Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 142913
تاریخ انتشار : 27 بهمن 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 16

جمهوري اسلامي ايران در ايالت سرحد پاکستان از محبوبيت بالايي برخورداراست

اسلام آباد - سرکنسول کشورمان در پيشاور پاکستان امروز (سه شنبه) طي گفت وگوي اختصاصي با ايرنا ضمن تشريح آخرين تحولات سرحد، تاکيد کرد: جمهوري اسلامي ايران به دليل اقدام ها و تلاش هاي دوستانه و با حسن نيت، در بين مردم اين ايالت از جايگاه و محبوبيت بالايي برخوردار است. "عباسعلي عبداللهي" با اشاره به قرابت تاريخي، فرهنگي و مذهبي پشتون هاي ساکن ايالت سرحد با کشورمان گفت: بسياري از پشتو زبان هاي سرحد به جمهوري اسلامي ايران - حتي نسبت به پنجابي ها - نزديکي بيشتري احساس مي کنند و اين نزديکي در مراسم هاي مختلف جمهوري اسلامي در کنسولگري به ويژه سالگرد پيروزي انقلاب اسلامي بيشتر مشهود است. وي با اشاره به وضعيت تاريخي پشتون ها در پاکستان و افغانستان اظهار داشت: پشتون يا پختون (به اردو: پتان) شاخه اي از اقوام آريايي بوده که به زبان پشتو تکلم مي کند، داراي خصوصيات مخصوص به خود بوده و علاوه بر زبان مشترک داراي ريشه و شجره خوني يا عرقي مشترک نيز مي باشند. ايالت سرحد هم اکنون حدود 30 ميليون جميعت دارد و نزديک به 20 ميليون آن پشتون زبان هستند. تعداد جمعيت پشتون زبان در پاکستان دو برابر پشتونهاي داخل افغانستان است. جامعه کنوني پشتون زير چتر زبان پشتو تشکيل شده، نه يک گروه خوني، تباري، قومي، عشيره يا قبيله اي که بر مبناي اين اصل واژه پشتون معني (پشتو زبان) را مستفاد مي کند. جامعه پشتون يا پشتو زبان به دو بخش و هفت شاخه عمده و بخشهاي کوچک ديگر تقسيم گرديده که به استثناي سربن، غرغشت، و بيتن بقيه از نظر شجره، عشيره، روابط خوني و يا تباري هيچ پيوندي باهم نداشته و فقط زبان مشترک سبب ايجاد هويت مشترک پشتون گرديده که روي اين اصل همه خودرا پشتون مي خوانند. اما درداخل نظام قبيله اي مساله فرق مي کند و آنجا نظام شجره، عشيره، روابط خوني، بزرگ و کوچک بودن ، قوي و ضعيف بودن قبيله و درجه بندي طبقاتي، اصالت و اصالت نداشتن به نوعي مشهود است. بخش پاکستاني پشتونها (در گذشته هند بريتانيايي) منطقه اي از چترال در شمال تا صوبي در جنوب غربي را شامل مي گردد. اين منطقه در پاکستان به نام منطقه مرزي شمال غرب (صوبه سرحد شمالغرب) ناميده مي شود اما اين منطقه همچنان به افغانيه مشهور است. عبداللهي گفت:اکثر پشتون ها مسلمان بيشتر پيرو مذهب سني حنفي واقليتي کوچکي شيعه اثني عشري هستند و علاوه بر زبان پشتو که از شاخه زبانهاي اندواروپايي است به زبانها دري (افغاني) پراچي اورمري هندوکوهي (شامل پشتون هاي خيبر ) و اقليتي ناچيزي به اردو ( در پاکستان و هند ) صحبت مى کنند. قبيله هاي پشتون به چهار گروه اصلي سربان، بتان، غرغوشت و کرلان تقسيم مي شوند. غلجايي (خلجي) از جمله قديمترين اقوام بوده که تواريخ مختلف از آنها يادآوري شده و سلسله هاي پادشاهي غوري سوري لودي خلجيه تغلقيه سيدها هوتک مربوط همين قوم مي باشد. زدران، منگل، خلجي، دراني، هوتک، اندر کاکر، احمدزي، سربني، پوپل، سوري، گدون، لودي احمدزي، ستانکزي، محمدزي، يوسفزي، بنوچي، سواتي، سهاک، شينوار، ابدالي و بارکزي از جمله گروهها و ايلهاي مهم قوم پشتون هستند. مردم پشتون بطور عمده زارع يا دامدار و عده اي از آنها نيمه کوچنده هستند، از اين گروه نيمى با گله هايشان کوچ مي کنند و نيمى ديگر درمحل باقي مي مانند و در زمينهايشان زراعت مي کنند. خاستگاه اصلي پشتون ها منطقه رشته کوه بابا در ولايت کنوني غور افغانستان بوده است، مردم شبه قاره هند به آن ها پتان نيز مي گويند. *پشتونهاي پاکستان و افغانستان پشتو زبان ها معضل و مشکل تاريخي پاکستان از زمان تشکيل تاسيس اين کشور بوده و هست. معضل پشتو زبانها و همچنين خط مرزي ديورند براي پاکستان طي 60 سال گذشته مساله بغرنجي بوده که هنوز هم به وضعيت پايدار نرسيده است. معاهده ديورند دردوازدهم نوامبر1893بين امير عبدالرحمان و سر تيمور ديورند به امضا رسيد و پس از توسط حبيب ا...خان، امان ا...