملۀ این دستاوردهای علمی می توان به موارد زیر به اختصار اشاره کرد: - ساخت ماهواره ملّی امید که توسط موشک ماهواره بر سفیر امیّد 15 بهمن ماه 1387 در سازمان فضایی ایران طراحی شد و با موفقیت در مدار قرار گرفت. -تولید نانو داروهای ضد سرطان گوارش که حاصل حدود 10 سال تلاش محققان ایرانی از گیاهان بومی است و در آینده ای نزدیک در اختیار بیماران کشور خواهد بود. -استمرار تلاش های محققان ایرانی در تثبیت دستاوردهای انرژی هسته ای و دستیابی به غنی سازی اورانیوم، با وجود تلاش سرسختانه اروپا و آمریکا و تحریم همه جانبه کشور و نام گذاری بیستم فروردین به نام روز ملّی فناوری هسته ای، گام مهم دیگری برای ورود کشورمان به جمع محدود بزرگان این فناوری بوده و هست. -ساخت داروی ایرانی ضد ایدز با نام آیمود(imod ) خبر مهم دیگری بود که جامعۀ علمی ایران و جهان را در سال 87 تکان داد و برای بیماران مبتلا، امیّد آفرین شد و مطمئناً در آینده خبرهای مهم دیگری در این زمینه منتشر خواهد شد. - کنترل عوارض مصدومین شیمیائی، ساخت کیت تشخیص همزمان hiv و هپاتیت c توسط پژوهشگران ایرانی، طراحی و ساخت هواپیمای بدون سرنشین و... خبرهای امیّد بخش و خوشحال کننده ای بودند که در سال 87 در جامعۀ علمی ما و جهان خبرساز شدند، تا به این باور برسیم که هر چند این گام ها اوّلین است و با قافلۀ علمی در جهان فاصله داریم، امّا همین گام های استوار ما را امیّدوار می کند که مای می توانیم. * منبع : اطلاعات علمی، سال بیست و سوم، شماره 6، شماره پی در پی 355، ماهنامه فروردین 1388، شماره سریال بین المللی issn-1023-9502، ص 5