Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 134946
تاریخ انتشار : 7 مهر 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 38

راه‌حلي نانويي براي معضل آتشگيري فوم‌هاي پليمري!

محققان ايراني نانوکامپوزيتي فوم شونده با اشتعال پذيري پايين ساختند

متخصصان ايراني با سنتز آزمايشگاهي نوعي نانوکامپوزيت پلي استايرن فوم شونده با آب، گام بزرگي براي رفع مشکل آتشگيري فوم هاي پلي استايرني برداشتند...
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: متخصصان ايراني با سنتز آزمايشگاهي نوعي نانوکامپوزيت پلي استايرن فوم شونده با آب، گام بزرگي براي رفع مشکل آتشگيري فوم هاي پلي استايرني برداشتند. به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، جمعي از پژوهشگران دانشگاه تهران بر اين باورند که با افزودن نانورس اصلاح شده به فرمولاسيون دانه هاي پلي استايرن قابل انبساط با آب مي توان نرخ اشتعال پذيري اين دانه ها و همچنين فوم هاي آنها را کاهش داد. هرچند سنتز نانوکامپوزيت هاي پلي استايرن قابل انبساط با آب اولين بار در سال 2006 گزارش شده اما تاکنون تحقيقي در مورد اثر پارامترهاي ساختاري نانورس بر مراحل سنتز و خواص محصول نهايي انجام نشده است. از اين رو، نادر طاهري قزويني و همکاران، پژوهشي را براي بررسي ارتباط ساختار- خواص فوم هاي نانوکامپوزيتي پلي استايرن قابل انبساط با آب انجام داده اند. آنها اثر مقدار و ويژگي هاي سطحي چند نوع نانورس اصلاح شده را بر نحوه پراكنش آن در ماتريس پلي استايرن بررسي کرده و بر مبناي آن، ويژگي هايي نظير نحوه توزيع عامل پف زا در دانه ها، اندازه و توزيع اندازه ذرات دانه ها، چگالي، مورفولوژي و ويژگي هاي آتش گيري اسفنج نهايي را مورد ارزيابي و بررسي قرار داده اند. بررسي ها نشان مي دهد که افزودن نانورس اصلاح شده باعث افزايش ميزان آب در دانه هاي قابل انبساط مي شود. به علاوه، نتايج حاكي از اثرگذاري مدل پراكنش نانورس در ماتريس پلي استايرني بر اندازه دانه ها، چگالي دانه ها قبل از انبساط، مورفولوژي سلول است و بهترين نتيجه در حالت پوسته پوسته، يعني در حداکثر ميزان پراكندگي ذرات نانورس به دست آمده است. در اين کار تحقيقاتي، در مرحله اول و به صورت جداگانه، محلول پلي استايرن در مونومر آن، پراکنه يکنواختي از نانورس در مونومر استايرن و همچنين مخلوط پايداري از يک پليمر آبدوست در منومر استايرن تهيه شده است. در مرحله دوم محلول و پراکنه هاي حاصل از مرحله اول را با يکديگر مخلوط و در نهايت پس از تعليق آنها در محيط آبي و انجام پليمريزاسيون تعليقي، ذرات نانوکامپوزيتي نهايي حاصل شده است؛ پس از سنتز، ابتدا شناسايي ساختاري و مورفولوژيکي ذرات انجام و سپس ذرات اوليه با استفاده از روش هاي گوناگون منبسط شده اند. در انتهاي کار، شناسايي مورفولوژي فوم حاصل و بررسي خواص کاربردي آن انجام شده است. نتايج اين پژوهش مي تواند در صنايع بالادستي پتروشيمي (براي توليد محصولات جديد) و در صنايع پايين دستي به ويژه صنعت ساختمان، کاربرد بسيار زيادي داشته باشد. همچنين با توجه به آتشگيري بسيار زياد اين فوم ها، استفاده از نوع نانوکامپوزيتي آن که آتشگيري کمتري دارد، مي تواند مزيت هاي بي شماري داشته باشد. جزييات اين پژوهش که با همکاري رفيعه السادات نوروزيان اميري، دکتر ناصر شريفي سنجاني و دکتر محمد براري انجام شده، در مجله Journal of Macromolecular Science R (جلد48، صفحات 955–966، سال 2009) منتشر شده است.