Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 148757
تاریخ انتشار : 23 تیر 1389 0:0
تعداد مشاهدات : 187

اميد به زندگي پس از انقلاب

محمد داوود محمدي
محمد داوود محمدي اميد به زندگي از حدود 56 سال در سال 1357 به حدود 73 سال در بين زنان و72 سال براي مردان ، رسيده است. همچنين اين شاخص از70 سال در1379 به71/4 و71/7 سال در سال هاي1383 و1384 و به72 سال در سال1385 رسيده است. مهم ترين علل افزايش اميد به زندگي در سال هاي اخير کاهش مرگ و مير کودکان زير پنج سال ، افزايش دسترسي مردم به خدمات بهداشتي ، افزايش سطح سواد و ايجاد تسهيلا ت در مناطق روستايي است. نرخ مرگ و مير کودکان زير يک سال از100 مورد در هزار تولد زنده در سال1357 به53مورد در هزار تولد زنده در سال1369 و28/6 مورد در هزار تولد زنده در سال1379 رسيد. به عبارت ديگر، طي يک دوره25 ساله، شاخص ياد شده به يک سوم کاهش يافته است. قبل از انقلاب،237 نفر در هر100 هزار زايمان از بين مي رفتند که امروز اين رقم به23 رسيده است. در همين مدت زمان ، مرگ و مير ناشي از بيماري مهلک سل از240 در100 هزار به13 رسيده و کاهشي بيش از20 برابر داشته است و اين آمار تنها بخشي از شرح خدمات نظام مقدس جمهوري اسلامي در طول دوران پس از انقلاب است. پوشش جمعيتي نظام شبکه بهداشتي و درماني کشور، در سال1382 حدود 20 ميليون نفر بوده است. ميزان مرگ و مير کودکان زير يک سال24/2 مورد در هزار تولد زنده در سال 1382 بوده که نسبت به سال1372 37/2() به حدود13 مورد در هزار تولد زنده کاهش يافته است. فعاليت هاي گسترده مربوط به گسترش پوشش شبکه مراقبت هاي اوليه بهداشتي در دهه 1360 و تداوم آنها باعث شده است که جمهوري اسلا مي ايران در ارتباط با کاهش مرگ و مير کودکان به موفقيت هاي چشمگيري نايل شود. از سوي ديگر، با گسترش سطح دسترسي به خدمات بهداشتي اوليه، به تدريج علل مرگ کودکان تغيير کرده و ساز و کارهاي اجتماعي و نحوه ارائه خدمات بهداشتي، نقش تعيين کننده تري در اين خصوص يافته اند. همچنين از جمله عوامل کاهش مرگ و مير کودکان، ايجاد مصونيت فعال در کودکان گروه سني زير يک سال است که با تجويز نوبت هاي ضروري واکسن ها و اتمام آن پيش از رسيدن به يک سالگي و پايدار نگه داشتن سطح ايمني با تجويز داروهاي يادآوري در گروه هاي سني بالا تر بوده که اين امر موجب تقليل قابل توجه موارد ابتلا ، مرگ و مير و معلوليت هاي ناشي از بيماري هاي ديفتري، کزاز، سياه سرفه، سرخک، فلج اطفال، سل و هپاتيت “A “ شده است. به اين ترتيب با توجه به اقدام هاي گسترده صورت گرفته، پوشش واکسيناسيون کودکان در کشور به خوبي توسعه يافته است. به طور مثال، راهبرد کنترل سرخک که بر پايه تزريق واکسن سرخک در سن 9ماهگي و تزريق دوم آن در سن15 ماهگي شکل گرفته است باعث شده نسبت کودکان زير يک سال که در برابر بيماري سرخک واکسينه شده اند از 85 درصد در سال 1369 به 96 درصد در سال 1380 افزايش يابد که فراتر از هدف پيش بيني شده 92 (درصد تا پايان سال1379 ) در برنامه توسعه هزاره است. هدف تعيين شده براي بهبود سلا مت مادران، کاهش نرخ مرگ و مير آنها به يک چهارم ميزان آن طي سال هاي1369 تا1394 است. دو شاخص عمده در اين خصوص مطرح شده اند که عبارت اند از : نرخ مرگ و مير مادران و نسبت زايمان هاي انجام شده توسط افراد ماهر.مرگ و مير مادران به دليل عوارض بارداري و زايمان يکي از شاخص هاي مهم توسعه است. اين شاخص نشان مي دهد که به ازاي هر صد هزار تولد زنده چند نفر از مادران در طول دوران بارداري و زايمان و تا42 روز پس از زايمان به دليل عوارض بارداري و زايمان جان خود را ازدست مي دهند. نرخ مرگ و مير مادران درصد هزار تولد زنده در سال1355 ، به ميزان237 مورد در هر صد هزار تولد زنده بوده که به91 مورد در سال1368 و37/4 مورد در سال1376 و 24/6 مورد در سال1384 کاهش يافته است. اين روند کاهش حاکي از آن است که ظرف مدت زمان باقي مانده تا سال1394 ، دستيابي به اين هدف امکان پذير است که به18 تا22 مورد مرگ و مير مادران در هر صد هزار تولد زنده برسيم.کاهش تلفات مادران، ارتباط مستقيمي با افزايش سطح آگاهي جامعه، بالا رفتن سطح سواد زنان، افزايش مشارکت زنان در اجتماع و تسهيل در دسترسي به خدمات تنظيم خانواده، مراقبت هاي دوران بارداري و زايمان ايمن در اثر گسترش شبکه ها و مراکز بهداشتي و درماني دارد. به طوري که نسبت تولدهايي که توسط افراد ماهر انجام مي شود از70 درصد در سال1368 به حدود89/6 درصد در سال1379 افزايش يافته که بسيار بيشتر از شاخص پيش بيني شده در اهداف توسعه هزاره 77 (درصد) براي سال1394 است. به اين ترتيب مي توان گفت که تنها طي40 درصد از زمان پيش بيني شده براي دستيابي به اين هدف، بيش از280 درصد آن محقق شده است. * منبع: www.resalat-news.com، دوشنبه 12 بهمن 1388