Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 132213
تاریخ انتشار : 27 مرداد 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 101

دکتر حميد سپهريان پژوهشگر طرح

جاذب هاي نانوحفره آلاينده هاي زيست محيطي ساخته شد

محققان پژوهشگاه علوم و فنون هسته يي موفق به توليد جاذب هاي نانوحفره ظرفيت بالا با قابليت جذب فلزات سنگين، راديونوکليدها و آلاينده هاي زيست محيطي ديگر شدند...
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران : محققان پژوهشگاه علوم و فنون هسته يي موفق به توليد جاذب هاي نانوحفره ظرفيت بالا با قابليت جذب فلزات سنگين، راديونوکليدها و آلاينده هاي زيست محيطي ديگر شدند. به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، دکتر حميد سپهريان، دانش آموخته دانشگاه تربيت معلم و از پژوهشگران طرح تهيه جاذب هاي نانوحفره با اعلام اين مطلب خاطرنشان كرد: به علت محدوديت اندازة حفرات جاذب هاي معدني نظير زئوليت ها، كاربرد آنها به جذب يون ها و مولكول هاي كوچك محدود مي شود؛ از اين رو پژوهشگران، روي تهيه جاذب هاي متخلخل با اندازة حفرات بزرگ تر (نانوحفره) متمرکز شده اند. نانوحفرات به دليل مساحت سطح بالاتر نسبت به جاذب هاي معدني ديگر از ظرفيت جذب بالاتري برخوردارند. وي خاطرنشان كرد: با توجه به اينکه در هر صنعتي با توليد هر محصول مطلوب، مواد پسماند نيز ايجاد مي شود. از اين رو مي توان، متناسب با آلودگي صنايع مختلف، جاذب مناسب را تهيه كرد. در اين کار پژوهشي، ابتدا جاذب هاي نانوحفره اصلاح شده، با روش سل- ژل تهيه شده و با دستگاه هاي XRD، BET، IR، SEMو ...، مشخصه يابي شده و در ادامه، براي بررسي رفتار جذبي جاذب سنتز شده، ضريب توزيع فلزات سنگين، راديونوکليدها و آلاينده هاي زيست محيطي ديگر اندازه گيري و پارامترهاي جذب مانند pH و زمان و دما و ... بهينه شده اند. با مقايسه ضريب توزيع يون هاي مختلف، يون هايي که قابليت جذب بالا يا پايين تري دارند، شناسايي شده و بر اساس آن، يک فرايند جداسازي مناسب پيش بيني و ارزيابي شده است. سپهريان خاطر نشان کرد که ترکيبات نانوحفره اصلاح شده علاوه بر کارآيي در جذب آلاينده ها به عنوان نانوکاتاليست در شيمي آلي جهت سنتز استفاده مي شوند که تحقيقاتي در اين زمينه به وسيله دکتر حسين مهدوي نيا و علي محمد اماني انجام شده و ادامه دارد. جزئيات اين پژوهش که با همکاري دکتر سيد واقف حسين و دکتر محمد قنادي مراغه انجام شده، در مجله Chromatographia (جلد70، صفحات280-277، سال 2009) منتشر شده است