Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 143280
تاریخ انتشار : 3 اسفند 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 13

هاآرتص: ايران ابرقدرت منطقه است؛نيازي به ساخت بمب ندارد

خبرگزاري فارس: يك روزنامه صهيونيستي با اشاره به پارامترهاي قدرت ايران در منطقه خاورميانه و سردرگمي غربي ها در مقابله با ايران، اذعان كرد كه ايران ابرقدرت منطقه است و نيازي به ساخت بمب ندارد و بايد ايران را در تصميمات بين المللي سهيم كرد. به گزارش فارس، روزنامه صهيونيستي "هاآرتص " در گزارشي درباره سفر اخير "بنيامين نتانياهو " نخست وزير اسرائيل به مسكو نوشت: نخست وزير در جريان سفر به مسكو [علاوه بر ديدار با مقامات روسي] با همتاي يوناني خود "جرج پاپاندرو " نيز ديدار و گفت وگو كرد و به وي هشدار داد كه يكي از تهديدات برنامه هسته اي ايران آن است كه مسابقه تسليحات هسته اي در خاورميانه آغاز خواهد شد، جايي كه كشورهايي نظير تركيه، عربستان سعودي و مصر حضور دارند و آنها نيز به سوي دستيابي به تسليحات هسته اي گام برخواهند برداشت. نتانياهو اشاره كرد كه تهديد برنامه هسته اي ايران براي يونان آن است كه تركيه مسلمان نيز به دنبال دستيابي به سلاح هسته اي خواهد رفت. هاآرتص ادامه داد: البته نتانياهو فراموش كرد تا به پاپاندرو بگويد كه وي چه اطلاعاتي از قبل دارد، چون حدود 90 سلاح هسته اي آمريكا در تركيه ذخيره شده كه به عنوان بخشي از ذخاير تسليحاتي ناتو به شمار مي آيد. از سوي ديگر عربستان سعودي فاقد زيرساخت هاي علمي [مورد نياز] در فناوري هسته اي بوده و مصر نيز 25 سال است كه همچنان در حال بررسي مكان استقرار اولين رآكتور هسته اي خود است و خاورميانه هسته اي همچنان هدفي دور از ذهن است. اين روزنامه صهيونيستي در ادامه گزارش خود با انتقاد از نتانياهو در تهديد جلوه دادن ايران براي يونان نوشت: به نظر مي رسد يونان بيش از آنكه نگران تسليحات اتمي ايران باشد درگير بحران اقتصادي خود بوده، اما نكته قابل توجه درباره گفت وگوي مقامات اسرائيلي با يونان در رستوران "پوشكين " روسيه آن است كه بمب ايراني ها كجاي ماجرا است، در حالي كه هنوز اين بمب در ايران ساخته نشده اما مقامات اسرائيلي سرانجام آن را اينگونه ترسيم مي كنند. هم اكنون خطرهاي ديگري در حال جرقه زدن است، همانند فروش تسليحات به تايوان براي تحت فشار قراردادن چين، بازگشت طرح آمريكا در استقرار سامانه دفاع موشكي در اروپا و همچنين اختلاف بين دولت باراك اوباما كه با تحريم ها عليه ايران مخالف است و كنگره اين كشور كه طرفدار تشديد تحريم ها است. اين چالش ها اين موضوع را در دولت آمريكا مطرح كرده است كه برخي از آنها معتقدند ايران بايد به عنوان يك بازيگر كه مي تواند در ثبات افغانستان و عراق موثر باشد مد نظر قرار گيرد و برخي ديگر نيز با اين رويكرد مخالف هستند و همچنين شكاف هايي بين اعراب به وجود آمده است كه از سيطره ايران بر منطقه نگران هستند اما از سوي ديگر نمي خواهند در سمت اسرائيل عليه ايران قرار بگيرند. هاآرتص با استفاده از اين موضوع ها استدلال مي كند كه حتي قبل از آنكه ايران يك بمب بسازد، اين كشور يك ابر قدرت منطقه اي است كه بر سياست هاي بين المللي تاثيرگذار است. ايران براي حفظ كردن موقعيت مثبت خود به عنوان يك كشور در جهان در حال تغيير، حتي نيازي به ساخت بمب ندارد. براي ايران كافي است تا جهان را مرحله به مرحله و تدريجي مرعوب كند به طور مثال اين كشور مي تواند با اعلام افزايش غني سازي به طور مرحله اي از 20 درصد به 40 درصد و به 60 درصد و به 80 درصد اين اقدام را انجام دهد. بنابراين ايران مي تواند مسئله اي غامض براي سرويس هاي جاسوسي غرب ايجاد كند و آنها قادر نخواهند بود كه مشخص كنند آيا ايران براي ساخت تسليحات هسته اي تصميمي گرفته است يا خير. به عبارتي ديگر آنها قادر نخواهند بود اين نكته را روشن كنند كه آيا ايران علاقه اي براي توسعه بمب اتمي دارد يا به اين موضوع علاقه اي ندارد. جملاتي كه توسط "هيلاري كلينتون " وزير امور خارجه آمريكا گفته شده نشان دهنده اين سردرگمي است. وي هشدار داد كه ايران در آستانه تبديل شدن به ديكتاتوري نظامي در منطقه است. اما هنوز هيچگونه استدلالي وجود ندارد كه آيا تحريم ها باعث ترس ايران مي شود؟ آيا اين تحريم ها باعث مي شود كه مردم ايران باعث سرنگوني رژيم ايران شوند و يا اينكه ايران در برابر دشمنان غربي استوارتر خواهد شد؟ هيچ كس نمي تواند جواب دهد و به هر صورت ارائه جواب به اين سوال غير ممكن است. بنا بر اين گزارش، رقابت براي تحريم ها [عليه ايران] جدالي براي حيثيت ابرقدرت هاي جهان است و شكي وجود ندارد كه هرگونه ترديد درباره اعمال تحريم ها عليه ايران توهين به مقدسات به شمار مي آيد اگر چه گزينه ديگري وجود ندارد اما بايد به يك راهبرد جديد ديگري انديشيد كه بر اساس آن مي بايست راه حلي براي شرايطي ارائه شود كه ايران به تسليحات هسته اي مانند چندين كشور ديگر در منطقه نظير هند و پاكستان دست پيدا كرده است. هاآرتص در پايان نوشت: تصور اين موضوع سخت است كه ايران به عنوان يكي از كشورهايي باشد كه به عنوان يك ابرقدرت در حل چالش هاي جهاني حضور پيدا كند. شايد به جاي تلاش كردن براي تحريم ايران بهتر است به سمتي برويم كه راه هايي براي از بين بردن انگيزه ايران براي كاربرد تسليحات پيدا كنيم كه مي توان اين كار را با مشاركت دادن ايران در تصميمات بين المللي انجام داد. در نهايت اتخاد اينگونه اقدامات، پيشرفت چشمگيري نخواهد بود چون ايران پيشتر نيز چنين نقشي را [در جامعه بين الملل] داشته است.