Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 146460
تاریخ انتشار : 21 اردیبهشت 1389 0:0
تعداد مشاهدات : 35

طرح توسعه موزه ايلخاني مراغه به بهره برداري رسيد

خبرگزاري فارس: با حضور رئيس سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري كشور طرح توسعه موزه مراغه و محوطه مقبره اوحدي مراغه اي به بهره برداري رسيد. به گزارش خبرگزاري فارس از تبريز به نقل از روابط عمومي سازمان ميراث فرهنگي صنايع دستي و گردشگري آذربايجان شرقي، ساختمان موزه مراغه و بناي يادبود روي مزار اوحدي مراغه اي شاعر قرن هفت و هشت بين سال هاي 53 و 57 خورشيدي به وسيله انجمن آثار ملي بهره برداري شد. اين محل در سال 63 با تشكيل سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري به موزه مراغه تبديل و با آثار عرضه شده از دوره هاي مختلف براي بازديد عموم داير شد. موزه مراغه در سال 75 براي هدفمندي آثار خود به لحاظ اهميت به عنوان موزه تخصصي ايلخاني فعاليت خود را آغاز كرد. برنامه توسعه اين موزه و محوطه مقبره اوحدي مراغه اي از مدتي قبل در دستور كار سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري آذربايجان شرقي قرار گرفت و امروز با حضور بقايي، جمعي از مسئولان سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري و مسئولان استاني به بهره برداري رسيد. گزارش فارس حاكي است، سكه هاي موزه مراغه از كامل ترين مجموعه مسكوكات ايلخاني كشورمان بوده و تقريبا از همه ايلخانان ايران، سكه هاي ارزشمندي را در خود جاي داده است. پول رايج ايلخانان به لحاظ كاربرد اقتصادي و معاملات تجاري و رسمي، به صورت پشتوانه تك فلزي و نقره بود. سكه هاي طلا براي مقاصد ويژه ايام عيد و جشن ها ضرب مي شد و سكه هاي مسي (فلوس) براي معاملات روزمره رواج داشت. تنوع نقوش سكه ها در دوره ايلخاني معرف فرهنگ و تمدن آن عصر بوده و نقوش و مظاهر آييني اديان و فرقه هاي مختلف ضرب شده روي آنها، گوياي تساهل مذهبي مغولان مي باشند. همچنين بر سكه هاي ايلخاني متوني از آيات قراني، لااله الاالله، محمد رسول الله، نام خلفاي راشدين و در دوره اي كوتاه متن علي ولي الله و نام دوازده امام به خط كوفي و نسخ نقش شده است. نام و القاب ايلخانان معمولا به خط اويغوري با خطوط عربي سكه ها تركيب شده اند. برابر اخبار مندرج در كتب مورخان 87 مركز ضرب سكه در دوره ايلخانان وجود داشته و مراغه، تبريز و سلطانيه از مراكز مهم ضرابخانه هاي حكومتي بودند. اين گزارش حاكي است، هنر شيشه گري در دوره ايلخاني به علت فرار شيشه گران به كشورهاي مصر و سوريه از رونق افتاد. شيشه هاي موزه مراغه از نمونه هاي نادر آن عصر است كه داراي تزيينات مختلف شيشه گري شامل دميده آزاد، دميده در قالب، تراش و افزوده بر روي بطري، قنديل و صراحي مي باشند كه از نقاط مختلف كشورمان به دست آمده است. شيشه ماده اي تركيبي از سيليس به صورت شن و ماسه، قليا به صورت سديم و پتاسيم براي گدازآوري، آهك براي استحكام بخشي، اكسيد سرب براي شفافيت و بي رنگي است. در بخش فلز موزه مراغه نمونه هاي ارزشمندي از هنر فلزكاري دوره ايلخاني شامل انواع ظروف فلزي، پيه سوزهاي مفرغي و شمعدان هاي برنزي وجود دارد كه به روش هاي ريخته گري، قلم زني و طلاكوبي ساخته شده اند. در تزيينات اين آثار استواري و استحكام با پاي قوي حيوانات و صعود و روشنايي با شكل پرندگان نشان داده شده است. همچنين در اين موزه شمشيري است كه متعلق به كريم خان بن بهادرخان، حاكم داغستان بوده و حاوي تزيينات طلاكوبي روي عاج و مفرغ است.