خان و نادرخان تاييد گرديد. البته منابعي با اشاره به نامه ظاهرشاه به دولت پاکستان مبني بر نبود ادعاي ارضي، نوعي تاييد ضمني از جانب او نيز تلقي مي کنند. با افزايش تنش درخصوص خط مرزي ديورند، مجلس افغانستان در سال 1949بطور يکجانبه معاهده ديورند را ملغي اعلام کرد. مناقشه ديورند پس ازکودتاي داود خان درافغانستان به اوج رسيد و تا سرحد توقيف کالاي تجاري افغانستان در بندر کراچي کشيده شد. در مجموع ادعاي افغان ها براي پاکستان طي پنجاه سال گذشته يک معضل بوده و 15 سال اخير و در زمان فعال شدن طالبان و القاعده، اين معضل از سوي دولت مرکزي پاکستان به فرصت تبديل شد، بطوريکه اسلام آباد با اعمال سياست هاي ويژه، چهار دهه تنش گذشته را جبران کرد. دولت فدرال پاکستان و ارتش اين کشور همواره از گرايش هاي تجريه طلبانه ايالت سرحد نگران بوده و بر همين اساس سياست هاي خاصي را از طريق احزاب و گروههاي حامي خود اجرا مي کند. در گرايش هاي جدايي طلبانه ايالت سرحد و بطور عمده در بين پشتونها - که در اصرار تغيير نام سرحد به پختونستان و يا پشتونستان مشهود است - دولت فدرال سعي کرده گرايش هاي ملي گرايانه را در بين احزاب و گروهها تقويت کند. به قدرت رسيدن حزب عوامي ملي در ايالت سرحد - به عنوان حزب ملي گرا و سکولار - نمونه اي از اين تلاش ها محسوب مي شود. اين حزب طي تاريخ هشتاد ساله خود، حزبي سياسي و غير مذهبي بوده و بيشتر براي تثبيت موقعيت پيشتون ها تلاش کرده است. حزب عوامي ملي در ژوئن سال 1957 در شهر داکا (بنگلادش) تاسيس شد. رييس حزب مولانا بهاشاني و دبير کل آن محمودالحق عثماني بود. درسال 1957 حزب عوامي ملي به دو جناح حزب عوامي ملي (بهاشاني) و حزب عوامي ملي (ولي) و بعضي فراکسيون هاي کوچک مانند حزب کسان انشعاب کرد. درسال 1977 حکومت ذوالفقار علي بوتو براي تحت فشار قرار دادن خان عبدالولي خان رهبر اپوزيسيون ملي وقت، حزب عوامي ملي را ممنوع اعلام کرد و متعاقب آن رهبري حزب ممنوعه? نشنل عوامي پارتي، عوامي نشنل پارتي را تاسيس کرد. حزب عوامي (مردمي) ملي ( نشنل عوامي پارتي) بيشتر در بين پشتون هاي ايالت سرحد، بلوچستان و مناطق قبايلي، پنجاب غربي بيشتر از ساير مناطق پاکستان داراي پاسگاه مردمي است. اسفنديار ولي خان رييس کنوني اين حزب و داراي اکثريت پارلماني در ايالت سرحد است. البته گرايش هاي مذهبي در بدنه اين حزب ملي گرا نيز وجود دارد و طي 10 سال اخير اين گرايش ها در قالب هاي مختلف بروز کرده ضمن آنکه نگاه رهبران فعلي حزب عوامي ملي با نگاه رهبران گذشته اين حزب نسبت به مسايل پاکستان تفاوت دارد. پشتونها طي طي دهه اخير مي خواهند مساله خط ديورند به صورت مسالمت آميز حل شود اما به هر حال همواره با بي مهري هاي دولت فدرال مواجه هستند. نکته مهم ديگر ارتباطات خارجي پيشتونها با ساير کشورهاي خارجي در ايالت سرحد است که بيشتر جنبه هاي تجاري،فرهنگي و اجتماعي دارد نه امنيتي و سياسي. حضور کشورهايي چون هند در ايالت سرحد نيز در همين راستا قابل ارزيابي است. در واقع نزديکي پشتون هاي پاکستان با هندي ها به معناي همگرايي نيست بلکه تلاش براي گسترش ارتباطات تجاري و اقتصادي است و به هيج وجه بحث امنيتي وجود ندارد. عبداللهي در ادامه اين گفت و گو با اشاره به تقسيم قدرت در پاکستان اظهار داشت: قدرت نظامي- سياسي پاکستان در اختيار پشتون ها، قدرت سياسي-اطلاعاتي در اختيار پنجابي ها و قدرت اقتصادي را در اختيار سندي ها است. * ايران و ايالت سرحد عبداللهي در خصوص وضعيت جمهوري اسلامي ايران در ايالت سرحد پاکستان گفت: با وجود تلاش برخي براي خدشه دار کردن مناسبات بين تهران و اسلام آباد، اين روابط روز به روز عميق تر مي شود هرچند توقعات ايران از پاکستان درخصوص مسايل امنيتي همچنان با ايده آل ها و مطالبات ما فاصله دارد. وي روابط دو کشور را خوب توصيف کرد و گفت: ايران اولين کشوري بود که پاکستان را پس از استقلال به رسميت شناخت و در تمام مراحل سخت همواره درکنار اين کشور ايستاده است. سرکنسول جمهوري اسلامي ايران در پيشاور با اشاره به کمبود گاز در فصول سرد و قطع مکرر برق در ايام گرما در پاکستان به ويژه در ايالت سرحد تاکيد کرد جمهوري اسلامي ايران جهت صدور اين دو کالا به پاکستان تمام اقدامات لازم را انجام داده و تلاش خواهد کرد حداکثر مساعدت را نسبت به کشور دوست و برادر پاکستان انجام دهد. عبداللهي اظهار اميدواري کرد گسترش مناسبات پاکستان بطور عام و ايالت سرحد بطور خاص با جمهوري اسلامي به ويژه در بخش هاي تجاري و فرهنگي به تعميق مناسبات کلان دو کشور منجر شود.