Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 127075
تاریخ انتشار : 15 اردیبهشت 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 49

علي محمد اماني، دانشجوي دوره دکتري تخصصي شيمي آلي

سنتز نانوكاتاليزور حذف آلاينده هاي نفتي توسط محققان ايراني

اين نانوکاتاليست بدليل داشتن ساختار نانو و به تبع آن سطح بسيار مؤثر (1500 m2 g-1)، پايداري شيميايي و مکانيکي بالايي داشته و جزو مزوپروس هاي سيليکاتي عامل دار شده است و مي تواند در انجام بسياري از واکنش هاي چند جزيي آلي، مورد استفاده قرارگيرد...
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران :محققان دانشگاه صنعتي خواجه نصيرالدين طوسي، موفق به طراحي و سنتز نانوکاتاليزور MCM-41-SO3H شدند. به گزارش سرويس پايان نامه خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، علي محمد اماني، دانشجوي دوره دکتري تخصصي شيمي آلي با بيان اين كه اين نانوکاتاليزور جديد مانند يک نانوراکتور عمل مي کند و علاوه بر پايداري شيميايي و مکانيکي بالا، بازيافت آن به راحتي صورت مي گيرد و موجب کاهش حجم پسماند مي شود، گفت: «اين نانوکاتاليست بدليل داشتن ساختار نانو و به تبع آن سطح بسيار مؤثر (1500 m2 g-1)، پايداري شيميايي و مکانيکي بالايي داشته و جزو مزوپروس هاي سيليکاتي عامل دار شده است و مي تواند در انجام بسياري از واکنش هاي چند جزيي آلي، مورد استفاده قرارگيرد». وي با اشاره به کارايي بالاي کاتاليزوري کلروسولفونيک اسيد و وجود مشکلات عملياتي متعدد در کاربري آن به طور مستقيم، اظهار داشت: «با اين روش، هم از مزاياي MCM-41 و هم از مزاياي کلروسولفونيک اسيد بهره مند مي شويم و استفاده از اين کاتاليزور، مشکلاتي نظير جداسازي محصول و خوردگي تجهيزات را برطرف کرده است. MCM-41، ماده اي است كه در صنعت نفت مورد استفاده بسياري دارد و به طور وسيعي براي حذف آلودگي هاي فوق العاده كوچك به كار مي رود.» اماني درباره روش سنتز اين نانوکاتاليزور گفت: «پس از تهيه مزوپروس MCM-41، براي حذف سورفكتانت، نمونه سنتزشده به مدت شش ساعت در دماي 600 درجه سانتيگراد قرار داده شد. سپس، در نتيجه واکنش عامل دار شدن، گروه هاي –SO3H، به طور مستقيم با پيوندهاي کووالانسي به سطوح داخلي نانوذرات متصل شدند. از اين رو، احتمال جدايي آنها طي انجام واکنش، به کمترين مقدار ممکن مي رسد و اين امکان وجود دارد که کاتاليزور بدون تغيير در فعاليت، بازيافت شود.» به دليل محدوديت اندازة منافذ جاذب هاي معدني مانند زئوليت، كاربرد آنها محدود شده است؛ از اين رو تهيه اين گونه الك هاي مولكولي مزوپروس عامل دار شده، براي توسعة حسگرها، جاذب هاي جديد و طراحي كاتاليست هاي جديد، مورد توجه محققان قرار گرفته است. براي بهبود خواصي نظير گزينش پذيري، مقاومت مكانيكي و حرارتي، كيفيت و كارايي اين تركيبات جامد متخلخل، با ورود عناصر متعددي به درون شبكة كريستالي آنها، تغييراتي در ساختارشان داده مي شود و جامدات متخلخل غيرسيليكاتي متنوعي تشکيل مي شود. اماني با بيان اين نکته که «هدف نهايي پژوهش ها در زمينه کاتاليست، بهبود گزينش پذيري، فعاليت، بازده انرژي، سازگاري با محيط زيست و کاهش مراحل واکنش است»، اين موارد را عوامل مهمي در تجاري شدن يک محصول دانست. وي گفت: از آنجايي که امروزه استفاده از كاتاليست هاي ناهمگن (نظير نانوکاتاليست-نانوراکتور ساخته شده)، به دليل مزايايي مانند بازيافت آسان، استفاده مجدد، كاهش حجم پسماند و حذف مواد شيميايي خطرناك، افزايش يافته است، بنابراين توسعه يک نانوکاتاليست جديد سنتز شده، مستلزم تلفيق مواردي از جمله تئوري، آزمايش و کاربرد آن در مسائل مهم صنعتي است؛ بنابراين بايد امکانات پژوهشي و صنعتي در جهت دستيابي به آنچه موردنظر است، استفاده شود. به گزارش ستاد ويژه توسعه فن آوري نانو، اين پژوهش در قالب بخشي از پايان نامه دکتري علي محمد اماني و با هدايت دکتر شهناز رستمي زاده، در دانشگاه صنعتي خواجه نصيرالدين طوسي انجام شده است.