Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 131941
تاریخ انتشار : 21 مرداد 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 172

ایجاد رابطه قلبی و عملی مردم و روحانیون

قبل از انقلاب اسلامی ایران، حکومت پهلوی تلاش زیادی می کرد تا به طریقی بین مردم و روحانیون شکاف ایجاد کند. آن ها از علاقه مندی مردم به روحانیون و روابط نزدیکی که با یکدیگر داشتند، خشنود و راضی نبودند، لذا سیاستشان ایجاد جدایی و دور کردن این دو قشر از یکدیگر بود. نگرانی رژیم از رابطه و پیوند مردم و روحانیت، به چند خاطر بود: اول این که می دانستند علما و روحانیون، راهنما و هدایت گر دینی مردم هستند و مردم را به اسلام و قرآن و جرای احکام الهی دعوت می کنند. اگر فرصت برای این هدایت گری داده می شد، نهایتاً موجب بی ثباتی پایه های رژیم و سرنگونی آن می گردید، بنابراین، رژیم پهلوی برای حفظ حیات سیاسی خویش، راه چاره را در این می دید که با ایجاد جدایی بین روحانیت و مردم، زمینه و بستر این خطر را به کلی از بین ببرد. دوم این که رژیم پهلوی می دانست مردم به خاطر ساده زیستی و پاکدامنی و مردم خواهی علما و روحانیون از آنان تبعیت دارند و اگر رابطة صمیمی آنها ادامه یابد، خطر رژیم را تهدید خواهد کرد. سوم این که روحیه و صفت ظلم ستیزی و مبارزه با طاغوت علما و روحانیون برای رژیم شاه اثبات شده بود و می دانست اگر رابطة بین روحانیون و مردم حفظ شود، نهایتاً روحانیون، مردم را در مبارزه همراه با خود کرده و آنان را به قیام بر ضد دیکتاتوری طاغوت دعوت خواهند کرد و این هم برای رژیم شاه خطرناک خواهد بود. رژیم شاه برای دستیابی به هدف شوم جدایی ملت از روحانیت، دست به انواع توطئه ها و حیله های زشت زد. اهانت و جسارت به روحانیون، تهمت زدن به آن ها، مرتجع و مفت خور و راحت طلب معرفی کردن آن ها از جملة این موارد بود. در مورد توطئه رژیم شاه مبنی بر ایجاد جدایی بین ملت و روحانیت، حضرت امام (ره) می فرمایند: «مقصد این بود که اسلام را از بین ببرند و راه این که اسلام را از بین ببرند این بود که روحانیت را از بین ببرند. این ها می دانستند که تا روحانیون هستند اینها حفظ می کنند اسلام را. نقشه، بردن اسلام و راهش، بردن روحانیت و جدا کردن ملت از روحانیت [بود] و لهذا با تبلیغات دامنه داری مشغول شدند و حالا هم شمغولند که روحانیون را از ملت جدا کنند. وقتی ملت از روحانیون جدا بشود و این ها پشتوانه نداشته باشند برای تبلیغات خودشان، آن ها به مقاصد خودشان می رسند و خود ملت به تنهایی نمی تواند کاری بکند، تا اتکال به اسلام نداشته باشد، نمی تواند کاری انجام بدهد. اتکال به اسلام وقتی می شود که کسانی که به اسلام دعوت می کنند و تمام مقصدشان دعوت به اسلام است، آن ها در کار باشند تا مردم را دعوت کنند و بسیج کنند. »(١) پیروزی انقلاب اسلامی به این توطئه و جدایی ها پایان داد. ملت و روحانیت در رابطه ای تنگاتنگ و صمیمی، هم انقلاب را به پیش بردند و به پیروزی رساندند و هم در استمرار آن، این صمیمیت را حفظ کردند، علاقه مندی مردم به روحانیت و حرف شنوی از هدایت گری های آنان به صورت یک نهاد عمیق در وجود مردم جای دارد. پی نوشت: ١- آیین انقلاب اسلامی، گزیده ای از اندیشه و آراء امام خمینی(ره)، ص ١٦٤. * منبع : کتاب ٩٢ دستاورد انقلاب اسلامی ایران، ص ١٥٣