Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 146812
تاریخ انتشار : 1 خرداد 1389 0:0
تعداد مشاهدات : 100

احمدرضا شاهوردي عضو مركز تحقيقات گياهان دارويي دانشگاه علوم پزشکي تهران

نانوذرات مغناطيسي پايدار سامانه هاي دارورساني توليد شد

محققان دانشکده داروسازي دانشگاه علوم پزشکي تهران با استفاده از عصاره گياهان و روش سنتز سبز موفق به تهيه نانوذرات مغناطيسي پايدار براي استفاده در حوزه هاي پزشکي و دارورساني شدند...
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: محققان دانشکده داروسازي دانشگاه علوم پزشکي تهران با استفاده از عصاره گياهان و روش سنتز سبز موفق به تهيه نانوذرات مغناطيسي پايدار براي استفاده در حوزه هاي پزشکي و دارورساني شدند. به گزارش سرويس فن آوري ايسنا، دكتر احمدرضا شاهوردي، عضو مركز تحقيقات گياهان دارويي دانشکده داروسازي دانشگاه علوم پزشکي تهران در پژوهشي به پوشش دادن نانوذرات مغناطيسي Fe3O4 به وسيله طلا با عصاره هيدروالکي گياه اکاليپتوس پرداخته است. اين نانوذرات کاربردهاي گوناگوني به خصوص در علوم پزشکي دارند. براي استفاده مطلوب از اين نانوذرات، بايد سطح اين ذرات پايدار باشد و امکان اتصال داروها و ساير مواد به آنها وجود داشته باشد. وي در تشريح اين طرح گفت: «استفاده از عصاره گياهان و يا به عبارتي روشي که به سنتز سبز معروف است، علاوه بر اينکه سبب احياي يون طلا در حضور نانوذرات مغناطيسي Fe3O4 مي شود، بلکه مي تواند سطوحي را به همراه داشته باشد که داراي گروه هاي فانکشنال شيميايي مانند کربوکسيل باشد.» عضو مركز تحقيقات گياهان دارويي دانشکده داروسازي در زمينه احياکننده هاي گياهي گفت: «بسياري از احياکننده ها وقتي در حضور نانوذرات سنتز شده Fe3O4 مورد آزمايش قرار مي گيرند توانايي احياي طلاي خود را از دست داده و يا در شرايط پيچيده تري، مي توان آنها را به منظور احياي طلا به کار گرفت. در حالي که استفاده از عصاره اکاليپتوس اين مشکل را ندارد.» وي در پايان خاطر نشان کرد: «در حال حاضر موفقيت ما در حد سنتز نانوکامپوزيت متشکل از Fe3O4 و طلا بوده است و هم اکنون مشغول تحقيقات جديدي روي جداسازي فرم Fe3O4 مغناطيسي با پوشش طلا از اين نانوکامپوزيت ها هستيم که مي توان به مقاومت و پايداري آنها در شرايط مختلف فيزيک وشيميايي اطمينان بيشتري داشت.» جزئيات اين پژوهش که با همکاري دکتر محسن اميني و مهندس عمادالدين هراتي فر با حمايت هاي مرکز تحقيقات گياهان دارويي دانشگاه علوم پزشکي تهران و دانشکده علوم مواد دانشگاه تربيت مدرس انجام شده، در مجله Journal of Nanomaterials با كد 962021 (صفحات 5-1 ، سال 2009) منتشر شده است.