Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 136936
تاریخ انتشار : 10 آبان 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 978

توليد آسفالت گوگردي

دستاورد جديد پژوهشگران ايراني
پژوهشگران پژوهشكده پالايش پژوهشگاه صنعت نفت پس از دو سال تلاش و پژوهش موفق شدند به دانش فرمولاسيون و فن آوري ساخت آسفالت گوگردي در مقياس صنعتي دست يابند. اين پروژه كه تحت عنوان ساخت آسفالت گوگردي به مرحله اجرا درآمد با انجام عمليات صحرايي به منظور ارزيابي عملكرد آسفالت توليدي همراه بوده است. اين پژوهش در ابتدا در راستاي به کارگيري و مصرف گوگرد در صنايع داخلي توسط پژوهشگاه صنعت نفت بنا به درخواست شرکت پالايش گاز شهيد هاشمي نژاد (خانگيران) صورت گرفت و طي مدت دو سال كار مداوم براي نخستين بار در كشور ضمن بررسي مسايل زيست محيطي و ايمني موضوع، آسفالت گوگردي در مقياس صنعتي توليد شد. با استفاده از اين آسفالت جاده اي به طول 5/1كيلومتر در محوري بين قوچان - سبزوار كه نسبتا پر تردد است، ساخته شد و بنابر بررسي هاي صورت گرفته در مدت يك سال و نيم بهره برداري عملكرد اين آسفالت و ارزيابي هاي صورت گرفته در فصول مختلف كيفيت اين آسفالت گوگردي تأييد و توليد انبوه آن در دستور كار قرارگرفت . آسفالت گوگردي در مقايسه با آسفالت معمولي در مواردي بهتر نيز بوده است. با بررسي ها و مطالعات صورت گرفته مشخص شد که اين نوع آسفالت هيچ گونه آلودگي مهمي ناشي از تصاعد گوگرد در مراحل ساخت و اجرا از خود نشان نداده است. قير يکي از مواد اصلي توليد آسفالت است که امروزه قيمت نسبتا بالايي دارد و از اين رو مهمترين مزاياي اين طرح تحقيقاتي جنبه اقتصادي آن است چرا كه سالانه حدود 5/1 ميليون تن قير در ساخت آسفالت در كشور مورد استفاده قرار مي گيرد كه اگر در يك سوم از آن آسفالت گوگردي به كار گرفته شود با توجه به قيمت فعلي قيرهاي صادراتي كه حدود 350 دلار به ازاي هر تن است مي تواند سالانه 70 ميليون دلار صرفه جويي اقتصادي را به همراه داشته باشد. در واقع قيمت هر تن قير بيش از 350 دلار است در حالي که قيمت گوگرد در هرتن 50 دلار است که با توجه به اين ارقام، گوگرد مي تواند جايگزين خوبي براي قير در آسفالت باشد. مصرف مقادير انبوه گوگرد مازاد توليدي در كشور، افزايش كيفيت و دوام آسفالت با استفاده از گوگرد به عنوان ماده افزودني بسيار ارزان و در دسترس از نظر بهبود اقتصادي کشور مفيد و کارآمد است. اين فن آوري مي تواند نقص هاي ناشي از استفاده سنگ هاي معدني نامرغوب را جبران کند. امكان ساخت و اجراي آسفالت گوگردي با ايجاد تغييرات نسبتاً ساده اي در كارخانه هاي معمولي آسفالت از ديگر مزاياي اين محصول است. با اجراي اين طرح در كشور مي توان ساليانه حدود 200 هزار تن گوگرد را به اين منظور استفاده و به جاي آن قير را صادر كرد و همچنين دانش فني به دست آمده قابل ارائه به ديگر كشورها است. مهندس علي احسان نظربيگي، مسئول اجراي اين طرح در پژوهشگاه صنعت نفت، تحقيقات و فعاليت هايي که در اين زمينه در پژوهشكده پالايش نفت پژوهشگاه صنعت نفت انجام شده است را بررسي و مطالعه در زمينه امكان به كارگيري گوگرد در راهسازي، بررسي عملكرد شيميايي گوگرد در قير و تغيير در خواص قير پس از اختلاط با گوگرد، بررسي تاثير افزايش گوگرد در خواص بتون آسفالتي در آزمايش ميداني و انجام آزمايش صحرايي (ساخت عملي جاده) آسفالت گوگردي با همكاري شركت پالايش گاز شهيد هاشمي نژاد (خانگيران) و بررسي عملكرد آن بيان کرد. آلودگي هاي حاصله در مراحل ساخت و اجراي آسفالت گوگردي در صورت انجام اقدامات لازم از قبيل تنظيم دما و استفاده از وسايل ايمني مانند ماسك تنفسي و عينك قابل كنترل بوده و پس از طي اين مراحل هيچ گونه آلودگي