Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 135006
تاریخ انتشار : 8 مهر 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 64

به همت محققان ایرانی

همکاري پژوهشگران ايراني و آذربايجاني در تهيه نانوکامپوزيت هاي هادي

محققان ايراني با همکاري دانشمندان آذربايجاني موفق به تهيه نانوکامپوزيت هايي با رسانايي بسيار بالا شده اند که اين موفقيت در توليد سنسورهاي حساس به گازهاي سمي و روکش هاي جاذب امواج راداري مورد استفاده گسترده قرار مي گيرد... خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: محققان ايراني با همکاري دانشمندان آذربايجاني موفق به تهيه نانوکامپوزيت هايي با رسانايي بسيار بالا شده اند که اين موفقيت در توليد سنسورهاي حساس به گازهاي سمي و روکش هاي جاذب امواج راداري مورد استفاده گسترده قرار مي گيرد. به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، دکتر محمدرضا سبکتکين، اين نانوکامپوزيت ها را با روش خاص شيميايي و با بازده بسيارمطلوب سنتز كرده است. وي، توانايي جذب امواج الکترومغناطيس با فرکانس هاي مختلف با استفاده از نانوذرات فلزي، امکان تهيه پليمرهاي هادي با نقاط ذوب متنوع که در روش هاي قبلي امکان پذير نيست، قرار گرفتن نانوذرات فلزي درون ساختار پليمري به جاي سطح پليمر، امکان استفاده از پليمرهاي گوناگون به عنوان پليمر حامل و افزايش ميزان چسبندگي، مقاومت مکانيکي و حرارتي نانوکامپوزيت تهيه شده و امکان تهيه آسان و ارزان مواد اوليه را از مزاياي اين روش اعلام كرد. نانوکامپوزيت هاي رسانا يا هادي با استفاده از بارهاي الکتريکي ايجاد شده روي خود مي توانند بارالکتريکي را به خوبي هدايت كنند. اين پديده را اصطلاحاً «پديده دوپه کردن» پليمرها مي نامند. پلي آنيلين، پلي تيوفن، پلي پيرول و هتروسيکل هاي مشابه از مهم ترين و متداول ترين پليمرهايي هستند که قابليت ساخت نانوکامپوزيت هاي هادي را دارند. وي در ادامه گفت: «در اين پروژه، پليمريزاسيون آنيلين و پارانيتروآنيلين با استفاده از آغازگر آمونيوم پرسولفات انجام شده است. در مرحله بعدي نمک هاي فلزي هم زمان با رشد زنجيرهاي پلي آنيلين و پلي (پارانيتروآنيلين) به اين محلول اضافه شده و از اين طريق، نانوذرات اکسيدفلزي درون زنجيرهاي در حال رشد پليمري محبوس شده است. پس از پايان زمان پليمريزاسيون، نمونه نانوکامپوزيت فلزي ترسيب شده و جداسازي انجام گرديده است. آزمايش هاي تشخيصي و اندازه گيري ميزان هدايت الکتريکي روي نانوکامپوزيت سنتز شده، نتايج مطلوبي را ارائه مي دهد.» گفتني است که دانش فني توليد اين نانوکامپوزيت ها در اختيار مرکز ايراني بوده و با سرمايه گذاري مناسب مي توان به توليد اين مواد در داخل کشور اقدام كرد. به گفته پژوهشگر اين طرح، اين محصول در توليد سنسورهاي گازي حساس به گازهاي مختلف سمي در صنايع نفت، گاز و پتروشيمي، توليد روکش هاي جاذب امواج به ويژه امواج راداري، توليد روکش هاي هادي و ... کاربرد دارد. جزئيات اين پژوهش که در مرکز بين المللي پژوهش هاي صنعتي آرين شيمي گستر در تبريز و با همکاري پروفسور محمدعلي رمضان اف و پروفسور ابل محرم اف در مرکز تحقيقات نانوتکنولوژي دانشگاه دولتي جمهوري آذربايجان انجام شده، در مجله Polymer-Plastics Technology and Engineering (جلد 48، صفحات 1–5، سال 2009) منتشر شده است.