Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 148863
تاریخ انتشار : 26 تیر 1389 0:0
تعداد بازدید : 495

ایجاد معنویت، ایثار و شهادت طلبی

مفاهیم و اصطلاحات معنویات، ایثار، جهاد و شهادت و پدیده هایی نامفهوم و غریب و بیگانه در رژیم منحط پهلوی بودند. محیط غرق در فساد و شهوات رژیم پهلوی، هواهای نفسانی را بر عقل ها و قلب ها غلبه داده و حاکم کرده بود. اسیر دنیا و مادیات شدن و تمام هم و غم خود را مصرف شکم پرستی، راحت طلبی و رفاه و لذت کردن، از ویژگی های بارز آن دوران بود و جایی برای معنویت باقی نگذاشته بود. جوانان عمدتاً به چیزی جز خوشی و لذت و لهو و لعب فکر نمی کردند. گوش دادن به موسیقی های مبتذل شرکت در مجالس لهو و لعب و رقص و آواز، روابط بی بند و بار و نامشروع بین زنان و مردان و دختران و پسران، دیگر مجالی برای ظهور و عرصة ایثار و شهادت نگذاشته بود. به برکت پیروزی انقلاب اسلامی و در اثر تغییر ارزش ها و تحولات جوانان، دستاورد بزرگ دیگری حاصل گردید و آن به وجود آمدن روح معنویت و ایثار بین مردم، خصوصاً جوانان عزیز کشور بود. جوانان این مرز و بوم اعم از دختر و پسر، نه تنها به محیط فاسد دوران پهلوی پشت پا زدند، بلکه با تحولی که در آنان به وجود امد، انسان های وارسته و متدینی شدند که معنویت و ایثار و شهادت و شهادت طلبی در اعماق وجود آنان نفوذ و رسوخ کرد. هر چند برخی جوانان در اثر تربیت غلط خانوادگی و محیط نامساعد زندگی و یا اراده و میل خود، توفیق قرار گرفتن در جرگة این دسته از جوانان را پیدا نکردند، اما به هر حال قشر عظیمی از جوانان کشور در اثر انقلاب متحول شده و به معنویت و مقامات انسانی والایی دست یافتند. این معنویت که در جوانان به وجود آمده بود، نه از روی تظاهر و ریا بود و نه از سر پیری و ناتوانی که بگوییم در جوانی هر کاری که خواسته اند کرده اند و حالا سر پیری و از ناتوانی روی به خدا و معنویت آورده اند. آنان در نهایت اخلاص و در عنفوان جوانی و تنها به واسطة مبارزه با هواهای نفسانی به این مقامات عالی رسیدند. عشق به خدا و محو در جمال او شدن، وصال حق را طلبیدن، عشق و محبت به ائمه معصومین(ع) مناجات و نماز شب، از جلوه های معنویت این جوانان بود. برای شناخت معنویت و اخلاص این عزیزان، بهترین کار مراجعه به احوالات آن ها در خلوت خویش و در روزها و لحظات آخر عمرشان می باشد. وصیت نامة آن دسته از این عزیزان که به فوز شهادت نائل شده اند، گویای احوال درونی آنان است. قلم را به حریم مقدس وصیت نامة این عزیزان می بریم و رشته سخن را به حالات درونی آنان که بی هیچ شائبه ای به سخن درآمده اند، می سپاریم. شهید حسین موحد رستگار: «احساس می کنم که آخرین کلامم را روی صفحة کاغذ می نویسم و بسیار خوشحالم و از خوشحالی در پوست خود نمی گنجم. احساس می کنم خدا با من است. احساس می کنم ضیافت ائمه اطهار و اولیاء الله برایم آماده شده است. احساس می کنم شهدا را می بینم. احساس می کنم لحظه ای دیگر در کنارشان جای خواهم گرفت.»١ شهید مجید احمدی: «به نام او که زنده به اویم و رفتنم به سوی اوست، بودنم، وجودم، تمام هستی ام، معشوقم، معبودم و راه و هدفم اوست. با ذره ذره وجودم، با رگ و پوستم و با قلبم احساسش می کنم، اما افسوس که احساسم را نمی توانم بیان کنم.»