در زمان سرويس دهي جاده گزارش نشده است. همچنين كيفيت و دوام آسفالت گوگردي در بيشتر نقاط جهان معادل يا بهتر از آسفالت معمولي گزارش شده است. افزايش كيفيت و دوام آسفالت با ماده افزودني بسيار ارزان از مزاياي اين نوع آسفالت است. به دليل ضعف هاي ذاتي قير و لزوم افزايش محدوده كاربري آن، امروزه اكثر قيرهاي راه سازي در دنيا با كمك مواد افزودني مانند پليمرها اصلاح مي شوند. در ايران اين مواد افزودني اكثراً وارداتي و گران قيمت است در صورتي كه گوگرد ماده اي ارزان و در دسترس است كه كيفيت و دوام آسفالت را هم ارتقاء مي دهد. از سوي ديگر توليد سالانه آسفالت در ايران بيش از 20 ميليون تن است و چنانچه درصد قير در آسفالت حدود 5 مقدار در نظر گرفته شود اگر حدود 30 درصد قير با گوگرد جايگزين شود، ساليانه امكان مصرف بالقوه صدها هزار تن گوگرد در راهسازي وجود دارد. از طرف ديگر، ساخت آسفالت گوگردي با تغييرات نسبتاً ساده اي در كارخانه هاي معمولي آسفالت امكان پذير بوده و حمل و نقل و پخش و كوبيدن آن با روش هاي متداول انجام پذير است لذا ساخت و اجراي اين نوع آسفالت به هيچ گونه تكنولوژي پيچيده اي احتياج ندارد. همان طور که در قبل به آن اشاره شد استفاده از سنگ هاي معدني نامرغوب در آسفالت يک نقص به شمار مي رود زيرا براي تهيه مخلوط آسفالتي با كيفيت بالا، سنگدانه هاي مورد استفاده بايستي داراي استحكام و كيفيت مناسبي بوده و ضمن داشتن وجوه شكسته، سطوح آنها از مواد آلوده كننده عاري باشد و در ضمن دانه بندي آنها پيوسته باشد. در بسياري از نقاط كشور تهيه سنگدانه مرغوب ممكن نيست و تهيه آسفالت بايستي با سنگدانه موجود و در دسترس محلي صورت پذيرد که بكارگيري گوگرد در توليد آسفالت اين نقيصه را تا حدود زيادي جبران مي کند. به دليل وسعت زياد مناطق كويري در ايران و اين موضوع كه فقط مصالح موجود در اين مناطق ماسه بادي است، ساخت بتن آسفالتي در اين مناطق پر هزينه است که مي توان با به كارگيري ماسه كويري و گوگرد و قير در اين مناطق جاده آسفالته با كيفيت قابل قبول و قيمت پائين ساخت. از سوي ديگر با صرفه جويي در مصرف قير و صادرات قير به جاي گوگرد، حداقل 80 دلار به ازاي هر تن، ارز اضافي بدست خواهد آمد. با توجه به افزايش توليد گوگرد در جهان و افزايش تقاضا براي خريد قير، اين روند (به دست آمدن ارز اضافي) رو به گسترش خواهد بود. استفاده از گوگرد در راهسازي سابقه اي حدوداً يك صد ساله دارد. رويكرد همگاني اوليه در دهه هفتاد ميلادي و بدنبال بحران انرژي در دنيا بوده است كه به ساخت ده ها قطعه آزمايشي آسفالت گوگردي در نقاط مختلف دنيا منجر شد. نخستين قطعات آسفالت گوگردي در اواسط دهه هفتاد ميلادي در آمريكا و كانادا ساخته شد. سپس تا سال 2002 ميلادي حدود 4200 كيلومتر آسفالت گوگردي در بيش از 200 نقطه جهان ساخته شد و مورد ارزيابي قرار گرفت كه از جمله اين كشورها مي توان به آمريكا، انگلستان، فرانسه، لهستان، اسپانيا، فنلاند، بلژيك، نروژ، عراق، كويت و عربستان سعودي اشاره کرد. با توجه به اين كه در ايران سالانه بيش از 2 ميليون تن گوگرد در صنايع مختلف به ويژه در صنايع پالايش نفت و گاز توليد مي شود و بخش قابل توجهي از آن مازاد بر مصرف است و صادرات آن نيز با توجه به قيمت بسيار پايين در بسياري از مقاطع زماني (حدود 50 دلار براي هر تن) مقرون به صرفه نيست مي توان از گوگرد در صنايع گوناگون نظير ساخت انواع كودهاي شيميايي، بتن گوگردي، صنايع دارويي و غذايي، نساجي، لاستيك و پليمر نيز استفاده کرد. از ديگر موارد استفاده گوگرد در ساخت بتن است كه مي تواند در بنادر و اسكله ها كه دائما در تماس با آب شور هستند، مقاومت بيشتري از خود نشان دهد. *منبع : www.ettelaat.com ، یکشنبه 10/8/1388