Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 144511
تاریخ انتشار : 24 اسفند 1388 0:0
تعداد مشاهدات : 80

به همت محققان ایرانی

دستیابی به فناوري کشت بافت موز

کشت بافت، فناوري اي است که از طريق آن هر يک از سلول هاي گياهي، توانايي تبديل شدن به گياه کامل را دارند و با استفاده از آن، مي توان در مقايسه با روش هاي اصلاح سنتي، با سرعت و دقت بيشتر برنامه هاي اصلاحي را انجام داد... تهران - ايران بعد از کشت بافت گردو، خرما، گل هاي زينتي و سيب زميني، به فناوري کشت بافت موز دست يافت. کشت بافت، فناوري اي است که از طريق آن هر يک از سلول هاي گياهي، توانايي تبديل شدن به گياه کامل را دارند و با استفاده از آن، مي توان در مقايسه با روش هاي اصلاح سنتي، با سرعت و دقت بيشتر برنامه هاي اصلاحي را انجام داد. کشت بافت، از چهار مرحله شناسايي و جداسازي ژن يا ژن هاي مورد نظر از موجود اصلي، درج ژن جدا شده در پلاسميد و تکثير آن در باکتري (همسانه سازي)، وارد کردن ژن همسانه سازي شده به سلول هاي مورد نظر و انتخاب و پرورش سلول هاي تراريخت، تشکيل شده است. کشت گياه کامل، جنين، اندام گياهي، کالوس، سلول و پروتوپلاست، از انواع کشت بافت شناخته مي شوند. فناوري کشت بافت تاکنون در مورد محصولاتي نظير خرما، سيب، انواع گل ها و غيره بکار گرفته شده و اخيرا در خصوص ميوه موز نيز مورد توجه قرار گرفته است. با توجه به اهميت افزايش قدرت صادرات غيرنفتي و کاهش ميزان واردات بعنوان يکي از شاخص هاي توسعه اقتصادي کشور، اين فناوري به بخش هاي مختلف توليدي کمک مي کند تا با اصلاح ارقام موجود، محصولاتي با توانايي رقابت بالا توليد کنند. "محمدعلي نيکبخت"، رئيس سازمان جهاد کشاورزي استان سيستان و بلوچستان، در خصوص قابليت رقابت موزهاي داخلي با نمونه هاي خارجي، گفت: از طريق فعاليت هاي تحقيقاتي بدنبال کاشت ارقام تجاري جديد در توليد اين محصول هستيم. استان سيستان و بلوچستان يکي از مناطق مستعد پرورش موز در کشور است که هم اکنون با توليد بيش از 120 هزار تن در سال، تنها تامين کننده داخلي موز کشور است. با اين حال موز توليدي اين استان از نظر قابليت رقابت با محصولات خارجي از توان پاييني برخوردار است چنانکه حتي در بازار چابهار بعنوان مرکز توليد اين محصول در کشور، موز اکوادوري با قيمتي بالاتر به خريداران عرضه مي شود. "غلامحسين بامبري" کارشناس باغباني مديريت جهاد کشاورزي شهرستان چابهار، گسترش موزستان ها تا 10 هزار هکتار را از اهداف توليد اين محصول در منطقه اعلام مي کند و مي گويد: در شهرستان هاي چابهار و کنارک(از توابع استان سيستان و بلوچستان)، استعداد زيادي براي توليد موز وجود دارد که مي توان با استفاده از ارقام پرمحصول و تجاري، از اين پتانسيل ها براي تامين نياز کشور استفاده کرد. در اين خصوص رئيس هيات مديره شرکت نوين روش سپاهان، بعنوان يکي از سرمايه گذاران بخش غيردولتي در اين استان، از فعال شدن شرکت هاي کشت بافت موز خبر داد و گفت: ارقام جديد در آزمايشگاه هاي کرج و اصفهان تکثير و پس از آنکه به ارتفاع 10 سانتي متري رسيدند بمنظور کاشت به استان سيستان و بلوچستان انتقال داده مي شوند. "محمد ربيعي"ميزان خطا در مرحله انتقال نهال براي کاشت را 5 تا 10 درصد ذکر کرد و اظهار داشت: يکي از برنامه هاي بلندمدت ما، انتقال سيستم تکثير کشت بافت به منطقه است، تا از اين طريق ميزان خطايي که در مرحله انتقال وجود دارد را کاهش دهيم. وي تاکيد کرد: براي حمايت از سرمايه گذاران بايد اعتباراتي با کارمزد پايين و بلندمدت به اين بخش اختصاص يابد. ربيعي وضعيت بيمه مراکز توليد، توزيع و انتقال کشت بافت را نامناسب عنوان کرد و گفت: روند حمايتي بيمه اين بخش، کند و آرام است، اما بتازگي قول پوشش بيمه اي از طرف مسئولان داده شده است. وي اعلام کرد: در صورت اجراي درست طرح کشت بافت موز و به محصول رسيدن اين نهال ها، کشورمان تا سال آينده، در توليد موز به خودکفايي مي رسد. "محمدحسين بهرامي" يکي ديگر از سرمايه گذاران اين بخش هدف اصلي کشت بافت موز را دستيابي به رقمي پرمحصول و تجاري عنوان و تصريح کرد: محصولات بايد از نظر کيفي و کمي به شکلي توليد شوند که توانايي رقابت با محصولات خارجي را داشته باشند. وي يکي از راه هاي افزايش تقاضا به موز داخلي را بالا رفتن تعرفه هاي محصولات وارداتي دانست و گفت: بايد بعد از ورود موزهاي داخلي به بازار، تعرفه هاي وارداتي بطور پلکاني بيشتر شود تا مردم به خريد موز داخلي گرايش پيدا کنند. بهرامي ادامه داد: موزهاي توليد داخل فعلي از نظر طعم و مزه بسيار با کيفيت هستند، اما از نظر بازار پسندي و تجاري مناسب نيستند که با استفاده از تکنيک کشت بافت، اين مشکل نيز مرتفع خواهد شد. گفتني است جمهوري اسلامي ايران بعد از ايتاليا و فرانسه، سومين کشوري است که به فناوري کشت بافت گياهاني مانند گردو، خرما و سيب زميني و موز دست يافته است.