Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 133177
تاریخ انتشار : 8 شهریور 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 67

به همت محققان دانشگاه تربيت مدرس

نانوکامپوزيت هاي پليمر - خاک رس با ساختاري قابل پيش بيني توليد شد

پژوهشگران دانشگاه تربيت مدرس، روشي نوين براي ساخت نانوکامپوزيت هاي پليمر - خاک رس معرفي کرده اند که با استفاده از آن مي توان اين گونه نانوكامپوزيت ها را با ساختاري مطلوب تر و قابل پيش بيني، نسبت به انواع قبلي آن سنتز کرد...
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: پژوهشگران دانشگاه تربيت مدرس، روشي نوين براي ساخت نانوکامپوزيت هاي پليمر - خاک رس معرفي کرده اند که با استفاده از آن مي توان اين گونه نانوكامپوزيت ها را با ساختاري مطلوب تر و قابل پيش بيني، نسبت به انواع قبلي آن سنتز کرد. به گزارش سرويس فن اوري خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، براي رسيدن به حداكثر خواص مطلوب نانوكامپوزيت ها لازم است خاك رس به صورت «از هم گسيخته» در ماتريس پليمري به طور يكنواخت توزيع شود. براي تهية نانوكامپوزيت هاي پليمر - سيليكات لايه يي (خاك رس) روش هاي مختلفي استفاده مي شود که در روش نوين پليمريزاسيون راديكالي انتقال اتم درجا مي توان شرايط واكنش را تنظيم كرده و به نانوكامپوزيت هايي با ساختار «از هم گسيخته» دست يافت، در حالي كه در ساير روش ها، نانوكامپوزيت ها غالباً ساختار «در ميان لايه اي» دارند. از ديگر مزيت هاي اصلي اين روش، در مقايسه با روش هاي ديگر، مي توان به تهية نانوكامپوزيت هاي پليمر - خاك رس با ساختار پيش بيني شده، اشاره کرد. دکتر مهدي عبداللهي، از جمله پژوهشگراني است که در سنتز نانوکامپوزيت هاي نامبرده از روش «پليمريزاسيون راديكالي انتقال اتم درجا» استفاده کرده است. دکتر عبداللهي درباره چگونگي اين روش گفت: «ابتدا خاك رس را در محلول مونومر هوازدائي شده (حاوي يكي از مونومرهاي استايرن، متيل متاکريلات يا متيل اكريلات و ماكروآغازگر پلي (وينيل استات) آلفا-تري كلرو متيل دار) پراكنده کرده و سپس به ترتيب ليگند پنتامتيل دي اتيلن تري آمين و مس (I) كلريد را به عنوان سيستم كاتاليزور واكنش به مخلوط اضافه كرديم. در ادامه، مخلوط نهايي تهيه شده را هوازدايي كرده و به مدت مشخصي در حمام روغن با دماي مورد نظر قرار داديم و پس از بيرون آوردن مخلوط واكنش از حمام، در حالي كه سريعاً با مخلوط آب و يخ خنك مي شد، بلافاصله آن را با تتراهيدروفوران رقيق و تحت خلاء تا رسيدن به وزن ثابت خشك کرديم و در نهايت به محصول مورد نظر رسيديم. محصول نهايي واكنش، نانوكامپوزيت هاي كوپليمر دو دسته اي بر پاية پلي (وينيل استات) - خاك رس با ساختار «از هم گسيخته» بود كه با دستگاه هاي XRD و TEM شناسايي شد. امكان كنترل وزن مولكولي و توزيع وزن مولكولي پليمر سنتز شده از مزيت هاي روش نوين پليمريزاسيون راديكالي انتقال اتم درجا در مقايسه با روش هاي متداول پليمريزاسيون درجا است. از نانوكامپوزيت هاي سنتز شده در اين تحقيق مي توان در روكش ها، چسب ها، آميزه سازي پليمرها به عنوان سازگار دهنده، ساخت مواد هيبريدي آلي - معدني، پيل سوختي به عنوان غشا و در انواع پليمريزاسيون هاي ناهمگن به عنوان ماده فعال سطحي و امولسيفاير استفاده كرد. جزئيات اين پژوهش که با راهنمايي دكتر محمدعلي سمسارزاده انجام شده، در مجلهEuropean Polymer Journal (جلد 45، صفحات 995- 985، سال 2009) منتشر شده است.