Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 148216
تاریخ انتشار : 7 تیر 1389 0:0
تعداد مشاهدات : 7

دكتر شهرام برزگر یکی از محققان اين طرح

نانوذرات صنعت لاستيك سازي با استفاده از پوست خرچنگ توليد شد

محققان دانشگاه صنعتي جندي شاپور دزفول به روشي ساده و ارزان قيمت براي سنتز نانومواد اکسيد هاي فلزي با استفاده از مواد طبيعي و ضايعات کشاورزي و غذايي دست يافتند...
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: محققان دانشگاه صنعتي جندي شاپور دزفول به روشي ساده و ارزان قيمت براي سنتز نانومواد اکسيد هاي فلزي با استفاده از مواد طبيعي و ضايعات کشاورزي و غذايي دست يافتند. به گزارش سرويس پژوهشي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، دكتر شهرام برزگر از محققان اين طرح گفت: در اين پژوهش از کيتوسان - كه ماده اي طبيعي است - به عنوان ماده اوليه قابل دسترس و همچنين از روش حرارتي (سنتز سبز) به عنوان ساده ترين روش سنتز براي توليد نانوذرات اكسيد روي استفاده شده است. وي افزود: صنايع لاستيک سازي، بتون، بهداشتي، دخانيات، غذايي، الکترونيک و زيست حسگرها از صنايع مهمي هستند که با اين پژوهش تحول بزرگي را تجربه مي کنند. پلي ساکاريد کيتوسان منشاء زيستي دارد و از پوست خرچنگ به دست مي آيد. اين پلي ساکاريد به دليل حضور گروه هاي عاملي قابليت جذب يون هاي فلزي را دارد. محققان در اين پژوهش با انجام واكنش هاي شيميايي و اصلاح ساختار کيتوسان، هيدروژلي را تهيه كرده و آن را در آون خشک و سپس پودر كرده اند. ميزان تورم و سرعت تورم هيدروژل را در محلول کلريد روي اندازه گرفته اند. در نهايت، براي تهيه ي نانو ذرات اکسيد روي، مقداري هيدروژل را در محلول حاوي کلريد روي ريخته و در مدت زمان معيني بهم زده و سپس هيدروژل حاوي يون فلزي روي را فريز و خشك كرده و سپس تيمار حرارتي داده اند و بدين گونه نانوذرات اكسيد روي به دست آمده است. براي تعيين اندازه ذرات از دستگاه هاي XRD و TEM استفاده و مشخص شده است که اندازه ذرات به دست آمده کوچک تر از 50 نانومتر هستند. با اين تحقيق، امکان سنجي استفاده از پلي ساکاريد کيتوسان به عنوان نانوراکتور در سنتز نانوذرات اکسيد روي بررسي شده و نانوذراتي کوچک تر از 50 نانومتر با روش حرارتي توليد شده است. روش به کار رفته نسبت به روش هاي موجود، روشي آسان بوده که در آن از مواد اوليه ساده و در دسترس استفاده شده است. دکتر علي پورجوادي و مهندس پدرام جاجرمي از همکاران اين پژوهش بودند که جزئيات کار پژوهشي آنها در مجله Journal ofAppliedPolymer Science(جلد 117، صفحات 1040- 1035، سال 2010) منتشر شده است.