Index
Telegram RSS ارسال به دوستان نسخه چاپی ذخیره خروجی XML خروجی متنی خروجی PDF
کد خبر : 151065
تاریخ انتشار : 23 شهریور 1389 0:0
تعداد بازدید : 255

صنعت ارتباطات ، از هيچ تا همه چيز

انقلاب اسلامي ايران اكنون پس از 30 سال، انقلاب هاي متعددي را بويژه در حوزه هاي اقتصادي در پيش داشته است. انقلابي كه اكنون در عرصه ارتباطات كشور به وقوع پيوسته، يكي از همين موارد است كه به جرات مي توان آن را يكي از بزرگ ترين تحولات صنعتي كشور دانست. اگر از كساني كه آن سال ها دستي در امر مخابرات داشتند، اوضاع و احوال آن روزگار اين صنعت را در كشور جويا شويد، نتايجي به دست مي آوريد كه در كمتر صنعتي مي توان شاهد بود. در سال هاي پيش از انقلاب، صنعت مخابرات وضعيت بسيار نگران كننده پيدا كرده بود. البته اين نگراني نه نگراني سردمداران رژيم پهلوي بود و نه نگراني شركاي تجاري آنها. اين نگراني در دل كارشناسان دلسوز و مردمي بود كه نياز به ارتباط داشتند، آن هم ارتباطي كه دستي بيگانه در آن همه كاره نباشد. ارتباطات صنعتي بود كه حدود صددرصد وابستگي داشت، آن هم نه فقط از حيث تجهيزات بلكه وابستگي كامل علمي و فني نيز بر اين صنعت سايه افكنده بود. وضعيت متخصصان و تقسيم مشاغل آن نيز يادآور ارتش رضاخاني بود؛ يعني نيروهاي داخلي، امكان پيشرفت و عهده داري پست هاي حساس را نداشتند. نيروهاي متخصص و شاغل در اين بخش از ميان عناصر خارجي و يا وابسته انتخاب مي شدند و نيروهاي داخلي بجز موارد انگشت شماري تماما در رده هاي سطح پايين و در مشاغل خدماتي به كار گرفته مي شدند كه مشاغل آنها نيز تخصص به حساب نمي آمد و تماما از روي تجربه انجام مي شد. ايران آن روز بازار مصرفي بود براي كالاهاي مستعمل و از رده خارج كشورهاي غربي و خريدار بي قيد و شرط محصولاتي بود كه در بازار اروپا و آمريكا ديگر مشتري نداشت. معدود رشته هاي دانشگاهي در زمينه ارتباطات كه در دانشگاه ها تدريس مي شد يا صرفا به مباحث نظري مي پرداخت و يا از بحث هاي عملي آنها محصولي حاصل نمي شد. پيش از انقلاب تقريبا هيچ روستايي زير پوشش امكانات ارتباطي نبود. روستاها به نسبت فاصله شان از شهرها به فراموشي نزديك تر بودند. اجتماعاتي كه نه از وضع روزگار خبري داشتند و نه از امكانات رفاهي بهره اي، ناگزير براي هر ارتباطي ولو يك ديد و بازديد ساده و يا يك خبر گرفتن از خويشان در شهرها و روستاهاي دور و نزديك عملا مانند 100سال قبل مي بايست به سمت شهرها روان مي شدند و با تحمل مشقات سفر و پرداخت هزينه هاي آن بعد از گرفتن خبري ساده به روستاي خود بازمي گشتند. در آغازين سال هاي انقلاب و درست زماني كه صنعت و صنعتگر نياز داشتند تا يكديگر را بيابند، جنگ آغاز شد. صنعت ارتباطات نيز براي رشد نياز به ابزاري داشت كه آن روزها به طور صددرصدي از خارج كشور تامين مي شد، پس بناچار رشد اين صنعت دچار ركود بسياري شد و تمام توان باقيمانده صرف نگهداري شبكه هاي موجود در كشور و تامين ملزومات ارتباطي جبهه هاي جنگ شد؛ اما جهادگران عرصه ارتباطات در تمام روزهاي جنگ نيز سعي در گسترش شبكه ارتباطي داشتند. از سال 1357 تا سال 1363 تعداد 351 هزار شماره تلفن در كشور داير گرديد، 1363 روستا به شبكه ارتباطي كشور پيوست، 101 شهر به شبكه ارتباط بين شهري و 4083 تلفن همگاني شهري و بين شهري در نقاط مختلف كشور نصب شد. اما پايه مخابرات و شبكه انتقال داده، كابل هاي مخابراتي است كه پيش از انقلاب، عمده هزينه هاي مخابراتي را براي واردات اين محصول صرف مي كردند. فعالان صنعت مخابرات در سال 1364 كارخانه كابل هاي مخابراتي شهيد قندي يزد را تاسيس و در سال 1368 از آن بهره برداري كردند كه افق روشني را براي اين صنعت در كشور پديدار كرد و در سال 1367 اولين مركز سوئيچينگ ديجيتال به بهره برداري رسيد. در همين سال ها نيز اولين خط كابل نوري بين شهري به بهره برداري رسيد. به دنبال اين تحولات در سال 1370 بهره برداري