Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 147927
تاریخ انتشار : 29 خرداد 1389 0:0
تعداد مشاهدات : 58

دکتر مهروز ملک متخصص رادیولوژی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران

نانو مغناطیس برای تشخیص بافت سالم از سرطانی طراحی و ساخته شد

روش متداول در مرحله بندی و درمان سرطان های مختلف از جمله سرطان پستان، جراحی بافت بدخیم و بیرون آوردن غدد لنفاوی است که احتمال درگیری آنها می رود...
تهران ، شبکه خبر ، علمی فرهنگی هنری - علمی 29 خرداد 1389: نوعی نانومغناطیس برای تشخیص بافت سالم از سرطانی غدد لنفاوی به همت پژوهشگران دانشگاه صنعتی شریف طراحی و ساخته شد. دکتر مهروز ملک متخصص رادیولوژی و عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران، با اشاره به نتایج مثبت این آزمایش در نمونه های حیوانی گفت: روش متداول در مرحله بندی و درمان سرطان های مختلف از جمله سرطان پستان، جراحی بافت بدخیم و بیرون آوردن غدد لنفاوی است که احتمال درگیری آنها می رود. وی با توجه به عوارض متعدد برداشتن غدد لنفاوی افزود: روش های معمول تصویر برداری به میزان50 تا60 درصد، سرطانی بودن غدد لنفاوی را نشان می دهد که برای اطمینان جراح کافی نیست بنابراین بافت مشکوک کاملا برداشته می شود در حالی که ممکن است این بافت یا بخشی از آن سالم باشد. دکتر ملک تصریح کرد: تشخیص دقیق میزان درگیری این بافت و حفظ غدد لنفاوی سالم اهمیت زیادی در کاهش عوارض درمان و همچنین در تعیین پیش آگهی بیماری و نوع درمان دارد. پژوهشگر طرح میزان دقت تصویر برداری به کمک نانوذرات مغناطیسی را تا 98 درصد در اندازه دست کم2میلیمتری بیان کرد و گفت: نانو ذرات مغناطیسی که به شکل تزریق داخل وریدی یا زیرجلدی وارد بدن و در فضای بین بافتی و سپس لنف وارد می شود. وی اضافه کرد: در صورتی که کارکرد گره لنفاوی درست باشد، در آنجا سلول ها نانو ذرات مغناطیسی را می بلعند و در تصویر ام آر آی ظاهر می شود اما در غدد لنفاوی سرطانی به علت جایگزینی بافت با سلول های بدخیم، گره لنفاوی قادر به جذب ذرات مغناطیسی نیست و همین امر تشخیص بافت سالم و درگیر را ممکن می کند. وی افزود: این روش در انواع نمونه های حیوانی آزمایش شده و نتایج کاملا رضایت بخش بوده به گونه ای که کیفیت و کارآیی آن در حد نمونه های معتبر خارجی است. دکتر حمید رضا مداح حسینی، استاد دانشگاه شریف و مدیر طرح نیز در مصاحبه با خبرنگار ما گفت، با توجه به قیمت بالای این ماده که به عنوان روش تشخیصی نسل آینده به شمار می رود، دانشگاه علوم پزشکی تهران ساخت نانو مغناطیس های مورد نیاز را در طرحی تحقیقاتی با حمایت ستاد نانو فناوری به دانشگاه صنعتی شریف سپرد. وی افزود: با هدایت3پایان نامه دکتری و6 کارشناسی ارشد، در نهایت موفق شدیم این ماده را با مشخصاتی که هم اکنون تعداد معدودی از شرکت های تولیدی مطرح آن را تولید می کنند، در دانشگاه بسازیم. دکتر مداح حسینی با احتساب قیمت نمونه های معمول خارجی که بالغ بر20دلار در هر سی سی می شود و نیاز به تزریق حدود50 سی سی از این ماده در هر بار تصویر برداری در مرحله کاربرد در انسان گفت: نمونه خارجی هزینه زیادی را به بیماران تحمیل خواهد کرد در حالی که ما در مقیاس آزمایشگاهی که گرانتر از مرحله تولید تجاری است، نانومغناطیس مورد نیاز را با یک دهم قیمت خارجی و با همان مشخصات به دست آورده ایم. عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شریف از جمله پیچیدگی های این دستاورد را ایجاد رفتار سوپر پارامغناطیسی (متصل نشدن ذرات مغناطیسی در ابعاد نانو در شرایط عادی و حساسیت بالای آنها به میدان مغناطیسی)، داشتن ابعاد قابل تزریق و جذب در بافت مورد نظر و همچنین پوشش دهی با کمک پلیمر سازگار با بدن بیان و اضافه کرد: علاوه بر مشخصات فنی، هر ماده ای که در بدن تزریق می شود نباید موجب ایجاد لخته یا سمیت سلولی شود که این کار روش های تولید را بسیار پیچیده می کند. رضا احمدی، دانشجوی دکتری و پژوهشگر دیگر طرح نیز در مصاحبه با خبرنگار ما روش تولید نانوذرات مغناطیسی را از راه هم رسوبی و حرارتی بیان کرد و گفت: این ذرات با اندازه های20تا30و همچنین70 تا100نانومتر تولید شد که برای تصویربرداری از غدد لنفاوی و کبد مناسب است. وی افزود: اندازه ذرات برای تعیین بافت مقصد اهمیت دارد، بنابراین باید محلولی یکنواخت از ماده نانومغناطیسی در اندازه مورد نظر تهیه کرد و با پوشش پلیمری مانع از سمیت بافتی آن شد. احمدی دستیابی به اندازه مورد نظر ذرات را مهار شرایط تولید نظیر دما، PH و نرخ افزایش واکنشگرها برشمرد و گفت: در این طرح نوآوری هایی نیز داشتیم که شامل استفاده از منگنز برای بهبود خواص مغناطیسی و نیز به کارگیری محلول واسطه لیپی یودول به عنوان ماده زیست سازگار می شد. کاربرد ذرات مغناطیسی در تصویر برداری ام آر آی روش نوینی است که توجه مراکز تحقیقاتی معتبر را به خود جلب کرده است. از آنجا که این مواد ارزش افزوده بسیاری دارد، تولید آنها در داخل کشور نه فقط موجب ارزان تر شدن قابل توجه استفاده از روش های جدید درمانی و تشخیصی می شود بلکه راه را برای حرکت در مرزهای دانش و نیز صادرات محصولات پیشرفته باز خواهد کرد.