Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 133115
تاریخ انتشار : 8 شهریور 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 29

در دانشگاه صنعتي شريف

افزايش کارآيي شبکه هاي روي تراشه هاي رايانه يي توسط پژوهشگر ايراني

مهندس مهدي مدرسي گفت: در اين پژوهش، يک شبکه روي تراشه با ساختار بازپيکربند ارائه شده است که مي توان در آن مشخصات ساختاري شبکه شامل همبندي، روش راهگزيني و ريزمعماري مسيرياب ها را به صورت پويا و براساس الگوي ترافيکي کاربرد و يا کاربردهاي در حال اجرا بهينه کرد...
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: پژوهشگر دانشگاه صنعتي شريف با استفاده از روش بازپيکربندي موفق به افزايش کارآيي و کاهش توان مصرفي شبکه هاي روي تراشه شد. مهندس مهدي مدرسي، پژوهشگر دانشگاه صنعتي شريف در گفتگو با خبرنگار پايان نامه خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا) گفت: در اين پژوهش، يک شبکه روي تراشه با ساختار بازپيکربند ارائه شده است که مي توان در آن مشخصات ساختاري شبکه شامل همبندي، روش راهگزيني و ريزمعماري مسيرياب ها را به صورت پويا و براساس الگوي ترافيکي کاربرد و يا کاربردهاي در حال اجرا بهينه کرد. وي افزود: براي اين منظور، ابتدا به کمک مدل‏هاي تحليلي و شبيه‏سازي، عوامل موثر بر کارآيي و مصرف توان شبکه‏هاي روي تراشه‏ مشخص شده و سپس با به کارگيري بازپيکربندي، قابليت تغيير و تنظيم آن عوامل در معماري شبکه روي تراشه گنجانده مي شود. دانشجوي مقطع دکتري دانشگاه صنعتي شريف به ضرورت انجام اين مطالعه اشاره کرد و اظهار داشت: عدم مقياس پذيري، محدوديت پهناي باند و نيز هزينه و زمان طراحي بسيار زياد در ساختارهاي سنتي ارتباط داده‏ها در درون تراشه از يک سو و مقياس پذيري و کارآيي بالاي شبکه هاي ميان ارتباطي در سيستم هاي چندپردازنده يي و چندرايانه يي سنتي از سوي ديگر، طراحان و پژوهشگران را بر آن داشت تا ساختار مشابهي را به عنوان جايگزين روش هاي سنتي ارتباطات درون تراشه مطرح کند. وي در ادامه گفت: علاوه بر اين صنعت ريزپردازنده‏ها در حال حركت از پردازنده‏هاي تك هسته يي قديم به پردازنده‏هاي چندهسته يي و نهايتاً به پردازنده‏هايي شامل چندصد تا چندين هزار هسته پردازشي مي‏باشد که در قالب يک چندپردازنده روي تراشه آرايش يافته اند. اين پژوهشگر دانشگاه صنعتي شريف ادامه داد: از سوي ديگر افـزايشِ قـدرت پـردازشيِ تراشـه‏ها باعث افزايش پيچيدگي و قابليت‏هاي برنامه‏هاي كاربردي نيز شده است که اين عوامل باعث افزايش ترافيک داده‏ها در درون تراشه مي شود. وي اظهار داشت: از اين رو ارائه‏ معماري با قابليت بازپيکربندي در همبندي شبکه، ريزمعماري مسيرياب و روش راهگزيني و نيز ساختارها و روش‏هاي لازم براي نظارت بر ترافيک شبکه روي تراشه و استفاده از آن‏ها براي کاهش توان مصرفي و کارآيي شبکه روي تراشه، جريان اصلي اين پژوهش به شمار مي‏رود. مدرسي خاطرنشان کرد: استفاده از معماري ارائه شده جهت افزايش تحمل‏پذيري اشکال، توازن بارکاري شبکه، تخصيص بهينه‏ي پردازنده‏ها به وظايف، مهاجرت وظايف، تقسيم منابع بين چند وظيفه و بهره‏برداري از مزاياي گذرگاه‏هاي سنتي درون تراشه‏اي از ساير بخش‏هاي اين پژوهش است که در قالب هفت پروژه‏ کارشناسي ارشد در حال انجام است. وي اضافه کرد: از اين پژوهش تاکنون چندين مقاله در کنفرانس‏ها و مجلات معتبر مرتبط ارائه شده است. گفتني است اين پژوهش در قالب پايان نامه دکتري با راهنمايي دکتر سربازي‏آزاد در دانشکده مهندسي کامپيوتر دانشگاه صنعتي شريف در حال انجام است.