Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 134202
تاریخ انتشار : 22 شهریور 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 44

با تلاش محققان دانشگاه مازندران

امکان طراحي الکترود آلي با قابليت کليدزني در كشور فراهم شد

شيميدانان مازندراني با بهره گيري از تک لايه هاي خودسامان، توانستند امکان طراحي الکترودهاي آلي را فراهم كنند...
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: شيميدانان مازندراني با بهره گيري از تک لايه هاي خودسامان، توانستند امکان طراحي الکترودهاي آلي را فراهم كنند. به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، مواد قابل کليدزني به موادي گفته مي شود که تحت يک فرايند دوپينگ شيميايي، الکتروشيميايي يا الکتريکي قادر به نوسان بين دو حالت عايق و هادي باشند. موادي که قادر به انجام سريع تر اين نوسان ها باشند، مطلوب تر خواهند بود. چنين موادي در فن آوري انتقال اطلاعات و کنترل خودكار داراي اهميت هستند. سحر رشيد نديمي از محققان اين طرح كه با هدف طراحي يک الکترود آلي با قابليت کليدزني بر پايه تک لايه هاي خودسامان انجام شده است، گفت: «ضخامت تک لايه هاي خودسامان معمولاً در حدود 1 تا 3 نانومتر است. تشکيل تک لايه هاي خودسامان (با ضخامت و ساختار مناسب) روي سطح الکترود موجب عايق شدن سطح مي شود. وي خاطرنشان كرد: در اين کار تحقيقاتي ابتدا تک لايه خودسامان دودکان تيول در سطح الکترود طلا تشکيل شد. چنين تک لايه اي شامل يک لايه مولکولي از اين ترکيب آلي است که از طريق انتهاي گوگردي به بستر طلا اتصال يافته است. سپس الکترود پوشيده شده با تک لايه خودسامان در محلول آنتراسن در تتراهيدروفوران، قرار داده شد. به دليل تمايل آنتراسن به بافت آلي تثبيت شده در سطح الکترود، اين ترکيب به داخل نقص ها، حفرات و احتمالاً بافت آلي نفوذ کرده و با عمل به عنوان يک نانومدار مناسب و هدايت الکتريسيته از طريق پيوندهاي پي مزدوج موجب بازيابي رسانايي الکترود شده است. رشيد نديمي تصريح كرد: در ادامه با قرار دادن اين الکترود در حلال تتراهيدروفوران خالص، آنتراسن سطح الکترود را ترک كرده و الکترود دوباره به حالت عايق بازگشته است. نوسان بين دو حالت عايق و هادي به دفعات با قرار دادن الکترود در محلول آنتراسن و حلال خالص قابل انجام است. به گفته پژوهشگر اين طرح، استفاده از آنتراسن به دليل ارزاني و فراواني اين ماده، موجب برتري اين پژوهش نسبت به موارد مشابه اي است که از نانولوله هاي کربني يا نانوذرات فلزي (مانند طلا و پلاتين) به عنوان يک نانومدار استفاده مي کنند. نتايج اين پژوهش، ثابت مي کند که مواد آرماتيک آلي که در حالت توده يي در طبقه بندي مواد عايق قرار دارند، در مقياس نانو و در حالت مولکولي با جهت گيري مناسب، قادر به هدايت الکتريسيته از طريق پيوندهاي پي مزدوج هستند. به گزارش ستاد ويژه توسعه فن اوري نانو، جزئيات اين پژوهش که با راهنمايي دکتر جهانبخش رئوف و همکاري دکتر رضا اوجاني انجام شده، در مجله Electrochimica Acta (جلد 53، صفحات 7265- 7261، سال 2008) منتشر شده است.