Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 133423
تاریخ انتشار : 10 شهریور 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 15

ثبت آسياب گلشن در فهرست آثار ملي ايران

خبرگزاري فارس: سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري استان فارس با توجه به ويژه گي هاي اثر تاريخي آسياب گلشن، اقدام به شناسايي و بررسي آن كرد و پس از طي مراحل و تشريفات قانوني هم اكنون در فهرست آثار ملي ايران به ثبت رسيده است. به گزارش خبرگزاري فارس به نقل از روابط عمومي سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري استان فارس، آسياب گلشن يكي از آثار تاريخي شهرستان استهبان است كه در شمال شهر ايج، داخل تنگه بدره در منطقه باغ هاي بنو واقع شده است. اين اثر تاريخي متعلق به دوران قاجاريه و به نام باغي كه در آن واقع است (باغ گلشن) معروف شده است. از ويژ گي هاي اين اثر تاريخي مي توان به بهره برداري از آن اشاره كرد كه پس از گذشت دوره هاي متمادي همچنان توسط مالك مورد بهره برداري است. اين آسياب در امتداد ساير آسياب هاي دامنه كوه بش قرار دارد كه نسبت به بقيه بزرگتر و سالم تر است. تنوره آسياب چهار متر ارتفاع دارد و ابعاد آن 2/5 در 2/5 است و دهانه چاه تنوره نيز 80 سانتي متر قطر دارد. جدول آسياب حدود 15 متر است كه بدنه هاي اطراف حدود 45 سانتي متر و جوي آن نيز 45 سانتي متر است. بيشتر قسمت هاي جدول در ميان درختان باغ استتار شده است و اتاقك آسيابان نيز در قسمت پايين تنوره واقع شده است. مصالح به كار رفته در اثر، سنگ و ساروج است. بررسي هاي ميداني نشان مي دهد كه اثر به همان شكل اوليه خود بي هيچ گونه دخل و تصرفي باقيمانده و تعميري از گذشته در اثر صورت نگرفته است. آسياب آبي از دو سنگ مدور بزرگ، چرخ با پره چوبي، چاه يا تنوره و ميله چوبي تشكيل شده است. ساختمان اين نوع آسياب ها پايين تر از سطح زمين و در عمق چند متري از زمين قرار دارد. در بالاي آسياب آب قنات جريان دارد و آب از كانال موجود در سطح زمين به تنوره آسياب كه چند متر بالاتر از سطح آسياب قرار دارد، مي ريزد. هنگامي كه تنوره تقريبا پر شد، از حفره اي در قسمت تحتاني آن آب با فشار برروي پره هاي چرخ چوبي مي ريزد و اين چرخ به واسطه نيروي آب به حركت در مي آيد. از چرخش چرخ، سنگ فوقاني آسياب آغاز به حركت كرده و گندم به وسيله حركت ميله چوبي متصل به سنگ بالايي از مجراي كنار ميله به سوراخي كه در وسط سنگ رويي تعبيه شده است مي ريزد. با حركت سنگ بالايي و ثابت بودن سنگ زيرين گندم به صورت آرد تبديل مي شود. مصالح به كار رفته براي ساخت اين آسياب ها لاشه سنگ با ملات گچ و ساروج و براي ساخت برج و اتاق هاي آسياب از ملات گچ استفاده مي شده است. از آن روي كه آسياب ها جزو بناهاي عام المنفعه هستند معمولا حكومت هاي وقت يا افراد ثروتمند در هر دوره اقدام به احداث اين بناها مي كردند. با احداث كارخانه آرد در دوره پهلوي از اهميت اين آسياب ها كاسته شد و رفته رفته از كار افتادند و كاربري خود را از دست دادند.