Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 143486
تاریخ انتشار : 9 اسفند 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 91

به همت پژوهشگران ایرانی

نانوبلورهاي زيستي با قابليت جايگزيني بافت هاي استخواني ساخته شد

پژوهشگران دانشگاه صنعتي امير كبير موفق به سنتز نانوبلورهاي هيدروكسي آپاتيت غيراستوكيومتري با جانشيني سيليسيم به منظور بهبود بيواكتيويته (زيست فعالي) شدند كه علاوه برآنكه مدت زمان ترميم استخوان را كاهش مي دهد مي تواند جايگزين مناسبي براي بافت هاي سخت اعم از دندان و استخوان باشد...
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: پژوهشگران دانشگاه صنعتي امير كبير موفق به سنتز نانوبلورهاي هيدروكسي آپاتيت غيراستوكيومتري با جانشيني سيليسيم به منظور بهبود بيواكتيويته (زيست فعالي) شدند كه علاوه برآنكه مدت زمان ترميم استخوان را كاهش مي دهد مي تواند جايگزين مناسبي براي بافت هاي سخت اعم از دندان و استخوان باشد. مهندس عاليه امينيان- مجري اين طرح – با اعلام اين مطلب در گفت وگو با خبرنگار «پايان نامه» خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا) خاطرنشان كرد: استخوان از دو بخش آلي و معدني تشكيل شده كه عمده بخش معدني آن يك كاني موسوم به نام هيدروكسي آپاتيت مي باشد. هيدروكسي آپاتيت به شكل مصنوعي مدت هاست كه سنتز مي شود و به صورت هاي مختلف كاربرد دارد، اما اخيرا محققان به اين نتيجه رسيده اند كه هيدروكسي آپاتيت بيولوژيك كه توسط بدن ساخته مي شود با آنچه كه به صورت مصنوعي به وجود مي آيد، کمي متفاوت است. وي خاطر نشان كرد: اين تفاوت از آن جهت است كه يك سري عناصر ديگر غير از عناصر اصلي سازنده هيدروکسي آپاتيت استوکيومتري که تا به حال سنتز مي شد در آپاتيت بيولوژيک با درصد هاي بسيار كم وجود دارد كه اين عناصر علي رغم دارا بودن درصد كم، نقش مهمي را در پروسه استخوان سازي ايفا مي كنند. امينيان با اشاره به اين كه يكي از اين عناصر سيليسيم است، تصريح كرد: سيليسيم به ميزان حدود يك درصد در استخوان معمولي – يعني هيدروكسي آپاتيت بيولوژيك - وجود دارد، بنابراين در اين طرح ضمن سنتز هيدروكسي آپاتيت در شرايط آزمايشگاه، سيليسيم با درصدهاي مختلف در ساختار آپاتيت جايگزين شده است، اما همان يك درصد يا 8/0 درصد بهترين نتيجه را از نظر رفتار زيست فعالي مي دهد؛ بنابراين طي اين فرآيند با اينكه اين ميزان بسيار كم است ولي خواص بيولوژيكي پودر را تغيير واضحي داده و مدت زمان ترميم استخوان آسيب ديده را به شدت كاهش مي دهد. دانش آموخته دانشگاه صنعتي اميركبير با بيان آنكه با اعمال اين روش، استحكام بافت جايگزين استخوان نيز تا حدي افزايش مي يابد، اظهار كرد: در نتيجه تمام اين عوامل باعث مي شود كه اين درصد كم، ما را به نتايج مطلوبي برساند. در واقع هر چه سعي كنيم به ساختار واقعي هيدروكسي آپاتيت بيولوژيك برسيم، ترميم بافت سخت سريع تر و در زمان كوتاه تري اتفاق خواهد افتاد؛ لذا با تلاش