از اولين موج گير ماهواره اي اينمارست انجام شد و براي اين كه نيازهاي آموزشي در اين زمينه برآورده شود، در سال 1371 موافقت اصولي براي ايجاد دانشكده علمي كاربردي مخابرات كه با انقلاب فرهنگي در ساير دانشگاه ها ادغام شده بود، مجددا اخذ گرديد. در سال 1372 بهره برداري از اولين موج گيرهاي وي ست (VSAT )توسط شركت مخابرات ايران صورت گرفت. با تولد تكنولوژي ارتباطات سيار، متخصصان اين رشته دست به كار شدند تا كشور ما نيز از اين مقوله بي بهره نماند. پس با راه اندازي شبكه تلفن همراه در سال 1376 يك ميليون و 790 هزار شماره تلفن همراه واگذار و در سال 1377 از كابل نوري آسيا، اروپا (TAE) بهره برداري شد. در سال 1379 طرح شماره و براي استفاده از ارتباطات ديتا (مانند اينترنت) در سال 1380 شبكه ديتا با ظرفيت 1000 پورت (يك ميليون نفر كاربر و 50 شبكه اختصاصي) در تهران افتتاح شد. افتتاح سيستم بي سيم محلي (WLL )، استفاده از سيستم مخابراتي (Debit card )، اتصال ايران به شبكه تلفن همراه اروپا نيز كارهايي بود كه در اين سال انجام شد. در سال 1381، 89 درصد روستاهاي بالاي 20 خانوار از نعمت ارتباطات برخوردار شدند. *از ديروز تا امروز تلفن ثابت: تعداد مشتركان تلفن ثابت در سال 57 تنها 850 هزار و 800 مشترك بوده است كه اين رقم در سال 67 به يك ميليون و 879 هزار و 682 مشترك و در سال 77 به 7 ميليون و 354 هزار و 997 مشترك افزايش يافته است و در حال حاضر تعداد مشتركان تلفن ثابت معادل 24 ميليون و 446 هزار و 961 مشترك افزايش و پيش بيني مي شود اين رقم در پايان سال 88 از مرز 36 ميليون مشترك فراتر رود. ضريب نفوذ تلفن ثابت در سال 57 معادل 34/2 درصد بوده است كه اين رقم در سال 87 به 75/33 درصد افزايش يافته است و پيش بيني مي شود اين رقم در پايان برنامه چهارم توسعه (پايان 88) از مرز 50 درصد فراتر رود. از سال 57 تا سال 87 به طور متوسط سالانه 800 هزار سال تلفن ثابت در سطح كل كشور داير شده است. *ارتباطات روستايي در سال 57 تنها 312 روستا داراي ارتباط مخابراتي بوده است كه اين رقم در سال 67 به 3220 روستاي داراي ارتباط و در سال 77 به 18655 روستاي داراي ارتباط افزايش يافته است و در حال حاضر در سطح كشور 53 هزار و 661 روستا داراي ارتباط مخابراتي مي باشد و طبق برنامه اين رقم در پايان 88 به 62120 روستا افزايش مي يابد. گفتني است كه در روستاهاي داراي ارتباط تقريبا محدوديتي براي استفاده روستاييان از تلفن نيست و همه مي توانند براي خود خطي جدا تهيه كنند كه اين امر پيش از انقلاب و حتي در سال هاي اوليه انقلاب امري محال مي نمود. *تلفن همگاني در سال 57 تعداد تلفن هاي همگاني معادل 4294 دستگاه بوده است كه اين رقم در سال 77 به بيش از 73480 دستگاه افزايش يافته است و اين رقم در حال حاضر (87) معادل 216 هزار و 782 دستگاه مي باشد. امروزه در كمتر جايي در كنار باجه هاي تلفن همگاني صف هاي طويل سال هاي گذشته را مي توان ديد و وضعيت فرهنگي جامعه براي استفاده از آن نيز به نسبت سال هاي قبل رشد بسياري داشته است. *زنگ آخر اكنون در كشور چند اپراتور تلفن همراه مشغول فعاليت هستند كه اين امر باعث شده است تا ضريب نفوذ اين وسيله ارتباطي گوي سبقت را از تلفن ثابت بربايد و همچنين با روي كار آمدن ارتباطات بي سيم و امكان استفاده همگاني از آنها در سال هاي بعد از انقلاب، موجي از تحول صنعتي در كشور به راه افتاده كه تمام عرصه هاي زندگي را تحت تاثير خود قرار داده است. اين روزها روستاها در فراموشي نيستند و نياز نيست براي يك احوالپرسي يا خبر گرفتن از عزيزانشان رخت سفر ببندند و به سمت شهرها روان شوند. ايران امروز به همت فرزندان ميهن به يكي از بزرگ ترين توليدكنندگان وسايل مخابراتي و ارتباطي در سطح منطقه تبديل شده و خود را به يكي از صادركنندگان اين محصولات تبديل كرده است. *منبع : www.jamejamonline.ir (ویژه نامۀ سی بهار) دوشنبه 21 بهمن 1387