Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 147296
تاریخ انتشار : 14 خرداد 1389 0:0
تعداد مشاهدات : 55

آيت‌الله جوادي آملي

امام خميني (ره) دين را از صفحه كتاب به صحنه جامعه آورد

امام خميني (ره) نه تنها مسائل متنوع فردي و اجتماعي دين را به صفحه كتاب آورد، علاوه بر آن كوشيد تا دين را از صفحه كتاب بيرون آورد و در صحنه جامعه پياده كند...
خبرگزاري فارس: استاد حوزه علميه قم گفت: امام خميني (ره) نه تنها مسائل متنوع فردي و اجتماعي دين را به صفحه كتاب آورد، علاوه بر آن كوشيد تا دين را از صفحه كتاب بيرون آورد و در صحنه جامعه پياده كند. به گزارش خبرگزاري فارس از قم و به نقل از مركز خبر حوزه، آيت الله عبداالله جوادي آملي در نوشتاري با عنوان «امام خميني (ره)، وارث انبيا» به بررسي ابعاد مختلف شخصيت اين رهبر الهي پرداخته است. در قسمتي از اين مقاله كه در شصت ونهمين شماره ماهنامه« نامه جامعه» منتشر شده است چنين مي خوانيم: امام خميني پس از انبياي الهي و ائمه معصومين(ع)، خليفه حق و مظهر اين نام الهي بود. او در زمينه هاي علمي، به حسب قدر وجودي و تعين هستي خاص خويش، مظهر اسم «عليم» بود و در زمينه هاي عملي، مظهر اسم «قدير»؛ و چون در راه دين، گام برداشت و تمام هجرت و جهاد و اجتهاد او براي برافراشتن «كلمةالله» بود: «لتكون كلمة الله هي العليا»، پس او به قدر سعه وجودي خود، مظهر «حي قيوم» گشت. * امام خميني(ره)، «مهندس معمارِ» اسلام برخي، راه اسلام را مهندس گونه مي روند و عده اي، مهندسي شان با معماري آميخته است. تفاوت «مهندس محض» با «مهندس معمار» اين است كه يك مهندس، بر روي صفحه كاغذ نقشه مي كشد و تنها با قلم و كاغذ و ترسيم خطوط رياضي سر و كار دارد و اگر چه مي فهمد كه چه مي كند و چه نقشه اي مي كشد، ولي كار او منحصر به طرح نقشه در چهره كاغذ است؛ ولي مهندس معمار، علاوه بر آنكه با قلم خود نقشه مي كشد، آنچه را كه ترسيم كرده، در صحنه ساختمان نيز پياده مي كند و روشن است كه چنين مهندسي، به مراتب قوي تر و دقيق تر از كسي است كه تنها بر روي كاغذ قلم مي زند؛ زيرا كه علم يكي در حد تئوري است، اما آن ديگري با اجراي آن طرح و نقشه، كمال و نقصان آن را در خارج مي يابد و به زواياي نقشه خود آگاهي بيشتري خواهد داشت. حضرت امام خميني نه تنها «مهندس اسلام» بود، «معمار اسلام» نيز بود؛ ايشان نه تنها فهميد كه دين درباره مسائل متنوع فردي و اجتماعي و نيز درباره شئون گوناگون مطالب اجتماعي چه مي گويد و آنها را به صفحه كتاب آورد، علاوه بر آن كوشيد تا دين را از صفحه كتاب بيرون آورد و در صحنه جامعه پياده كند. او معماري بود كه بر اسلوب هندسه اسلام شناسي، ساختمان عظيمي را پي افكني كرد و بالا آورد و آن را چون «بنيان مرصوص» ساخت. * ارتباط خاص امام خميني(ره) با خداوند امام راحل اين ارتباط ويژه با خداوند را به خوبي حفظ كرد و لذا در سخت ترين و شديدترين شدائد پيش از انقلاب و در هنگام انقلاب و پس از آن، اگر راه هاي عادي را كه همان علل و اسباب معهود باشد بسته مي ديد، نااميد نمي شد؛ زيرا آن راه غيبي هميشه باز است. اگر به ايشان خبر مي رسيد كه 72 نفر از برجسته ترين خدمتگزاران انقلاب اسلامي در انفجار دفتر مركزي حزب جمهوري اسلامي شهيد شدند، تحمل مي كرد؛ يا اگر مي گفتند نيروهاي بيگانه از دريا و زمين و هوا به ايران اسلامي تهاجم كرده اند، آرام بود. در ادامه آيت الله جوادي آملي آورده است: اين كدام قدرت بود كه دل و جان او را آرام مي ساخت؟ جز همان راه غيبي؟ و همين آرامش و همين ارتباط خاص امام (ره) با خداوند بود كه انقلاب اسلامي را به ثمر رساند. * دهه غيب و دهه شهود امام (ره) امام خميني يك سير تاريخي دارد كه مورخان مي توانند درباره او و تاريخ زندگي اش سخن بگويند؛ اما در زندگي 90 ساله پربركت ايشان، دو دهه بسيار مهم وجود دارد كه مخصوص ايشان است و ديگران ندارند؛ دهه اول، كه دهه انس او به جهان «غيب» و «عرفان»است و دهه دوم كه دهه انس او به عالم «شهادت» و «رهبري» است.