Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 137882
تاریخ انتشار : 26 آبان 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 36

راه اندازي انجمن علمي نوروپسيکولوژي ايران

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: چهارمين سمپوزيوم نوروپسيکولوژي ايران از صبح سه شنبه با حضور اساتيد و پژوهشگران اين رشته به مدت سه روز در دانشگاه تربيت معلم تهران آغاز به كار كرد . به گزارش خبرنگار «علمي» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، دكتر مرتضي نصفت، عضو هيات علمي دانشگاه تهران طي سخناني از پيگيري تشكيل انجمن نوروپسيکولوژي به منظور سازماندهي افراد فعال و علاقمند به اين رشته خبر داد و با طرح اين سوال كه آينده روانشناسي نورولوژي و نوروپسيکولوژي ايران چگونه خواهد بود، اظهار داشت: اين آينده مي تواند يك سير طبيعي خود به خودي داشته باشد يا همراه با يك برنامه باشد. عضو هيات علمي دانشگاه تهران افزود: براي اين كه اين برنامه شكل مثبت و مفيدي يابد بايد به عادت هاي ذهني خويش بازگرديم و به آن چه به آن رسيده ايم و خصوصيات منفي و مثبت اين عادت ها توجه كنيم. نصفت خاطرنشان كرد: بررسي دو وضع موجود به طور طبيعي به ما امكان مي دهد كه متوجه شويم در كدام وضعيت بايد تغيير و دگرگوني را اعمال كنيم. وقتي وضعيت موجود را در اين شكل مجسم در آوريم بدون هيچ اعمال قاعده اي بسياري از نارسايي ها را خواهيم ديد. وي تصريح كرد: نخستين كار جمع بندي كافي و گويا از وضع موجود اين رشته در ايران است و پيشنهاد اين است كه وضع موجود را شناسايي كنيم. آنچه مي خواهيم بررسي كنيم بايد شامل مباني علمي اين رشته و موارد كاربردي آن و يك مكانيزم و آمادگي براي ارزيابي براي انتقال از شرايط «الف» موجود به شرايط آتي است. وي گفت: روانشناسي نورولوژيك و نوروپسيکولوژي بايد تشكلي يابد و از آن چه اكنون هست به سازمان، موسسه و نهاد علمي و درماني تبديل شود ولذا هر چه زودتر بايد به درصدد سازماندهي افراد فعال و علاقمند به اين رشته در ايران برآييم. نصفت همچنين با اشاره به كاستي هاي مربوط به بخش پژوهش كشور خاطرنشان كرد: در كشور ما در هيچ رشته اي، پژوهش را به مرحله اي كه به فايده عمل برسد، نرسانده ايم و تحقيقات عملا تقليد از نمونه هاي ديگر است. بايد اين كمبودها را برطرف و پژوهش هاي انجام شده اين رشته را در ايران جمع آوري كرد. عضو هيات علمي دانشگاه تهران بيان كرد: آينده نوروپسيكولوژي و نورولوژي در ايران نبايد به تعاريف اوليه واگذاشته شود و بايد به آن براي نسل هاي آينده عينيت بخشيد. گفتني است، دانش نوروپسيکولوژي به عنوان حوزه اي بين رشته يي نه تنها امکان درک روابط بين رفتار و مغز را فراهم مي کند كه خود به عنوان يک ابزار پژوهشي و باليني نيز وارد عمل مي شود. اگرچه از عمر نوروپسيکولوژي (روان شناسي عصب پايه) بيش از نيم قرن نمي گذرد اما در دنيا نه به عنوان يک رشته نوپا كه به مثابه رشته اي استقرار يافته با ريشه هاي بسيار قوي نگريسته مي شود.