براي دست يابي به شباهت هر چه بيش تر به ساختار هيدروکسي آپاتيت بيولوژيکي، در نهايت مي توان انتظار داشت که در آينده روزي بتوان استخوان مصنوعي توليد كرد. وي در ادامه توضيح داد: ايمپلنت هاي موجود در بازار امروزه عمدتاَ از هيدروكسي آپاتيت استوکيومتري يعني هيدروكسي آپاتيت بدون حضور هيچ عنصر ديگري -غير از عناصر اصلي سازنده آپاتيت- در ساختار آن است به جز معدودي از کشورهاي صنعتي که آپاتيت هاي غيراستوکيومتري توليد مي کنند. در اين پروژه عنصر سيليسيم كه در هيدروکسي آپاتيت موجود در بدن وجود دارد، نيز در ساختار هيدروکسي آپاتيت سنتز شده، جايگزين شده است و سعي شده تا يک مرحله به ساختار واقعي آپاتيت بيولوژيک نزديک شد. امينيان در گفت و گو با ايسنا خاطرنشان كرد: در حال حاضر سعي مي شود كه اغلب موادي كه در بدن به كار مي رود در ابعاد نانو باشد، تا با بافت بدن هماهنگي داشته باشد. به عنوان مثال زماني كه هيدروكسي آپاتيت بيولوژيك را از نظر اندازه بلورها بررسي كنيم مشاهده مي شود كه بلورهاي آن در ابعاد نانو است. وي تصريح كرد: هيدروكسي آپاتيتي كه قبلاَ سنتز مي شد معمولا در ابعاد نانو نبود، ولي به دليل آنكه مي خواهيم به شباهت يعني در واقع نوعي شبيه سازي با هيدروکسي آپاتيت بيولوژيک موجود در استخوان را داشته باشيم، بنابراين سنتز به نحوي انتخاب شد که ابعادي را در اندازه نانو در نظر بگيريم. امينيان درباره روش استفاده براي انجام اين طرح خاطر نشان كرد: روش به كار گرفته شده براي سنتز، روش هيدروترمال است كه اين روش موجب مي شود ذرات، رشدشان محدود شده و در مقابل خالص تر و با بلورينگي بيشتر بدست بيايد، بنابراين ابعادي كه هم در اختيار داريم شبيه ابعاد داخل بدن است. اين دانش اموخته دانشگاه صنعتي اميركبير با بيان اين كه با اين روش نانوبلورهايي در ابعاد 30 تا 70 نانومتر به دست آمده است، ادامه داد: براي اينكه پروسه در ابعاد انساني مورد بررسي قرار گيرد، بايد ابتدا كشت سلولي انجام و سپس در ابعاد حيواني و بعد انساني بررسي شود كه بخش اول يعني كشت سلولي در مركز تحقيقات سلولي و مولكولي دانشگاه علوم پزشكي ايران تحت نظر دکتر صمدي کوچکسرايي انجام شده و نتايج آن نيز بدست آمده است، اما در حال حاضر به دنبال سازماني به منظور حمايت مالي براي ادامه دادن اين تحقيق هستيم. امينيان در ادامه درخصوص مزيت هاي اين روش اظهار داشت: محصول نهايي براي جايگزيني بافت هاي سخت، چه دندان و چه استخوان كاربرد دارد و از آنجايي هيدروکسي آپاتيت سنتز شده با جايگزيني سيليسيم شباهت بيشتري با بافت استخوان دارد مدت ترميم را كاهش مي دهد و به دليل حضور سيليسيم، كاني شدن استخوان سريع تر صورت مي گيرد. گفتني است، اين طرح در قالب پروژه كارشناسي ارشد اين محقق با عنوان «سنتز هيدروترمال نانوبلورهاي هيدروكسي آپاتيت غيراستوکيومتري با جانشيني سيليسيم به منظور بهبود رفتار بيواكتيويته» در رشته مهندسي پزشكي گرايش بيومتريال در دانشگاه صنعتي اميركبير انجام شده است.