٢ شهید حسینعلی اشرفیان: «خدایا این روح پریشان، درد دل دردمندی فقیر و بی نوایی اسیر و مستمندی سراپا تقصیر و سوز و گذار، عبدی است که تنها آرزویش رسیدن به وصال توست. این شرمندة ناتوان، این عبد کوچک، آرزویی جز یافتن مغفرت و بخشایش تو ندارد و برای او میلی جز پرواز به کوی تو نیست.»٣ شهید محمد مصطفوی: «خدایا! به من ایمانی عطاکن که همیشه حضور تو را در قلبم احساس کنم. معبودم! مرا به نفسم وامگذار و حب خودت را در دلم جای ده و مرا از لذت های دنیا دور بدار.»٤ شهید محمد داودیان: «خدایا تو می دانی که شهادت من به خاطر پست و مقام نیست. به خاطر تکبر و خودپسندی و عجب و ریا نیست. شهادت من به خاطر عشق تو و عشق به راه توست. از تو می خواهم مرا از یاران صالحین اسلام قرار دهی و در راه خودت به شهادت برسانی.»٥ همین معنویت ها بود که جوانان عزیز کشور ما را به مرزهای ایثار و شهادت طلبی رسانده و آنان را به آن طرف مرز، که سرزمین عشق و عاشقی و شهود و وصال حق بود، عبور داد. سرزمینی که قابل وصف نیست، فقط باید رفت و دید تا بتوان آن را فهمید و احساس کرد. عشق به دیدار حق و شهادت در راه او، منتهای آرزوی جوانان بود. آن ها مشتاقانه و صادقانه از خداوند متعال طلب شهادت می کردند. این ایثار و گذشت و شهادت طلبی ها دنیا را تکان داد و مسلمین جهان را متوجه خود ساخت. وجود این فضای معنوی و شهادت طلبی، دیگران را به غبطه و حسرت انداخت. عدنان ذکری الحسینی امام جمعه مسجد ملبورن استرالیا در سفر به ایران با دیدن این صحنه ها و فضای معنوی گفت: «وقتی پیرمرد مسلمانی را دیدم که می گفت سه تن از فرزندانش را در جبهه های حق علیه باطل تقدیم اسلام کرده و خودش نیز با این که هفتاد سال از عمرش می گذرد، آرزوی رفتن به جبهه و شهادت در راه خدا را دارد، با خود گفتم ای کاش من هم در میان این مردم فداکار و دلیر بودم و در خاک مقدس این سرزمین، تحت لوای اسلام به شهادت می رسیدم.»٦ شهادت تعداد زیادی از جوانان برومند این کشور اگرچه از جهتی مایة تأسف و تأثر و خسران جامعه است که چنین عزیزانی را از دست می دهد، اما از جهت دیگر، مایه افتخار و سعادت است و خود به عنوان یک دستاورد مهم دیگری محسوب می شود که این جوانان به برکت انقلاب اسلامی توانستند با بهترین و والاترین شکل مرگ یعنی شهادت، از دنیا هجرت و به جهان ابدی سفر کنند، آن ها خود به فوز ابدی و سعادت جاوید رسیدند و با رفتنشان، پایه های اسلام و انقلاب را مستحکم کردند. در این مورد امام خمینی(ره) می فرمایند: «این نهضت اسلامی برای این دسته، این تحول را به بار آورده که اشخاصی که اصلاً وارد این کارهای جنگی نبوده اند، یک دفعه متحول شده اند و اشخاصی که جنگی شده اند و اشخاصی که در راه اسلام فداکاری کرده اند و شهید داده اند و من در عین حالی که بسیار متأسفم از این عزیزانی که از دست ما رفته اند، ولیکن مباهات می کنم به این تحولی که برای آن ها پیدا شده است.»٧ پی نوشت: ١- سخن آشنا (گزیده ای از وصیت نامه های شهدای گررانقدر جنگ تحمیلی) ، ص ٣٤ ٢ - همان، ص ٨٢ ٣- همان، ٨٣ ٤- همان، ٧٩ ٥- همان، ص ٨٠ ٦- معاونت فرهنگی سازمان تبلیغات اسلامی، انقلاب اسلامی ایران در چشم انداز دیگران، ٣٨ ٧ - در جستجوی راه از کلام امام، دفتر دهم، ص ٣٨٢ (سخنرانی مورخ ١٦/١٢/١٣٥٨) * منبع : ٩٢ دستاورد انقلاب اسلامی ایران، ص ١٦٥