Index
ورود کاربر
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 150978
تاریخ انتشار : 20 شهریور 1389 0:0
تعداد مشاهدات : 67

اللهيار گرامي معاون پژوهشي دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي

ثبت بين المللي نوآوري آناليز سه بعدي ايمپلنت هاي دنداني

اين نوآوري در حوزه ايمپلنت هاي دنداني و با استفاده از روش المان محدود(finite Element Method) انجام شده است...
خبرگزاري دانشجويان ايران - تهران: معاون پژوهشي دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي تهران از ثبت اولين نوآوري در حوزه آناليز سه بعدي ايمپلنت هاي دنداني اين دانشکده در خارج از کشور خبر داد. دکتر اللهيار گرامي در گفت وگو با خبرنگار علمي ايسنا، منطقه علوم پزشکي تهران، اظهار داشت: اين نوآوري در حوزه ايمپلنت هاي دنداني و با استفاده از روش المان محدود(finite Element Method) انجام شده است. وي ادامه داد: روش المان محدود به منظور بررسي اثر پارامترهاي مختلف بر يک محيط تحت بررسي، به کار مي رود. پارامترها مي توانند طيف وسيعي از نيرو و تنش تا حرارت و ... را شامل شوند و محيط مورد بحث مي تواند شامل اجسام و غيره باشد. عضو هيأت علمي دانشگاه علوم پزشکي تهران در ادامه متذکر شد: مشابهت مدل مورد استفاده در روش المان محدود و واقعيت موجود يکي از مهمترين اصول اين نوآوري است. وي در ادامه به لزوم وجود يک مدل 2 يا 3 بعدي براي انجام آناليزها اشاره كرد که مشابهت مدل با واقعيت در آن داراي اهميت زيادي است. معاون پژوهشي دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي تهران ضمن اشاره به نبود چنين بخش مهمي در مدل هاي به کار گرفته شده از آناليزهاي موجود تصريح كرد: نوآوري حاضر به ارائه يک مدل سه بعدي از osseointegration(پيوند استخواني) پرداخته است. وي با تشريح دو ويژگي مهم اين مدل ادامه داد: اولا مي توان به کمک آن درصدهاي مختلف osseointegration را مدل كرد و دوما اين که اين ساخت در هر بخشي از مدل موجود در جايگاه متفاوتي قرار دارد و مي توان در نظر گرفت که در هر سطح عمومي قسمت هاي متفاوتي از ايمپلنت توسط آن پوشيده شده است. عضو هيأت علمي دانشگاه علوم پزشکي تهران ادامه داد: اين روش يک Line تحقيقاتي است که از سال 1371 شروع و با معرفي نرم افزارهاي مختلف طي اين 18 سال، روز به روز گسترش يافته است. در اين روش که ابتدا در علوم مهندسي هوا فضا معرفي شد و نهايتا به ساير علوم گسترش يافت، محيط مورد نظر به طور تئوريک به اجزاي کوچک تري (المان) تقسيم مي شوند که مساله موجود در آن ها حل مي شود و نهايتاً پاسخ مناسبي براي کل محيط مورد مطالعه ارائه خواهد شد. دکتر گرامي ادامه داد: عدم وجود ساختار osseointegration در مدل هاي سه بعدي سبب فاصله گرفتن آن مدل ها از واقعيت کلينيکي و ارائه پاسخ هاي خارج از انتظار در اين روش مي شود، چرا که در حال حاضر در تمام مدل هاي موجود ايمپلنت ها و استخوان فک در سراسر طول ايمپلنت به هم چسبيده اند. وي در ادامه توضيح داد: در سال 2007 ضمن دعوتي که در دانشگاه اوکراين براي سخنراني در مورد بحث مدل سازي سه بعدي و روش المان محدود که براي دانشجويان PHD رشته مکانيک و استادان اين گروه انجام شد، اين مدل ارائه شد که به دنبال تائيد آن در اين گروه، تصميم به ثبت اين patent گرفته شد و بعد از مطالعات مفصل و حدود 18 ماه موفق به ثبت آن شد. عضو هيأت علمي دانشگاه علوم پزشکي تهران تصريح کرد: اين ثبت خارجي پس از ارائه به معاونت پژوهشي وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکي مورد تائيد قرار گرفت و به عنوان اولين نوآوري ثبت شده دانشکده دندانپزشکي در خارج از کشور در نظر گرفته شد. دکتر گرامي با اشاره به تفاوت در ثبت داخلي و خارجي نوآوري ها افزود: در خارج از کشور اين به مانند يک مقاله که در آن مطلب جديدي ادعا شده است، نوشته مي شود و کساني را به عنوان وکيل با تجربه در ثبت نوآوري ها انتخاب مي كنيم تا پيگير دفاع از اين پديده باشند و نهايتا پس از داوري هاي مختلف به ثبت آن بپردازند که در داخل کشور اين قسمت وجود ندارد و در بعضي موارد نوآوري ها مورد دقت نظر کافي قرار نمي گيرند. معاون پژوهشي دانشکده دندانپزشکي دانشگاه علوم پزشکي تهران با اشاره به اين مطلب که مدتي است ايمپلنت هاي دنداني براي جايگزيني دندان هاي از دست رفته به دندانپزشکي معرفي شده اند و مورد استفاده بيماران قرار مي گيرند، بيان داشت: طبيعتاً اين روش ها مسير خود را در تحقيقات بيومکانيک باز كرده اند و متخصصين ايمپلنت به اين حقيقت پي برده اند که در بهترين حالت، ايمپلنت هاي دنداني به استخوان فک نچسبيده و فاصله کمي با آن دارند که توسط osseointegration در درصدي از اين فضا اشغال شده است.