Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 134826
تاریخ انتشار : 5 مهر 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 43

طراحي لرزه اي ساختمان با تكيه گاه انعطاف پذير

خبرگزاري فارس: طراحي لرزه اي ساختمان با تكيه گاه انعطاف پذير بر اساس تغيير مكان در پايان نامه دانشجويي مريم عيديني نژاد در پژوهشگاه زلزله شناسي انجام شد. به گزارش خبرنگار اجتماعي فارس، در اين رساله به طراحي لرزه اي سازه با تكيه گاه انعطاف پذير براساس تغيير مكان پرداخته شده است. اين موضوع به صورت متمركز تاكنون مورد بحث قرارنگرفته است. پارامترهاي تأثيرگذار در روش به دليل انعطاف پذيري تكيه گاه مورد بحث قرارگرفته ومراحل گام به گام روش طراحي براساس تغييرمكان با در نظرگرفتن اثر اندركنش خاك- سازه ارائه شده است. نتايج، نشانگر اين است كه اثر انعطاف پذيري تكيه گاه در اين روش باعث افزايش يا كاهش برش پايه مي شود كه اين مسئله بر خلاف روند منظور شده در مدارك فعلي است كه در آنها همواره برش پايه به دليل اثرات تكيه گاه كاهش داده مي شود. همچنين نتايج بدست آمده از روش طراحي براساس تغييرمكان در حالت استفاده ازطيف هاي الاستيك با ميرايي معادل با حالت استفاده از طيف هاي غير الاستيك با شكل پذيري ثابت مقايسه شده است و نتايج حاكي از اختلاف زياد در برش پايه بدست آمده از دو حالت است. به علاوه به مقايسه نتايج بدست آمده از روش تحليل استاتيكي معادل استاندارد 2800 ايران و روش طراحي براساس تغيير مكان پرداخته شده است. روش طراحي براساس تغييرمكان در نظر گرفته شده روش ارائه شده توسط Priestly و Kowalsky 2000 و همين طور روش پيشنهاد شده در اين پايان نامه (روش Chopra اصلاح شده) است. مشاهده شده است كه برش پايه بدست آمده از استاندارد 2800 بسيار كمتر از مقادير بدست آمده از روش طراحي بر اساس تغيير مكان است، به طوري كه بدون ارضاي محدويت تغييرمكان نسبي قيد شده در استاندارد 2800 و صرفاً طراحي سازه براساس بار جانبي، نتايج طراحي كمتر از مقادير متناظر بدست آمده از روش طراحي بر اساس تغيير مكان و غير محافظه كارانه خواهد بود.