Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 140478
تاریخ انتشار : 13 دی 1388 0:0
تعداد بازدید : 29

محققان ايراني به رهيافت هاي جديدي در ژن درماني سرطان رسيدند

خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: متخصصان ايراني با همکاري پژوهشگران دانشگاه مينه سوتاي آمريکا، موفق به يافتن حامل هايي مناسب براي انتقال ژن شدند که مي تواند در آينده امکان ژن درماني را براي بيماري سرطان فراهم كند. به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، دکتر محمد رمضاني، رييس بخش نانوداروي مركز تحقيقات زيست فن آوري دانشگاه علوم پزشكي مشهد با اعلام اين مطلب خاطرنشان كرد: مهم ترين چالش در صنايع دارويي و در حوزه تخصصي فن آوري نانودارو و ژن درماني، يافتن حامل هاي موثر براي انتقال ماده ژنتيکي به سلول هاست به نحوي که در ضمن بي خطر بودن و سميت کم بتواند ماده ژنتيکي از قبيل پلاسميد يا siRNA را به نحو موثري به درون سلول ها منتقل کند. پروژه تحقيقاتي انجام شده مي تواند به يافتن حامل هايي موثر در انتقال ژن به سلول هاي سرطاني با هدف نهايي ژن درماني سرطان کمک کند. يافته هاي اين تحقيق مي تواند در صنايع دارويي و در بخش نانوحامل هاي ژن رسان به سلول هاي سرطاني مورد استفاده قرار گيرد. وي گفت: انتقال اليگونوکلئوتيدها از قبيل DNA پلاسميدي يا siRNA به سلول ها، نيازمند حامل هاي مناسبي است که بتوانند ماده ژنتيکي را با کارايي بالا و سميت کم به درون سلول هاي هدف منتقل کنند. استفاده از حامل هاي غير ويروسي از قبيل پليمرهاي کاتيوني، مي تواند به عنوان حامل هايي موثر در انتقال ژن به سلول ها مورد استفاده قرار بگيرد بدون آنکه خطرات ناشي از استفاده از حامل هاي ويروسي در خصوص آنها مطرح باشد. رمضاني، هدف از انجام پژوهش را افزايش توانايي پلي اتيلن ايمين در انتقالDNA پلاسميدي به سلول هاي نوروبلاستوماي موشي، به گونه اي که سميت سلولي مشتقات سنتز شده نيز کاهش يابد، عنوان كرد و افزود: اين حامل، داراي سميت سلولي پاييني است و توانايي آن در انتقال ژن نيز بسيار کمتر از پلي اتيلن ايمين 25 کيلودالتون است. لذا با انجام تغييرات شيميايي روي پلي اتيلن ايمين 10 کيلودالتون، سعي در تهيه وکتوري با سميت پايين و کارايي انتقال ژن بالا كرده ايم. رييس بخش نانوداروي مركز تحقيقات زيست فن آوري دانشگاه علوم پزشكي مشهد در ادامه گفت: براي اجراي اين پژوهش، پلي اتيلن ايمين 10 کيلودالتون با برمو آلکيل کربوکسيليک اسيد با طول زنجيره هاي متفاوت وارد واکنش شده تا مشتقات هيدروفوب آن سنتز شوند. در مرحله بعد، اليگوآمين هاي گوناگون از قبيل اسپرمين، اسپرميدين، اتيلن دي آمين و دي اتيلن تري آمين با تشکيل پيوند آميدي به انتهاي کربوکسيل ترکيبات سنتز شده در مرحله قبل افزوده شد. مشتقات جديد سنتز شده براي اثبات توانايي برهمکنش موثر با پلاسميد و تشکيل نانوذره مورد ارزيابي قرار گرفتند. رمضاني خاطرنشان كرد: نتايج حاصل نشان داد که اين مشتقات همچنان قادرند با پلاسميد، برهمکنش هاي الکترواستاتيک موثري را ايجاد کرده و نانوذراتي با اندازه اي در حدود 100 نانومتر ايجاد کنند. ارزيابي توانايي اين نانوذرات در انتقال پلاسميد حاوي ژن گزارشگر به سلول هاي نوروبلاستوماي موشي بيانگر توانايي بالاي آنها در انتقال ژن (بيش از پلي اتيلن ايمين 25 کيلودالتوني) است و در عين حال، سميت اين مشتقات نيز بسيار کمتر از آن است. گفتني است، جزئيات اين پژوهش که با همکاري دکتر علي دهشهري، آرش هاتفي و رضا کاظمي اسکويي از دانشگاه علوم پزشكي مشهد، دکتر وين توماس شاير از دانشگاه مينه سوتاي آمريكا و آرش هاتفي از دانشگاه ايالتي واشنگتن انجام شده، در مجله Biomaterials (جلد 30، شماره 25، صفحات 94-4187، سال 2009) منتشر شده است.