Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 130404
تاریخ انتشار : 19 تیر 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 40

با توليد پوشش‌هاي نانوكامپوزيتي

ساخت شيشه هاي شفاف تر در كشور ميسر شد

محققان پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران، موفق به سنتز پوشش هاي نانوكامپوزيتي روي شيشه ها شدند که اين پوشش هاي آب دوست، مي توانند با کاهش زاويه تماس بين آب و شيشه، شفافيت شيشه ها را افزايش دهند...
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران : محققان پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران، موفق به سنتز پوشش هاي نانوكامپوزيتي روي شيشه ها شدند که اين پوشش هاي آب دوست، مي توانند با کاهش زاويه تماس بين آب و شيشه، شفافيت شيشه ها را افزايش دهند. به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، دکتر امير ارشاد لنگرودي، پژوهشگر اين طرح، «تهيه پوشش هاي هيبريدي نانوكامپوزيتي آب دوست از طريق فرآيند سل- ژل و بررسي تأثير اثر يك جز دو عاملي (آمينو اتيل آمينو پروپيل تري متوكسي سيلان) در حضور عوامل فعال كننده سطحي بر مورفولوژي، اندازه ذرات و شفافيت پوشش هاي حاصل» را از اهداف انجام اين پژوهش عنوان كرد. عضو هيات علمي پژوهشگاه پليمر و پتروشيمي ايران گفت: «از اين پوشش ها، مي توان روي شيشه هاي داخل خودرو، آينه هاي بغل، كاسه چراغ خودرو، شيشه هاي ساختمان ها، آينه هاي حمام، روكش پلاستيكي شفاف نگهداري مواد غذايي نظير گوشت، سبزيجات و غيره استفاده کرد.» در اين كار تحقيقاتي، پوشش هاي هيبريدي نانوكامپوزيتي آب دوست از طريق فر ايند سل- ژل از مواد آلكوكسي سيلان شامل گاماگليسيدوكسي پروپيل تري متوكسي سيلان و تترا متوكسي سيلان به عنوان عوامل پيش ساز سيلان، آمينو اتيل آمينو پروپيل تري متوكسي سيلان به عنوان پيش ساز قطبي و آب دوست كننده پوشش در حضور و غياب عوامل فعال كننده سطح سنتز شدند. به همين منظور، پيش سازه هاي سيلان دار در دماي معين، تحت شرايط اسيدي و هم زدن، آبكافت شدند. محلول تا دماي محيط سرد شد و اتيلن دي آمين به آن اضافه شد تا سل شفاف در دماي محيط به دست آيد. در ادامه، آمينو اتيل آمينو پروپيل تري متوكسي سيلان و سپس عامل فعال كننده سطح به آن اضافه شد و روي شيشه هاي تميز، پوشش داده و عمليات شناسايي و آزمون هاي فيزيكي و مكانيكي روي آن انجام شد. دکتر ارشاد و همكارانش اثر عوامل شيميايي و فيزيكي در تركيب پوشش را روي خواص آن مورد مطالعه قرار دادند. آنها عامل آميني (که با عوامل شيميايي به سطح متصل مي شود) و عامل فعال کننده سطحي (که با عوامل فيزيکي به سطح متصل مي شود) را روي سطح، آزمايش کرده و بدين وسيله تقابل آنها را با هم، روي پوشش دهي شيشه ها بررسي نمودند. بررسي هاي انجام شده حاکي از آن هستند که اين ترکيبات، موجب تشکيل پوشش يکنواختي روي شيشه شده که با کاهش زاويه تماس بين آب و شيشه و افزايش خاصيت آب دوستي، شفافيت شيشه را افزايش مي دهند. همچنين اين عوامل پوشش دهي مي توانند توزيع اندازه ذرات يکنواخت تري را روي سطح ايجاد كنند . جزئيات اين پژوهش که به صورت يک طرح پژوهشي و با همکاري مهندس سليمه غرضي، دكتر اعظم رحيمي و مهندس ديبا قاسمي انجام شده، در مجله Applied Surface Science (جلد255، صفحات 5746–5754، سال 2009) منتشر شده است.