Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 135438
تاریخ انتشار : 14 مهر 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 30

در دانشگاه تربيت مدرس

موفقيت محققان سلول هاي بنيادي در بهبود حرکتي بيماران ضايعه نخاعي

نتايج يک پژوهش که به همت محققان علوم تشريح دانشگاه تربيت مدرس صورت گرفت نشان داد که پيوند داخل نخاعي سلول هاي «شبه اليگودندروسايت» به موش همانند پيوند داخل نخاعي يا داخل وريدي سلول هاي بنيادي مغز استخوان، موجب بهبودي حرکتي در ضايعه نخاعي contusion (ضايعه طناب نخاعي) مي شود... خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: نتايج يک پژوهش که به همت محققان علوم تشريح دانشگاه تربيت مدرس صورت گرفت نشان داد که پيوند داخل نخاعي سلول هاي «شبه اليگودندروسايت» به موش همانند پيوند داخل نخاعي يا داخل وريدي سلول هاي بنيادي مغز استخوان، موجب بهبودي حرکتي در ضايعه نخاعي contusion (ضايعه طناب نخاعي) مي شود. به گزارش سرويس پايان نامه خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، دکتر غلامرضا کاکا که اين طرح تحقيقاتي در قالب رساله دکتري تخصصي وي در رشته علوم تشريح انجام و ارائه شده است در خصوص هدف اين پروژه گفت: از آنجا که تخريب ميلين يکي از پيامدهاي ضايعات طناب نخاعي است، ترميم ميلين مي تواند يکي از اهداف استراتژي هاي درماني مدرن باشد. در مطالعه صورت گرفته سلول هاي استرومايي مغز استخوان (BMSCs) پس از تمايز به سلولهاي «شبه اليگودندروسايت» (OLCs) به موش هاي صحرايي مبتلا به ضايعه طناب نخاعي contusion پيوند زده شد و نقش آنها در ميلين سازي و بهبودي حرکتي مورد بررسي قرار گرفت. دانش آموخته دانشگاه تربيت مدرس در ادامه در تشريح مراحل پژوهش خود افزود: تحت شرايط استريل سلول هاي بنيادي از استخوان ران موشهاي صحرايي بالغ استخراج شد. پس از تعيين مناسبترين ترکيب مولکول هاي القا کننده تمايز BMSCs به سلولهاي OLCs اين سلولها براي مطالعات in vivo و پيوند اتولوگ انتخاب گرديد. در مرحله in vivo تعداد 74 سر موش به هشت گروه تقسيم شدند. گروه اول فقط تحت عمل جراحي لامينکتومي در سطح مهره T13 قرار گرفت در حالي که در بقيه گروه ها پس از لامينکتومي با رها کردن کردن ميله 10 گرمي از ارتفاع 5/2 سانتيمتري بر روي نخاع contusion SCI ايجاد شد. در گروه دوم يا شاهد پس از contusion هيچ درماني صورت نگرفت. در بقيه گروه ها هفت روز پس ازSCI تزريق صورت گرفت. در همه گروه ها يك روز قبل از SCI تا 12 هفته بعد بطور متوالي بهبودي حرکتي حيوان بوسيله تست BBB مورد بررسي قرار گرفت. کاکا در خصوص يافته هاي اين طرح تحقيقاتي گفت: بهبودي حرکتي در مرحله in vivo نشان دهنده بهبودي تدريجي و خودبه خودي در گروههاي کنترل بود. گروه هاي تجربي سلول درماني بهبودي حرکتي معني داري را نسبت به گروههاي کنترل داشت. اين بهبودي در هفته هاي دوم تا چهارم مشخصتر بود. در گروه هايي که سلول هاي پيوندي OLCs را دريافت کرده بودند، در مقايسه با ديگر گروه هاي تجربي ميزان بهبودي حرکتي به شکل غير معني داري بيشتر بود. وي تصريح كرد: بر اساس بيان ژن MBP ميانگين درصد سلول هاي پيوندي که به سلول هاي ميلين ساز تمايز يافتند نيز در اين گروهها نسبت به گروههاي ديگر در موارد متعددي به طور معني داري بيشتر بود. پيوند داخل نخاعي اين سلول هاي شبه اليگودندروسايت نيز همانند پيوند داخل نخاعي يا داخل وريدي سلولهاي BMSCs موجب بهبودي حرکتي در ضايعه نخاعي contusion مي شود. گفتني است اين تحقيق با راهنمايي دکتر تقي طريحي، عضو هيات علمي دانشکده علوم پزشکي دانشگاه تربيت مدرس انجام شده است.