Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 146484
تاریخ انتشار : 22 اردیبهشت 1389 0:0
تعداد مشاهدات : 143

انقلاب اسلامي يا انقلاب چادرها؟

عطيه كشتكاران
انقلاب اسلامي علي رغم حضور و وجود سنت هاي متحجرانه كه در هيأت وفاداري به اسلام در جامعه ظاهر شده بود، زنان را آنچنان به صحنه كشيد كه از سوي خبرگزاري ها و ناظران و تحليل گران، «انقلاب اسلامي» بعضا به انقلاب «چادرها» لقب گرفت. انقلاب اسلامي ايران ارزش هايي فراموش شده را زنده كرد؛ ارزش هايي كه تا ديروز در پس تاج و تخت پادشاهي به محاق رفته بود و كسي جرأت ابراز آنها را نداشت. انقلاب، ابعاد فردي و اجتماعي اسلام را جان تازه اي بخشيد و هويت آنان كه در بطن انقلاب بودند با سرمشقي الهي از نو نوشته شد؛ مردم، مسئولان، دانشجويان، جوانان و... زنان. حضرت امام خميني -معمار كبير انقلاب- پرده از چهره فريب جاهليت قرن بيستم برگرفت و ياوه هاي استعمارگران را درباره زن، نقش بر آب كرد و دغلبازان شهوت پرست را رسوا ساخت و اين گوهر گرانبها را كه لابلاي خزه ها و تبليغات دروغين دشمنان انسانيت گم شده بود، به صحنه آورد. و به زن آنچنان درك و آگاهي درستي از نقش و مسئوليت بخشيد كه تجلي و بروز آن را در احياي هويت زن مسلمان در انقلاب اسلامي شاهديم. انقلاب اسلامي علي رغم حضور و وجود سنت هاي متحجرانه كه در هيأت وفاداري به اسلام در جامعه ظاهر شده بود، زنان را آنچنان به صحنه كشيد كه از سوي خبرگزاري ها و ناظران و تحليل گران، «انقلاب اسلامي» بعضا به انقلاب «چادرها» لقب گرفت. زن در ديدگاه بنيانگذار جمهوري اسلامي مقامي والا و سيمايي ملكوتي يافت كه مي تواند سرچشمه خيرات باشد و مردان بزرگي را در دامن خود تربيت كند. او به عنوان «مربي جامعه»، «سرچشمه خيرات»، و «جلوه گاه عظمت الهي» معرفي شد. (1) زن انقلابي در ديدگاه امام خميني – رحمة الله عليه- فرودگاه عروج مرد است؛ چنانكه ايشان فرمودند: «از دامن زن مرد به معراج مي رود» بانوي مسلمان همراه و ياور خانواده اش در پيشبرد مقاصد اسلام و انقلاب مبارزه مي كند. بانوي انقلابي نه تنها زني صبور و شكيباست كه رنج دوري همسر و فرزندان را نيز تحمل مي كند؛ يك زن منفعل نيست كه در خانه بنشيند و به مشيت الهي راضي باشد؛ بلكه او با هويت والايي كه از امام و انقلاب آموخته پا به پاي مردان فكر مي كند و تصميم مي گيرد. نمونه بارز اين زنان انقلابي را مي توان در سال هاي دفاع مقدس و فرستادن همسران، برادران، فرزندان و عزيزان خويش به جبهه ها مشاهده كرد. بدرقه رزمندگان در اشك و لبخند و ازدحام دود و هلهله و ترنم ذكر صلوات، از خاطرات فراموش ناشدني سال هاي دفاع مقدس است. گاه مادري پس از شهادت همسر، فرزندش را روانه مي كرد و پس از شهادت فرزند، فرزند ديگر را. خانواده هايي كه چند فرزند شهيد يا چند شهيد به انقلاب و اسلام هديه داده اند فراوانند. صبر و شكيبايي مادران، آرامش بخش ديگر خانواده ها بود. زنان انقلابي امروز، همان بانوان كربلايي هستند كه زينب وار از امام خويش دفاع مي كنند. مبارزه در راه آرمان ها و اسلام را بر آرامش و قرار مادي ترجيح مي دهند. و چون ام وهب استوار و راست قامت خم به ابرو نمي آورند. در سال هاي جنگ يك بار چند شهيد را با هم براي تدفين آورده بودند. غوغاي عجيبي بود. يكي از مادران بيش از همه بي تابي مي كرد. تلاش براي آرام كردن او چندان نتيجه بخش نبود. ناگهان زني كه چادر دور كمر گره زده بود پيش آمد و در گوش او چيزي گفت كه آرام شد و او را با خود همراه كرد. بعد معلوم شد كه او مادر شهيد است و اكنون پنجمين شهيد او را آورده بودند تا به خاك بسپارند. مادر، پنجمين شهيدش را با دست هاي خود در مزار نهاد و صبور و آرام بالا آمد و گفت: «پسر من نرفته است. اين جوانان -اشاره به جوانان و همرزمان شهيد- پسران من هستند. آنها عزيزتر از علي اكبر امام حسين(ع) كه نيستند». آنگاه سمت سخن را عوض كرد و گفت: «عزيزان من! جبهه كربلاست؛ امام حسين را تنها نگذاريد». (2) منابع: 1- زن؛ جبهه ديروز، جبهه امروز. دكتر محمدرضا سنگري 2- جهاد و شهادت طلبي زنان از ديدگاه امام خميني و مقام معظم رهبري. زينب اكبري منبع: خبرگزاری فارس، چهارشنبه 22 اردیبهشت 1389